Het paard van André van Duin staat nog steeds in de gang. Dat is wel de meest belangwekkende conclusie die ik kan trekken na de carnavalsoptocht van 2012. Het lied dreunde uit de luidsprekers van zeker tien praalwagens. Verder deed 'Eye of the tiger' het goed en 'Ik heb een zachte G en een harde L'. Tja….

Je kunt twee dingen doen tijdens carnaval: vluchten of je een beetje mengen. Dit jaar deed ik het laatste. Dat betekent concreet dat ik een camera om m'n nek hang, een pet opzet (tegen de kou en de regen) en heel spaarzaam wat deinende bewegingen maak als er weer zo'n geluidsmuur naast me opduikt. Soms lach ik ook een beetje. Dat wekt de indruk dat ik het naar m'n zin heb. Je moet anderen namelijk niet nodeloos het plezier ontzeggen…

Plaatjes schieten is wel weer leuk. Meestal zijn de kleuren uitbundig en de mensen ontspannen. Het liefst maak ik portretten met de telelens. De expressievariaties (van vrolijk tot verveeld) zijn groot.

Trefwoorden: Carnaval, Hoogland, Februari

Iedereen die van sneeuw en skiën houdt, kent Winterberg in het Sauerland. 't Ligt op zo'n 300 kilometer van Utrecht en je kunt er zelfs schansspringen. Een beetje Garmisch Partenkirchen dus, maar dan kleiner en dichterbij. Veel minder mensen kennen Nordenau. Dat plaatsje met twintig huizen en vijf hotels vind je een een kleine dertig kilometer verderop. Je struikelt er over de rollators en de Fremdenzimmers hebben een basistemperatuur van 27 graden. Er is zelfs een heuse grot waar je van allerhande ziektes kunt genezen. Een beetje Lourdes dus, maar dan kleiner en dichterbij…
Nordenau ziet er zo uit.

Prachtig dus! Het hotel voor de bivak van twee nachten lag er ook wel aardig bij.

Goed, als je dus een lang-weekeinde in Nordenau zit, dan ga je wandelen. Ski-pistes zijn er niet en de hitte in de hotels is ondraaglijk. De natuur daarentegen is prettig, heel prettig. Je schiet geheugenkaarten vol. 't Was even zoeken naar voldoende overbelichting om het wit niet blauw te laten worden en toch de wolken nog een beetje doortekening te geven, maar dan heb je ook wat.

Ik ontdek plotseling de thema's in m'n foto's: 'paaltjes in de sneeuw'. En dan gaan we verder met: 'Langlaufstrecken'.

Ach, wat was het mooi allemaal!

Trefwoorden: Sauerland, Duitsland, Sneeuw, Winter, Bergen, Heuvels, Nordenau, Nesselbach

Wim is ruim in de tachtig en houdt zielsveel van motoren. Zijn huis ligt vol met onderdelen. Zelfs in de woonkamer staat er één: een Opel uit 1928. Rijden doet Wim niet meer. Hij vindt het te gevaarlijk worden. Autorijden gaat daarentegen nog prima. Z'n zelfgebouwde camper (VW-busje) wordt veel gebruikt.

De donkere opslagruimtes waren een heuse uitdaging voor het fototoestel. Ik wilde natuurlijk zoveel mogelijk scherptediepte en zo min mogelijk ruis. Het statief lag thuis, maar een paar dakspanten en kastplanken boden uitkomst. Dat gaat weliswaar ten kosten van de compositie, maar een beetje croppen mag af-en-toe best wel, vind ik.

Oh ja, aan het eind van de rondleiding werd voorzichtig een plastic zeil aan de kant geschoven en daar stonden ze dan, de beauty's…

Trefwoorden: Motor, Nostalgie, Volkswagenbusje, Zolder

Je weet inmiddels van dat vreemde voornemen: iedere dag een foto…
De opdracht aan mezelf was om structureel een camera bij de hand te hebben. Inmiddels ben ik twintig dagen bezig en het bevalt prima. De meest gebruikte camera is een Leica D-Lux 4. Het is een kleine compact, die niet erg opvalt en dus mee kan naar het werk. In de weekends kies ik vaker voor de grotere spiegelreflex van Sony. Het instellen van dat toestel gaat sneller en vooral lastige lichtomstandigheden zijn beter hanteerbaar. Een voorbeeld: de afgelopen week was het weer wisselvallig. Het kon vriezen, het kon dooien. Op een mooie vriesdag was de ochtendzon fabuleus. Ik heb gemerkt dat het vrijwel ondoenlijk is in de ochtendschemer om de oranje horizon en de grijze, licht bevroren voorgrond samen zichtbaar te krijgen. De felgekleurde hemel lukt wel, maar de weilanden worden gitzwart. Met de Sony viel er nog wat te corrigeren. Ik had zelfs HDR-plaatjes kunnen maken (maar heb dat niet gedaan).

De kleine Leica met z'n enorme groothoek is binnen dan weer heel geschikt. Op de zaak zijn we her-en-der wat aan het verbouwen en zelfs in (relatief) kleine ruimtes krijg je een redelijk volledig beeld.

Verder was het plezierig om de aanloop naar een mogelijke expositie vast te leggen. De komst van de postbode met een paar canvaspanelen, of de lijstenmaker die weer iets klaar heeft, is een goede reden om een dagfoto te schieten.

Ik merk bovendien dat de schroom om de camera in het openbaar te gebruiken steeds minder wordt. Zo had ik deze week Grote Meneren Overleg en zag ik een geplastificeerde schaal met koekjes staan. Normaal gesproken zou ik -een beetje omzichtig- de iPhone hebben gebruikt voor een plaatje. Nu durfde ik de Leica aan te zetten. In technische zin is het resultaat een stuk beter.

Trefwoorden: [GO-365], Jaarplaten, Project, Foto van de dag

't Is vandaag Blue Monday, maar de dag begon verrukkelijk. De zon kroop rond half negen boven de horizon en voor het eerst had het dit jaar echt een beetje gevroren. Voldoende reden om naar Hoogland-West te rijden en een paar plaatjes te schieten. 't Valt overigens nog lang niet mee om een mooie zonsopkomst en een doortekende voorgrond op één plaatje te krijgen. Ik had geen zin in statiefwerk (koud aan de handen al dat metaal) en dus verviel de HDR-oplossing. De enige oplossing is dan handmatig instellen en later op de computer de schaduwen wat oplichten.

Trefwoorden: Hoogland-West, Winter, Water

Vanmiddag was het prachtig: zon, weinig wind, acceptabel koud. Tijd dus voor een zondag's wandelingetje door de polder. Verder niks. Lekker kuieren van het pontje bij Eemdijk naar het gemaal (v.v.).

Trefwoorden: Eemland, Polder, Water, Zon, Winter

Jongens wat was ik blij! Eergisteren kozen de leden van Fotokring Eemland mijn bijdrage aan het thema 'Water' tot 'Foto van het Jaar 2011'. Het is natuurlijk geen Zilveren Camera, of anderszins prestigieuze prijs, maar het is wel waardering van gelijkgestemden. En dat was leuker dan ik vooraf had durven hopen.
Het werkt als volgt: iedere maand kiezen we uit alle aangeleverde foto's van de kringleden een maandfoto. De verkiezing gebeurt met behulp van paperclips, die in een omgekeerd koffiebekertje worden gemikt. De foto met de meeste paperclips wordt maandwinnaar. Iedereen mag zes paperclips verdelen, drie voor de beste foto, twee voor de daaropvolgende, enzovoort. In december was mijn kijk op de Cascate delle Marmore verkozen tot maandwinnaar (het thema was 'Water'). Eergister werd diezelfde plaat dus de beste foto van het jaar.

Een dag later bracht de postbode twee grote afdrukken voor een komende expositie. En vanavond ga ik naar een mentoraat met Pieter van Leeuwen. Maar nu eerst maar eens gewoon aan het werk…

Trefwoorden: Fotokring Eemland, Waterval, Cascate delle Marmore, Prijs, Jaarfoto

Vandaag heb ik -uiteraard- weer een paar plaatjes gemaakt voor het 365dagen-project. Om de waarheid te zeggen: ik heb werkelijk geen benul waarom ik dit doe. Nou ja, het is een verplichting aan mezelf om de camera wat regelmatiger te gebruiken, maar dat kan ook op een minder absurde manier. Maar goed, ik zie wel waar het schip strandt. Er zijn gekkere gevallen, maar daarover later meer.

Na een paar grijze dagen stond vanochtend de zon vol in de woonkamer. Het was tijd -vond ik- voor een paar tegenlichtopnamen. De lamp werd lijdend voorwerp. De eerste foto is een tikje over the top. Bij de tweede heb ik de zon alleen gevangen in het glas van de lamp. Viel me niks tegen.

Nu nog dat verhaal over mensen die veel gekker zijn dan ik met het vastleggen van hun dagelijkse bezigheden. Een korte inleiding:

Op mijn verjaardag kreeg ik 'Het geheugenpaleis', een boek van Joshua Foer. De man is journalist voor gerenommeerde periodieken als National Geographic, Esquire, The New York Times, en nog een paar. Op een gegeven moment komt hij terecht in een wedstrijdje 'herinneren'. Een stel volwassen mensen mag een stapel speelkaarten van 17 geschudde spellen bekijken en moet dan later vertellen in welke volgorde ze lagen. Joshua Foer wil dat ook leren en gaat op een speurtocht naar het geheim van een goed geheugen.

De zoektocht is zeer journalistiek opgebouwd en prettig leesbaar, vol prachtige verhalen. Neem de gekte van Gordon Bell, dik in de zeventig en voormalig computerwetenschapper bij Microsoft. Bell heeft zich voorgenomen om zijn geheugen niet te belasten met zaken die de techniek kan overnemen. Hij wil de totale controle over zijn herinneringen en slaat zijn hele leven digitaal op. Om zijn nek hangt een kleine digitale camera en een soort memorecorder houdt alle geluiden bij. Verder neemt Bell ieder telefoongesprek op, scant iedere pagina die hij leest en gooit geen enkel mailtje weg (hij heeft er nu zo'n 100-duizend).

[Gordon Bell met camera en recorder. Foto: CBS]

Maar de idiotie gaat verder, want Bell digitaliseert ook al zijn oude foto's, aantekeningen uit notitieblokjes, zelfs logo's van T-shirts gaan op de glasplaat. Het digitale geheugen van Bell groeit op dit moment met een gigabyte per maand. In totaal heeft hij 170 gigabyte aan herinneringen opgeslagen.

Foer vraagt aan Bell: "Voelt u zich nooit belast door de enorme hoeveelheid herinneringen die u verzamelt?" Het antwoord: "Absoluut niet, ik ervaar het als zeer bevrijdend".

Daarna gaat de auteur filosoferen over de toekomst. Het kleine cameraatje van Bell heeft nu nog de afmeting van een pakje sigaretten, maar kan over een paar jaar in het montuur van een bril, of nog later geïmplementeerd in het netvlies.
Foer weet ook van het bestaan van 'neuroprothesen' die de hersenen aftappen en directe communicatie tussen mens en machine mogelijk maken. Anders geformuleerd: in de toekomst zou je al je digitale herinneringen van een server kunnen afspelen door je hersenen te verbinden met de computer. Foer noemt dat 'de verbinding leggen tussen ons interne en het externe geheugen'.

En dan maken we ons nu nog druk over genetische manipulatie...

Trefwoorden: LiveLog, SenseCam, Gordon Bell, Microsoft

't Is 8 januari en ik geloof niet dat we deze winter al serieuze temperaturen onder het vriespunt hebben gehad. Min twee was waarschijnlijk het absolute dieptepunt en dat terwijl er een 'horror winter' was voorspeld door een Britse meteoroloog. Overigens gaat het wel stevig tekeer in Scandinavië en de Alpen. Wij vallen in Nederland tussen wal en schip en zijn een soort neutraal gebied. Vandaag was het een graad of zeven en mistroostig grijs. Ik ben maar binnen gebleven en heb me gestort op Photoshop. Van dat programma gebruik ik waarschijnlijk niet meer dan 10% van de mogelijkheden. Vaak kom ik bij de afwerking van foto's niet eens buiten (het fantastische) Aperture. Vandaag was er alle tijd om een beetje te oefenen.

Ooit zag ik een fotografisch geintje waarbij het scherm van een computer doorzichtig was gemaakt. Je zag alles wat er achter de computer stond. Eigenlijk een heel simpel grapje waar je maar twee foto's voor nodig hebt: één met een laptop en één waar de laptop is verdwenen. Zoiets als dit…





Het is de bedoeling dat je het blauwe vlak in de foto met de laptop verwijderd en de plaatjes achter elkaar in Photoshop legt. Klaar ben je. Nou ja, niet helemaal, want de selectie van het blauwe scherm valt nog lang niet mee. De details aan de onderkant (het Apple Dock) en de icoontjes op het bureaublad raakten bij mij vervormd. Het zag er echt niet uit. De meest beschadigde onderdelen heb ik apart losgeknipt uit de originele foto en keurig bijgeplakt in een extra laag. Daarna is er nog een transparant laagje blauw toegevoegd om de suggestie te wekken dat je naar een beeldscherm kijkt. Tot slot heb ik in Aperture de helderheid, het contrast en de scherpte nog wat opgeschroefd. Het eindresultaat ziet er dan zo uit.

Trefwoorden: Apple, Laptop, Bureaublad, Photoshop, Humor, Geintje

Gemaal bij Nijkerk aan het Gooimeer, 7 januari 2012

Ik rook en beweeg te weinig. De zin zou overigens beter zijn in deze volgorde: ik beweeg te weinig en ik rook. Hoe-dan-ook: er zijn nog geen vaste plannen om daar verandering in aan te brengen, wel voldoende schuldgevoelens en zo. Toch heb ik me dit jaar iets voorgenomen waar ik eigenlijk al weer spijt van heb. Het heeft (ook) met discipline te maken. Dat vereist wat uitleg.

Onder fotografen wordt de volgende one-liner vaak gebruikt: "de beste camera is de camera die je bij je hebt". Ik heb drie bruikbare camera's in bezit en één oude iPhone 3G. De drie goede apparaten liggen de laatste tijd veel thuis en noodgedwongen maak ik dan af-en-toe met de telefoon wat plaatjes. Dat valt altijd tegen.
Nu is het voornemen om altijd een goede camera bij de hand te hebben. Dat moet je dan gestructureerd aanpakken, vind ik. Op mijn TO DO-lijstje van 2012 staat daarom dat ik iedere dag een foto maak en die publiceer op deze website. Dat laatste werkt als sociale controlemiddel dankzij al die tienduizenden bezoekers…:-). En die kijkers wil ik niet teleurstellen met slecht belichte en grofkorrelige prentjes. Dus één van de goede toestellen moet altijd bij de hand zijn.

Nou valt het ernstig tegen om iedere dag een foto te maken. Op m'n werk wil ik niet steeds met een fototoestel rondlopen en in deze tijd van het jaar is het donker als ik van huis ga en donker als ik thuis kom. Aan flitsen heb ik ook een bloedhekel. Kortom: wanneer maak je dan die zelf verplichte foto's? Daar komt nog bij dat het in creatieve zin ook een stevige opgaaf is om iedere dag iets leuks, moois, opvallends, of geks te fotograferen.

De eerste week van januari ging nog wel. Ik had nog vrij en dus wat meer tijd om met mezelf te brainstormen, of -domweg- met voldoende licht naar buiten te gaan. De komende weken wordt het afzien, dat weet ik nu al.

Speciaal voor de lezers van dit blog verklap ik een truc. Ik maak ook een paar tijdloze beelden die ik op licht- en creatiefloze dagen kan inzetten. Zo kwam ik in de parkeergarage van m'n Grote Baas het volkswagenbusje van Yvon Jaspers (Boer zoekt vrouw) tegen. Dat is tijdloos en dus ook inzetbaar tijdens mindere momenten. Datzelfde geldt voor een nieuwe bureaustoel die ik vandaag heb gekocht. Goed verhaal trouwens: het is een tweedehandsje voor €69,00, maar wel mooi van de firma Kusch+Co. Naar verluidt, ligt de nieuwprijs ergens rond de €1.300,00. Oh, je moet eens weten hoe lekker ik zit…

Trefwoorden: Dagboek, Kalender, Agenda, Nieuwjaar, Goede voornemens, Yvon Jaspers, Gemaal, Gooimeer, Nijkerk, Boer zoekt vrouw, Bureaustoel, Volkswagenbusje