Oud-radiocollega Marc de Hond heeft me uitgenodigd om te komen kijken op Papendal. In dit sportcentrum -vlakbij Arnhem- trainen de top-atleten van ons land. Marc is geselecteerd voor het rolstoelbasketbalteam. Binnenkort spelen ze een serie wedstrijden in Israël. Als ons nationale team zich daar in de top 5 weet te plaatsen, dan zijn ze zeker van selectie voor de paralympics in Londen, volgend jaar.
Dit weekeinde spelen de heren tegen Frankrijk, Zweden en België. Ik bezoek de wedstrijd op vrijdagavond tegen de zuiderburen. Het wordt een afgetekende overwinning. In basketbaltermen heette de uitslag 'gedubbeld’: 75-36.

Ik kan iedereen aanraden om eens te gaan kijken bij een potje ballen in een rolstoel. Ik heb adembenemende stunts gezien, sierlijke pirouettes in de karretjes, frontale botsingen, supersnelle sprints over de lengte van het veld, flitsende passes en massale valpartijen. Kortom: je komt ogen en oren te kort om alles te volgen. Ondertussen wippen de mannen om de haverklap ook nog ballen in zo’n netje. Ik vond het prachtig allemaal.

De zaal was slecht verlicht (voor een olympisch trainingscentrum). M’n Sonycamera kan hoge ISO-waarden niet zo goed aan en dus is alles wat korrelig geworden en de heel snelle acties zijn een beetje bewogen. Volgende keer neem ik een ander toestel mee….

Meer informatie op: rolstoelbasketbal.nl

Trefwoorden: Rolstoelbsketbal, Paralympics, Papendal, Sport, Nederlands team

‘t Is echt prachtig winterweer. ‘s Nachts een paar graadjes eronder en overdag net boven het vriespunt. De zon schijnt en de lucht is hemelsblauw. Gisterochtend -op weg naar het werk- had ik een dieprode zon zien opkomen. Vandaag zou ik dat nog eens overdoen, maar dan in gezelschap van de camera. De consequentie is wel dat je dan op een vrije zaterdag om zeven uur je bed uit moet en een strategisch plekje in de polder nodig hebt. Daarna lijdzaam wachten tot die ploert tevoorschijn komt. En...dat deed ‘ie niet. Nou ja, een stuk later en lang niet zo rood. Gevolg: geen mooie plaatjes en een stik sjagerijnige Gerard.
Aan ‘t eind van de middag heb ik een herkansing ingebouwd. De avondzon is immers bijna net zo mooi als het ochtendrood. Ik belandde op een klein stationnetje en ontmoette een stoel.

Blij en tevreden ging ik later weer naar huis.

Trefwoorden: Trein, Station, Stoel, Afval