go foto

334-2013

edge
30 november 2013: Precies heel veel jaren geleden ontsnapte ik in Amsterdam aan mijn moeder. M'n vrouw en kinderen ontvoerden me vandaag naar het Rijksmuseum voor een renaissance. Het was genieten... Eindeloos veel herinneringen aan de gedane jaren kwamen weer boven, zoals dat gedicht van Ed Hoornik dat me richting Radio dreef:

In deze poort heb ik als kind gespeeld;
een vreemde vroeg: - Is Rembrandt hier geboren? -
Ik knikte maar; hij heeft mijn haar gestreeld:
- Je kon zijn zoon zijn -, klonk het in mijn oren.

edge
Het was de schuld van meneer Kost, de leraar Nederlands. Bij hem moest ik het gedicht voordragen. Hij hield z'n hoofd scheef, luisterde aandachtig, vergaf me dat ik de helft van het gedicht niet had geleerd en zei: "Het klonk prachtig, daar moet je iets mee gaan doen". Ik knikte maar en heb z'n raad gevolgd.

___________________________

Amsterdam (Ed. Hoornik)

In deze poort heb ik als kind gespeeld;
een vreemde vroeg: - Is Rembrandt hier geboren? -
Ik knikte maar; hij heeft mijn haar gestreeld:
- Je kon zijn zoon zijn -, klonk het in mijn oren.

Op elke gracht staar ik naar 't zelfde beeld:
in t schijnsel van de spiegel zwemt de voren;
de knaap, die 's middags met het schepnet speelt,
wordt 's avonds ouder bij de Westertoren.

Er fladd'ren duiven; donker drijft de stad;
de sterren hangen boven steen en water;
aan oude muren sterft het klimopblad.

- Wat wil je worden? -' vroeg vandaag mijn vader;
ik keek van 't hoek op, voelde mij betrapt,
dat ik wou dichten van die stad, eens, later....
Comments

333-2013

edge
Dag 333: Natuur & Milieu groeit als kool. Niet zozeer in personeelsomvang, maar wel in impact en maatschappelijke relevantie. Je treft de organisatie bijna dagelijks aan in de media. Ze adverteren voor zonnepanelen, doen prachtige presentaties in Rotterdam en geven op het allerhoogste niveau het energiebeleid vorm. Kortom: een mooie club! Ik mocht de medewerkers fotograferen. Iedereen kwam een kwartiertje voor de camera en we hadden kleine gesprekjes over drijfveren en ambities. De enorme gedrevenheid van de meeste mensen viel me op. Ze zijn echt bezig met een betere wereld en komen niet alleen naar kantoor om een werkdag te draaien. Mooie club, leuke club. Daar gaan we nog veel van horen...
Ze zitten in het hartje van Utrecht en bij ieder bezoek was ik weer onder de indruk van het uitzicht.
Comments

332-2013

edge
28 november 2013: Harm gaat weg. Dat moet van de Fusie. Niemand begrijpt het. Harm is het gen van onze organisatie, de verloskundige bij iedere strategiebevalling, het geweten van de zaak, de vis in de omroepvijver.
Harm is ook goed. Hij tovert met tekst, is loyaal, betrokken, een harde werker en een fantastische collega. De directeur had nog diverse pogingen gedaan om Harm te behouden. Dat vertelde hij vanmiddag in z'n dankwoord. Maar zelfs dat mocht niet baten: de Fusie hield voet bij stuk...

Het werd desondanks een waardig feest. Harm bewees hoe je de eer hoog houdt. De toespraken waren treffend, snedig en er klonk vooral mateloos veel respect in door. Respect voor de man die zich jarenlang tot het uiterste heeft gegeven voor de club. Want Harm is een extreme perfectionist. Hij hield niet op bij half werk. Iedere letter diende gewogen, ieder woord moest een zenuw worden die de zin bloot ging leggen. Zo was de man in z'n werk en zo had 'ie ook z'n afscheidsspeech aangepakt. Wekenlang heeft Harm tekens getoetst. Hij maakte 's nachts de aantekeningen die de komende ochtend zouden leiden tot een nieuwe alinea. Niets werd aan het toeval overgelaten.

Harm kent zichzelf als spanning speelt. Dan heeft 'ie houvast nodig. Letterlijk.
Speeches doet Harm niet in de vrije ruimte. Hij wil iets om achter te staan. Een spreekgestoelte om de aantekeningen op te leggen. Dat werd vandaag een strijkplank met op rechts de bout! De metafoor voor een leven zonder vaste baan. Links stonden twee jonge borrels in gelid. Harm had ze maar één keer nodig, helemaal aan het eind, in de laatste drie zinnen. Het was ontroerend mooi.

Harm is een bondgenoot. Een collega waar je altijd op kon terugvallen. Een man met een grol, een grap en een gouden hart. Hij was het geheugen van de organisatie en nou is 'ie weg.
Maar...
Wie schrijft, die blijft.
In ieder geval in mijn hart!
Dankjewel, vriend!
Comments

331-2013

edge
Woensdag de 27ste: Het was al weer een tijdje geleden dat ik een film had ingesproken. Beter van niet, dacht ik. Je kunt geen mooie vaste baan hebben en daarnaast beunen in het commerciële circuit. Dat is en was mijn stellige overtuiging, maar ik miste het wel. Nu mag het weer. Maar dan is de vraag of je het nog kunt. Vandaag was de vuurdoop. Er lagen maar liefst vier (4) films klaar. En, weet ik nu, het is net als fietsen of zwemmen: je verleert het nooit! Gelukkig maar, want oh wat was het leuk om te doen...
Comments

330-2013

edge
Dag 330 van 2013: Gisteren zat ik van vroeg tot laat in theater Carré in Amsterdam voor een fotoreportage over de band van Stef Bos. Vandaag was het tijd voor de nabewerking. Het is een zoektocht geworden naar een bruikbaar concept. De afgelopen weken was er een voorzichtig idee ontstaan om te gaan werken in zwart/wit met één aanvullende kleur. Op die manier zou het fotodocument herkenbaar moeten worden, was mijn aanname. En het werkt!

edgeedge
Comments

329-2013

edge
Maandag 25 november 2013: De laatste tijd doe ik ontzettend veel nieuwe, leuke klussen. Eén van de opdrachten waar ik iedere keer halsreikend naar uitkijk, is een optreden van Stef Bos en z'n band. Ik trek een viertal avonden met de mannen op en maak daar een uitgebreide fotoreportage van. Vandaag was Amsterdam aan de beurt. Het Koninklijk Theater Carré om precies te zijn.
Comments

328-2013

edge
Zondag 24 november: Peter is een kunstenaar, een artiest met de kwast, een kwast met de pen en heel erg leuk bovendien. Vanmiddag mocht ik op bezoek bij een gallery waar ook werk van Peter hangt. Het meeste kende ik al dus konden we rustig praten over het leven, vrouwen, andere kunst en tuinhekjes. Peter is namelijk een heel gewone vent, behalve dan dat hij Gouden Handjes heeft. We mailen elkaar af-en-toe. In korte zinnetjes worden grote thema's aangesneden en meteen tot op klomphoogte gerelativeerd. Een stijl die alleen mannen beheersen en waarin Peter Grootmeester is. Ik zie dus uit naar zijn reactie op dit blog. Het zal hem opvallen dat het hoofd ontbreekt en alleen de handen aandacht krijgen. Hij zal ook zien dat zijn meesterwerken niet scherp op de foto staan. Maar ik verwacht daarover geen opmerkingen. Hij zal waarschijnlijk zeggen dat z'n schilderijen en hij in dezelfde kleur verpakt zijn. Of zoiets....
Comments

327-2013

edge
Zaterdag 23 november: Het is weer tijd voor fotowedstrijden. Je kunt het hele jaar meedoen aan allerhande competities, maar in deze periode kun je echt struikelen over de mogelijkheden om ergens 'te winnen'. Meestal is het de bedoeling dat je je beste werk opstuurt en de rechten afstaat. Je foto is daarna volledig ter beschikking van de organisator van de competitie en die kan het materiaal gebruiken om z'n tijdschrift, website, of brochure wat op te leuken. Dat zijn niet de wedstrijdjes waar ik graag aan meedoe. Wel interessant zijn de krachtmetingen die de Fotobond initieert. Die club vraagt leden om -onder strikte voorwaarden- materiaal in te sturen dat -na afloop van de wedstrijd- weer wordt verwijderd. In een enkel geval wordt een foto in het bondsblad gebruikt, maar dat vinden we allemaal een ongelooflijk grote eer. Daar gaat het eigenlijk om, deep down inside.
Vandaag heb ik twee recente plaatjes geselecteerd en opgestuurd voor de wedstrijd 'foto-online'. Op twintig december wordt de uitslag bekend gemaakt. Tijdens het zoeken raakte ik verzeild op de site van Fotokring Eemland, mijn cluppie... Plotseling ontdekte ik één van mijn foto's bij de inzending voor de FIAP. Dat is nog eens een prestigieuze competitie!!! Het gaat om twintig beelden van diverse mensen in onze club. Een speciale commissie heeft honderden foto's bekeken en deze selectie gemaakt. Naar alle waarschijnlijkheid had ik zelf nooit voor dit portret gekozen en had ik langdurig geaarzeld over een handjevol andere 'potentials', maar juist daarom is het zo prettig dat anderen soms de beslissing nemen. Ach, was het altijd maar zo simpel.
Comments

326-2013

edge
Vrijdag de 22ste: Mijn grote vriend H. eet niet vaak thuis. Hij is een welkome gast op feestjes en partijen, maar ook in de privékring mag H. zeer regelmatig meetafelen. Vaak nodigt hij ook eters uit, altijd buiten de deur. Vanavond waren B. en ik de gelukkigen.
H. is een eloquent causeur die even makkelijk meebabbelt over het meest recente, experimentele mime-theater binnen de grachtengordel, als over de kledij van Songfestivalzangeresjes. Zijn smaak is divers. H. opteert zonder schroom voor een gehaktbal met vette jus bij de plaatselijke Febo, terwijl hij een uur of twee later met groot gemak een hertenbiefstukje wegschuift in een sterrenrestaurant. H. weet ook overal de culinaire weg. Vraag hem in een willekeurig dorp of er ook iets te bikken valt en hij noemt zonder hapering tenminste drie gelegenheden variërend in sfeer, prijs en smaak. Dit keer waren zijn oog en maag gevallen op een Italiaan, weggestopt in een pijpenla aan de Hessenweg in De Bilt. Ik zou het niet verzonnen hebben.... De eerste aanblik was van grote triestigheid. Maar binnen was het paradijs. Een hippe tent, helemaal vol, met leuke bediening en goed eten. Het werd een gezellige avond. Over drie weken alweer... Jippie!
Comments

325-2013

edge
Donderdag 21 november: Fotograferen is romantiek. Je sjouwt wat rond met een camera, komt op leuke plekken, schiet wat plaatjes, praat met wat mensen en dan is het klaar.
Dus niet!
Pas geleden had ik een opdracht in Amsterdam. Daar was een nieuwe machine gearriveerd in een high-tech fabriek en van dat apparaat moesten een paar plaatjes worden geschoten. Dat loopt altijd anders dan je hoopt, weet ik inmiddels. Allereerst bleek de leverancier de afspraak niet goed begrepen te hebben. Hij reed met z'n vrachtwagen nog ergens bij Lelystad toen ik al m'n spulletjes stond op te bouwen. De locatie was een halletje bij de achterdeur. Nijvere lieden liepen in-en-uit. M'n flitsers stonden al snel behoorlijk in de weg. Er was ook een fikse mengeling van kunst- en daglicht wat de komende fotosessie niet eenvoudig zou maken. Enfin, uiteindelijk kwam de chauffeur opdagen. Toen bleek de machine te zijn verpakt in een solide, houten kist en vastgezet met veelduims schroeven. Ook dat bleek te tackelen. Als een sintsurprise kwam het wonderding uit de kist. Maar toen we al dat glanzende metaal eenmaal op een tafel hadden staan, bleken er zoveel vingerafdrukken op te staan dat de politie er een dagtaak aan zou hebben gehad om de boel te controleren. Gelukkig had ik m'n brillendoekje op zak en kon het Grote Poetsen beginnen. Tien vierkante centimeter poetslap en een paar vierkante meter metaal... Wil je dat eens visualiseren?!
Uiteindelijk kon ik dan gaan flitsen. Hartstikke leuk.
Eenmaal thuis moesten er zo'n tien foto's worden 'vrijgemaakt'. Dat wil zeggen: alleen de machine op een hagelwitte of transparante achtergrond. Dat is pas werken... Tegenwoordig worden veel foto's opgestuurd naar India waar hele legers zitten te Photoshoppen. Het schijnt dat ze daar voor zeven Euro een fiets 'vrijmaken'. Dat is een klusje waar ik twee dagen voor nodig zou hebben (denk aan al die spaken). Hoe-dan-ook: vandaag ben ik lekker bezig geweest achter het beeldscherm. Zojuist heb ik de hele handel verstuurd naar de opdrachtgever. Vierkante ogen en een heuse muisarm....
Comments

324-2013

edge
Woensdag 20 november 2013: Je kent de IKEA vast wel, bij Duiven aan de A12. Ik scheur daar altijd langs, op weg naar mijn ouders. De blik gaat dan steevast naar de enorme rookpluimen van de vuilverbranding. Vieze boel, maar wel een mooi gezicht, daar aan de oever van de IJssel. Vanochtend zag ik een heel andere kant van dezelfde vierkante kilometer, namelijk een immense foto- en videostudio op het aangrenzende industrieterrein. Binnen waren nijvere cameralieden onder flitskappen in de weer met smakelijke rollades en pluizige kussens. Een wereld waar ambachtswerk en hoogwaardige techniek elkaar aanvullen. Mooi toch?!
Gastheer Steve leidde me vriendelijk en bekwaam rond. Mijn verbazing steeg van minuut tot minuut. Wat we thuis zien van Plus, Gamma en Ici Paris wordt hier grotendeels in beeld gebracht, net iets achter Arnhem. Dat verzin je toch niet! Het bedrijf hanteert de slogan: "Giesbers, de normaalste zaak van de wereld". Dat zal wel Gelderse zelfrelativering zijn....

edge
Comments

323-2013

edge
Dinsdag 19 november: Het is prachtig om 'publicerend fotograaf' te zijn. Dat betekent dat je hoogstaande, doorwrochte en creatieve werk wordt afgedrukt in een tijdschrift. Dat is prachtig voor het eergevoel, maar 't is vaak wel een lange weg.
Een paar maanden geleden kreeg ik van twee dames het verzoek om acteur Waldemar Torenstra te fotograferen. Het moest 'om niet'. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de dames me verleid hebben. Het was namelijk een package deal. Behalve Waldemar zou ik ook Angela Schijf op de foto mogen zetten. Voor die laatste opdracht kun je me 's nacht wakker maken... Enfin: ik heb dus 'ja' gezegd.
Vervolgens begint er een heel proces van mailen, bellen, afspraken maken en verzetten, om uiteindelijk naar Hilversum te rijden en daar de acteur te portretteren. Waldemar is een prettige vent en hij werkte zeer behulpzaam mee met al het gedoe. Veel langer dan vijf minuten heeft het overigens niet geduurd. Daarna ga je weer naar huis en zet de bestanden over van je full frame camera naar je Applecomputer en start een paar prijzige bewerkingsprogramma's op. Je Photoshopt vervolgens een paar oranje kabels weg bij het plafond en een hinderlijk stopcontact in de studio verdwijnt ook in de grijze isolatiepanelen. Dan krijgt Waldemar nog een oppoetsbeurt en sla je het eindresultaat op. Maanden later begint de mailwisseling weer. Dan moeten de bestanden naar een fotoredacteur van het betreffende tijdschrift. De kwaliteit van het basismateriaal komt erg nauw. Het moeten grote bestanden zijn met veel pixels en 'dpi'. Dat doe je dan keurig en vervolgens is het wachten tot het eindresultaat in de brievenbus valt. Dat mooie moment was vandaag. De postbode was keurig op tijd en verwachtingsvol haalde ik het periodiek uit zijn cellofaantje. De foto stond op pagina 45, bijna 'centerfold', maar dan iets kleiner. Ik heb het even nagemeten: de diameter bedraagt 42 millimeter. Gek dat een volwassen mens daar zo blij mee kan zijn...

edge
edge
Comments

322-2013

edge
Maandag 18 november 2013: Dit zijn de weken van het massale afscheid. De komende tijd ben ik bijna dagelijks in Hilversum om collega's de hand te schudden en een goede, nieuwe toekomst te wensen. Het is bizar om te zien wat er allemaal aan kennis en kunde het pand moet verlaten. Tientallen mensen die jarenlang keihard hebben gewerkt om de NCRV geolied te laten draaien. Dag-en-nacht waren de meesten beschikbaar en niets was teveel, als er maar mooie radio- en tv-programma's uitgezonden konden worden. Er komt binnenkort zelfs een dag dat er vijf mensen tegelijkertijd vertrekken met -bijelkaar opgeteld- zo'n 130 dienstjaren. 'Actie Schoon Schip' lijkt het wel.
Maar goed, ons leed valt natuurlijk in het niet bij de ellende op de Filipijnen. Vandaag was de grote nationale inzamelingsactie. Plaats van handeling: het Instituut voor Beeld & Geluid in Hilversum.

edge
edge
edge
Ik ben er even binnen gewipt op weg naar een receptie. Het was bommetje vol in die grote, gekleurde schoenendoos. Ieder videobedrijf in Hilversum liep er te filmen. Je struikelde over presentatoren en BN'ers. Collega Bert Kranenbarg was er ook!

edge
Comments

321-2013

edge
Dag 321 van 2013: Angela Groothuizen bezong ooit situaties waar ze treurig van wordt (in het liedje 'Treurige dingen'). Zij gruwelt bij koffie uit een thermoskan. En inderdaad: het zijn soms die kleine dagelijkse zaken die diepe droefenis, maar toch ook lachstuipjes teweeg brengen. Ik moet bijvoorbeeld lachen als ik mannen in een auto zie wachten bij de supermarkt. Ze moesten mee met hun vrouw om het winkelwagentje over te laden in de kofferruimte. Het zijn de sjouwers, de machomannen; zij die niet gezien mogen worden tussen het maandverband en de pakken toiletpapier. Je ziet het ook bij damesmodezaken: zij is naar binnen gegaan en hij zit buiten in de vensterbank een sigaretje te roken, want wat moet je tussen al die topjes en kekke kokerrokjes?
Maar het toppunt van treurnis is -in mijn ogen- de aangelijnde hond voor de schuifdeuren van een bakker, slager, of -in dit geval- de AH. Ik meen het 'Grote Onbegrip' in hun ogen te lezen: "Beste baas, waarom moet ik achterblijven als je aangekomen bent bij de werkelijke reden van onze wandeling?" Honden zijn geen machomannen!
Comments

320-2013

edge
Zaterdag 16 november: Breaking news: in Hoogland zijn ze nog steeds zwart!
Comments

319-2013

edge
Vrijdag 15 november: Gisteren was prachtig (het etentje). Vandaag ook (het weer). 't Begon vanochtend met schitterende mistvelden over de weilanden. Tussen de middag kon je lekker op het terras zitten en vanavond kleurde de lucht alle tinten oranje. Ik ben aan het eind van de middag nog maar even naar Hoogland-West gereden. Je moet snel zijn, want binnen een half uurtje is alles weer grijs. Geluk duurt maar even en niet een heel leven.

edge
edge
Comments

318-2013

edge
Donderdag 14 november: Vanavond ga ik eten met één van de leukste radioredacties van Hilversum. Het is een jonge club mensen die heeft aangetoond innovatief te kunnen denken. En daar word ik altijd heel blij van. Het programma dat ze maken, wordt gepresenteerd door Bert Kranenbarg, een presentator die nog weet hoe je kadans, spanning, entertainment, liefde voor muziek, serieuze informatie en dubbele laagjes aan een programma meegeeft. Anders gezegd: een topteam met een buitengewoon sterke spits. Tijdens het etentje neem ik afscheid van deze leuke club. Ik betrapte mezelf vandaag op 'kleine pijn', terwijl ik daar toch weinig last van heb gehad de laatste tijd. Om de zinnen te verzetten, ben ik maar eens naar de wasstraat gereden. Zoals altijd schiet ik dan ook een paar plaatjes als ik onder de straal sta. Het leek er even op dat m'n voorruit huilde. De tranen troebleerden het zicht. Ik vond het een mooi beeld voor vandaag.
Comments

317-2013

edge
Woensdag de 13e.: De afgelopen dagen was het even lekker rustig. Ik had alle tijd om me op een bank te nestelen. Vandaag was het daarentegen een gekkenhuis. Vanaf 7 uur vanochtend vlieg, ren en draaf ik van hot naar her. 't Is allemaal even leuk en het levert ook een paar prachtige, nieuwe klussen op. Zon dus op straat en in m'n hart. Ergens tussen hier-en-daar zag ik deze fabriek aan het water staan. Daar moet je even bij stilstaan... Ja toch?!
Comments

316-2013

edge
Dinsdag 12 november: Ook vandaag ben ik lekker bezig geweest met de nieuwe toekomst. Dit keer ben ik niet alleen naar banken wezen kijken, maar naar een breder assortiment meubels. Zoals je misschien weet, heb ik een paar dagen geleden vier nieuwe canvasdoeken afgeleverd bij Woonwinkel KoK in Hoogland. Het is altijd weer spannend hoe de decorateurs de foto's ophangen en natuurlijk welke plek ze krijgen in de zaak. Nou, ik ben best tevreden. Drie oudere werken hangen prominent in de etalage, pal aan de altijd levendige dorpsstraat van het prachtige Hoogland. De rest vind je dieper in de winkel. Kom ook eens kijken, zou ik je willen vragen. Als het nog even zo doorgaat, dan gaan ze de naam 'KoK Wooncenter' veranderen in 'gofoto.nl'. Van mij mag het...

edge
Comments

315-2013

edge
Maandag de 11e van de 11e: 't Werd een rommelige dag, net als de foto. Met grote blijdschap zag ik gisteren dat er geen Verdere Verplichtingen (VV'tjes) in de agenda stonden. Het kon dus alle kanten op vandaag, ook de goede.
Een TO DO-lijstje memoreerde jammer genoeg het onderwerp 'zakelijke rekening aanvragen'. Daar ben ik uiteindelijk uren mee bezig geweest. Bij ABN/AMRO mag je best zo'n rekening aanvragen, maar dat kan niet zonder tussenkomst van een 'preferred banker', of iets dergelijks. Je belt daarvoor eerst met een algemeen nummer, waarvoor je betaalt en dat pas na een half uur wordt opgenomen. Dan wil een vriendelijke mevrouw wel een telefonische afspraak met zo'n voorkeursbankier maken. Ze zegt vervolgens: "U wordt dan woensdag teruggebeld, want we moeten het hier eerst verwerken." Je hebt als argeloze klant geen idee wat je allemaal losmaakt in zo'n callcenter... Na geruststellende woorden van mijn kant dat ik echt geen moeilijkheden wilde veroorzaken, ging ze verder: "Het is nogal wat administratie moet u weten. Ook voor u. Uw bankier zal -na het telefoongesprek- formulieren naar u mailen. Die moet u nauwkeurig invullen en per post bij hem laten bezorgen. U krijgt dan een dag of vijf later het nieuwe banknummer". Toen ben ik maar naar de plaatselijke ING-vestiging gegaan. Daar mocht ik op een kruk plaatsnemen tegenover een meneer die heel blij was dat z'n softwareprogramma het nog steeds deed. "Ja, ik heb regelmatig last van bugs, zoals ze dat tegenwoordig noemen. Of de inspectie komt er plotseling tussendoor omdat ze het niet vertrouwen." Gelukkig was het maandag en dat is waarschijnlijk de vergaderdag van de inspectie, want we werden verder niet gestoord.
Na ruim een uur op de kruk was ik een nieuw nummer rijker. Eigenlijk moest ik ook nog een oud nummer laten opheffen, maar daar begon de meneer heel moeilijk bij te kijken. Dat heb ik hem dus maar bespaard en later thuis opgelost. Nu nog zien of er wat geld op die nieuwe rekening wil komen en dan ga ik zo de agenda van morgen eens bekijken. De TO DO's laat ik even links liggen...
Comments

314-2013

edge
Zondag de 10e november: Bij tijd en wijle dient een mens zich bloot te stellen aan kunst. Dat prikkelt de geest en verruimt de blik. Het is heel efficiënt om je dan in één keer aan zoveel mogelijk schoonheid tegelijkertijd te laven. Dat is me vanmiddag behoorlijk gelukt. Ik zag schilderijen van moderne Amersfoortse kunstenaars, fotoreportages, beeldhouwwerken en er traden in dezelfde ruimte ook nog eens twee koren op. Het was een verrijkende dag!! Van het stralende zonnetje -buiten- heb ik weinig meegemaakt...
Comments

313-2013

edge
Zaterdag de 9e: Mijn netwerkdagje van gisteren heeft veel nieuwe inzichten opgeleverd. Collega-ZZP'ers adviseerden streng, maar goedbedoelend, dat ik vooral m'n uren moest gaan bijhouden. Die raad heb ik vandaag in de praktijk gebracht. De hele ochtend, terwijl het zonnetje lekker scheen, zat ik tussen stapels papieren en incomplete agenda's. Ik ontdekte dat rekeningen nog niet waren verstuurd en dat declaraties nog ingediend moesten worden. Op zich nuttig allemaal, maar ondoenlijk saai.
Ik moet nog werken aan m'n nieuwe ondernemerschap. Dit hoort er blijkbaar ook bij.... Als beloning voor de noeste arbeid mocht ik even naar de Applestore in de stad. En dat was heeeeeel fijn!
Comments

312-2013

edge
Vrijdag 8 november: Gisteravond vroeg m'n schoondochter in spé: "Wat ga je morgen doen?". Ik antwoordde: "De hele dag eten en drinken!" Dat klopte ook redelijk. Vandaag was namelijk een netwerkdagje. Ik heb een hele rits leuke mensen ontmoet en met allemaal een hapje gegeten en een drankje gedronken. Het was reuzegezellig en ik heb m'n neus weer in een heleboel nieuwe zaken gestoken....
Comments

311-2013

edge
Donderdag 7 november: De Nederlandse Vereniging van Dierentuinen (NVD) heeft me gevraagd om een themamiddag te leiden. Dat was vanmiddag, in Artis. 't Werd een buitengewoon geanimeerde discussie met voor- en tegenstanders, die geen blad voor de mond namen. Tof om te doen! Leuke mensen ook die vol vuur en passie over hun werk praatten. 't Ging over diersoorten die met uitsterven worden bedreigd en de verantwoordelijkheid die dierentuinen hebben om specifieke soorten in leven te houden. Over geitjes hebben we het verder niet gehad, wel over gieren...
Comments

310-2013

edge
Dag 310 van 2013: Eindelijk was ik weer eens in Zwolle. Op deze foto zelfs letterlijk onder 'de Peperbus'. Ik mocht namelijk een vorkje prikken in restaurant Pampus (dat vierkante huis met die gestreepte luifeltjes). Nico zat aan de andere kant van ons tafeltje. Hij is de onbetwiste koning van de burgerjournalistiek in Nederland. Eigenlijk is 'ie zelfs president, maar dan van de European Journalism Training Association (EJTA). Nico is ook onderhoudend gezelschap. Hij vertelde vol vuur over zijn passies: media, Ajax, het maatschappelijk middenveld, the Beatles en Brigitte Bardot. Ik heb op de terugweg naar huis zitten denken over een rode draad die deze interessegebieden verbindt, maar ik kon er geen touw aan vastknopen.
Comments

309-2013

edge
Dinsdag 5 november: In mijn hoofd verzin ik altijd titels voor de foto's op deze website. Bij het bovenstaande exemplaar kwam ik niet veel verder dan '50 tinten grijs'. Het was zo'n typisch Hollandse herfstdag. Om vier uur leek het al wel avond. Ik kwam terug uit Urk. Daar zit mijn favoriete snoepwinkel en ik had er een nieuwe camera gekocht. Het ding moest en zou uit de doos. Op zo'n tien kilometer buiten het vissersdorp ben ik langs de weg gestopt en heb wat plaatjes geschoten. Op deze foto zie je dus: enthousiasme, geluk, liefde en nog veel meer warme gevoelens. Het is de eerste keer met m'n nieuwe maatje. Toch een beetje 'vijftig tinten grijs', of niet dan?!
Comments

308-2013

edge
Maandag 4 november: 't Is altijd spannend als er weer een paar van mijn prints op canvas klaar zijn. Vanmiddag mocht ik vier nieuwe doeken gaan bekijken bij lijstenmaker Baspartout. Ze komen te hangen bij KoK wooncenter in Hoogland. De inspectie verliep buitengewoon plezierig. Bas, de lijstenmaker, nam alle tijd voor een paar sterke verhalen. En "ja hoor", natuurlijk mocht ik zijn foto op internet gebruiken. "Dat is toch reclame?" Bas begrijpt het! Vanaf vandaag stijgt zijn omzet. Nu de mijne nog...
Comments

307-2013

edge
3 november 2013: Zondag-computerdag. Zo'n dag was het! Ik begon vanochtend al vroeg. Het zonnetje kroop net een beetje boven de horizon uit. Een uurtje later werd het weer donker en kwamen wind en regen bij stoten uit de lucht. Heel erg vond ik het niet, want vandaag zou ik het blogprogramma 'Wordpress' onder de knie gaan krijgen. Sjabloontje uitzoeken, wat fotomateriaal en teksten bij elkaar sprokkelen en nog een paar kleinigheidjes opleuken aan de lay-out. Zo had ik het me voorgesteld tenminste. Nou, dat viel zwaar tegen. Vanmiddag om een uur of vier zat de rsi diep in de schouderbladen. Ze zeggen dat je dan moet gaan bewegen. Ik heb de auto gepakt en ben de polder ingereden, met de camera uiteraard. Had ik eerder moeten doen. 't Was indrukwekkend mooi...
Comments

306-2013

edge
Zaterdag 2 november: Dit jaar zou ik geen CD's en boeken meer kopen. Digitale exemplaren mogen nog wel, maar de exemplaren die je echt vast kunt pakken komen het huis niet meer in. Dat is een voornemen. Het moest een teken zijn dat ik met de tijd mee ga (hip and happening op m'n 55ste), maar vooral bedoeld om te voorkomen dat het huis dichtslibt. Nou heb ik op mijn feestje van laatst een aantal boekenbonnen gekregen. Vanmiddag heb ik besloten dat je daarmee een uitzondering mag maken op je eigen spelregels. Toevallig stond ik namelijk in mijn voormalig favoriete boekwinkel en daar lag echt een prachtige box met twee schitterend gebonden boeken van Joost Zwagerman. De titel deed mijn hart smelten en mijn voornemens verdampen. Met een dikke kilo papier ben ik naar huis gegaan. Zometeen gaat het cellofaan er af en over een tijdje zal ik jullie vertellen of het loslaten van voornemens een goede keus kan zijn. Ik denk nu al van wel...
Comments

305-2013

edge
Vrijdag 1 november: Onze nieuwe Albert Heijn heeft een koffiecorner. Je kunt daar een 'bakkie doen' en de krant lezen. Een ideale plek als je wat tijd over hebt, het nieuws wilt volgen en een beetje onder de mensen wilt komen. Mijn collega Caroline (ze woont in de buurt) en ik hebben afgesproken dat we op deze plek gaan daten. Zij was gisteren voor het laatst bij onze voormalige baas. Samen hebben we zo'n vijftig jaar voor de club gewerkt en nu gaan we andere dingen doen. 'Leuke dingen', zo hebben we elkaar en onszelf beloofd. Daar hoort af-en-toe een kop koffie bij. En de krant natuurlijk: voor de advertenties....
Comments