go foto

271-2014

edge
Dinsdag 30 september 2014: Volgende week mag ik m'n eerste 100% multi-mediale project gaan starten. Het wordt een combinatie van foto, video, audio, print en web. Veel leuker gaat het niet worden...

Het videogedeelte vraagt op dit moment de meeste voorbereiding. M'n spiegelreflex heeft wat extra accessoires nodig en dat heeft wel wat voeten in de aarde. Zoek maar eens een geschikte grijze muis om de wind uit de microfoon te houden...

Uiteindelijk bleek Sony er gewoon nog één te hebben liggen, ergens achter in het magazijn.
Ik kan aan de slag. Jippie!
Comments

270-2014

Nou ben ik redelijk matineus, maar dit is onmenselijk vroeg om op een station te staan....
edge
Maandag de 29ste september: De jongste zoon is weer eens naar het buitenland. Slovenië dit keer. Paps mocht het eerste stukje rijden, tot het station in Amersfoort. Dat is helemaal niet erg, alleen dat tijdstip...

Enfin: je houdt dan een lange dag over. Eindelijk heb ik wat aandacht kunnen geven aan een groot project van mijn vrienden Erik en Ria. Zij zijn vijf jaar gelden gestart met een heuse Academie voor Levenskunst: een opleiding voor het goede leven. Het gaat te ver om hier uit te leggen wat ze allemaal doen, maar kijk eens op hun site....

Het duo is reuze actief. Ze verzinnen het ene project na het andere. Op dit moment draait alles rond het thema 'Zin in kunst'. Je moet vooral de dubbele betekenis omarmen: wat is de betekenis achter het werk van kunstenaars? Over denkers, doeners en drijfveren...

Een hele rits creatieve types heeft een kunstwerk afgestaan. Daar zijn grote ansichtkaarten van gemaakt en die kun je dan weer bestellen (een tientje, inclusief porto).

Mijn inzending is een werk met als titel 'Raamvertelling'. Het is een foto van een dichtgemetseld raam in een Toscaanse boerderij. Vanmiddag heb ik mijn setje ansichtkaarten onder de druivenstruik gehangen, zodat je kunt zien waar het allemaal om draait. Onder anderen Stef Bos, Jeroen Krabbé en fotograaf Willem van den Hoed hebben ook een bijdrage geleverd.

edge
De foto 'Raamvertelling' is ook verkrijgbaar in het formaat 40x40 centimeter, geklemd tussen aluminium en prachtig acrylglas. Kijk in de webshop voor de prijs.

edge
Comments

269-2014

edge
Zondag 28-9-2014: Een tijdje geleden mocht ik Kees Aelberts interviewen (en fotograferen).
Kees is voorzitter van het Volvo 240-260 Register.

Korte uitleg: het Zweedse automerk Volvo heeft sinds 1927 veel verschillende modellen uitgebracht. Tussen '74 en '93 werd de '200-serie' geproduceerd. Je ziet die vierkante bakken nog veel rijden. Hier onder staat een kanariegeel voorbeeld.

Opperhoofd Kees is wel in voor een dolletje. Hij wilde met alle plezier z'n hele wagenpark op een boerenerf zetten en 4x poseren.
De eindredactie van het ledenblad ('Volvologisch') heeft de foto afgedrukt in het septembernummer. Dat soort dingen vind ik nou leuk...!

edge
edge
NB.: Nu is het wel weer even genoeg met al die foto's van Volvo's... De marketingafdeling van het automerk zou me bijna als concurrent gaan zien.
Comments

268-2014

edge
Zaterdag 27 september 2014: Een mooie dag om naar het Autotron te rijden. Het dak ging er af. Tjee wat een feestje...

Heel Volvominnend Nederland had de glimmende Zweedse koets in Rosmalen geparkeerd. Er stonden honderden, zo niet duizenden trotse eigenaren naast. Je voelt de passie en de nostalgie. Ik ben normaal niet zo van het omkijken, maar van Volvo krijg ik pijn in m'n nek.

Voor de liefhebber zijn hier een paar plaatjes. M'n favoriet is de Amazon Cabrio (helemaal onderaan). 't Model is nooit gemaakt door Volvo, maar in elkaar gefröbeld door iemand die weet wat mannen bezig houdt....

edgeedgeedgeedgeedge
Comments

267-2014

edge
Vrijdag 26 september 2014: Zoon Robert is jarig. 28 alweer. De tijd vliegt.

Op zo'n dag neem je wat tijd voor reflectie.
De zon en de Loosdrechtse Plassen dachten daar hetzelfde over.
Comments

266-2014

edge
Donderdag de 25ste: "Station Hiilversum! Vergeet niet uit te checken als dit uw eindstation is".

Een aantal jaar heb ik in de veronderstelling geleefd dat Hilversum mijn eindstation zou kunnen zijn. Dat is niet het geval, weet ik nu. Het spijt me geenszins.

Vandaag mocht ik er weer even zijn. In Hilversum, bedoel ik.
Een enthousiaste groep (ex)omroepmedewerkers wil graag wat meer weten over mijn boekje Brand Journalism. De eerste verkennende gesprekken zijn gevoerd, in een kamertje naast een trits oude sokken...

Eigenlijk wel een mooie metafoor: alles is eindig; je kunt dus maar beter op tijd beginnen met het nadenken over iets nieuws. Zo ben ik op de terugweg even aangewipt bij de HEMA.
Sokken: drie paar voor een tientje.

edge
edge
Comments

265-2014

edge
Woensdag 24 september: Een paar dagen geleden kreeg ik een mailtje van een onbekende mevrouw. "Kunnen we praten?".

Een blind date overkomt me niet iedere dag. Vandaag wel.
't Viel niks tegen trouwens. We gaven elkaar een eerste hand op het station; bij de Starbucks. Daarna hebben we een uur gepraat. Intensief!

De volgende afspraak is over twee weken. Dan valt het besluit of we samen verder willen. Spannend.
Ik weet het nu al. Zin in!

Zij heeft me gevonden via het web. Toffe site! Ik zou bijna zeggen: probeer het ook eens....
Comments

264-2014

edge
Dinsdag 23 september 2014: De nieuwe CD van Stef Bos is binnen. Lieve Joke van de platenmaatschappij zorgt goed voor me...

Ik ben al jaren een fan van Stef. Zijn teksten hebben altijd een dubbel laagje en de melodie van de liedjes staat vaak haaks op de inhoud. Opletten en er bij blijven!

Dit album is ingetogen, beschouwend en betrokken. Veel ballads. Veel eerlijke blues en gospelakkoorden. Mijn favoriete Hammondorgel huilt lange tonen.
De muziek ademt verdriet. De teksten niet. Ze zijn vaak vol hoop. Een aanklacht tegen alle negativiteit.

De albumtitel heeft ook dat dubbele: 'mooie waanzinnige wereld'. Het zet je aan het denken: niks 'mooie wereld', de oorlog nadert de achtertuin. 'Waanzinnig' klopt. Toch weet Stef die twee uitersten te verbinden. Zonder geheven vinger, maar met persoonlijke observaties, zoals in 'Geloven':

En al zijn de tijden nog zo slecht
En al draait de wereld door, en door...
Ik vecht niet meer tegen de stroom
Vecht liever ergens voor
Ik blijf geloven...
Geloven dat het kan...

Voor elke donkerdenker
Is er altijd iemand ergens
Die het tegendeel bewijst
Ik blijf geloven...
Geloven dat het kan...

Het merendeel van de songs is geschreven samen met de band van Bos: Lené te Voortwis, René van Mierlo, Martin de Wagter en Steven Cornillie. Het is een groepsalbum geworden. Geen poespas en tierelantijntjes. Eenvoudig vastgelegde muziek met passie gespeeld. Ik vind het weer mooi.
Waanzinnig mooi!

edge
Comments

263-2014

edge
Maandag de 22ste: Meet Mark!

Mark is een jonge mediaprofessional. Hij begeleidt stagiaires bij het maken van videoproducties. Mark gaat het maken, mark my words.

Er zijn dus jonge mensen die zich afvragen hoe journalistiek en marketing elkaar kunnen vinden. Hoe je beeldtaal en storytelling kunt inzetten om klanten aan grote merken te binden. Hoe je commerciële bedrijven en non-profit organisaties kunt helpen om een transparant verhaal te vertellen. Op welke wijze je alle distributiekanalen moet inzetten om consumenten ambassadeurs te maken voor een product.

Het zijn vragen die ook bij mij leven en waar nog geen sluitend antwoord op is. Lees het boekje 'Brand Journalism' er maar op na (zie de bannerlink). We weten wel dat we in een turbulente mediamarkt zitten met eindeloos veel nieuwe mogelijkheden. Het is leuk om daarover van gedachten te wisselen. Vandaag deed ik dat met Mark.
Tof!

edge
Comments

262-2014

edge
Zondag 21 september 2014: De studio van het Keistad Collectief bevalt me steeds beter. Vandaag mocht ik zoon Robert met z'n vriendinnetje Sarah fotograferen. Jongens wat een feestje...!

Enfin, de hele dag dus in de studio aan de Stadsring van Amersfoort. Af-en-toe even naar buiten om van het weer te genieten.
De etalage van onze expositieruimte vangt nogal wat middagzon. We hebben er houten decorstukken staan. Ik zag de planken zweten, dikke druppels hars.
Comments

261-2014

edge
Zaterdag 20-09-2014: Vandaag een Appie, een soort Selfie van de appels uit de achtertuin.
Veel plezier bij het doorgronden van het plaatje.
Comments

260-2014

edge
Vrijdag 19 september 2014: Oude mensen zijn 'merkentrouw'. Dat betekent dat ze niet snel veranderen van shampoo, kruidenboter, of type ondergoed.

Voor mij heeft dat niets te maken met leeftijd, want al sinds mensenheugenis ben ik heftig verknocht aan Volvo en Apple. Ik gedraag me als een onbezoldigd marketeer, een evangelist, niets is me te dol om te zeggen hoed goed die twee merken zijn. Als mensen kritiek hebben op mijn Grote Liefdes (ze bestaan echt) dan doe ik alsof het langs me heen gaat en lach een beetje. Ondertussen voelt het als dolksteken in de buurt van het hart....

Dat ter inleiding op het verhaal van vandaag.
Ik heb voor het eerst een landelijke reclamespot voor de radio ingesproken. Mijn ervaringen met inspreekwerk beperken zich vooralsnog tot integere documentaires, wervende bedrijfsfilms, TV-promo's, radiojingles en nog wat meer van dat soort zaken. Een spot voor een commercieel bedrijf mocht nooit, want dat zou imagoschade voor mijn werkgever kunnen betekenen. Nu ik weer eigen baas ben, is er meer mogelijk. Veel meer.

Die bewuste reclamespot wordt -vanaf nu- uitgezonden op een landelijk nieuwsstation. Leuk toch?!
Er is slechts één klein puntje: de spot is gemaakt voor Microsoft!!!!!
Apple eat your heart out....
Comments

259-2014

edge
Donderdag 18 september 2014: 't Is nu bijna drie jaar geleden dat ik begon met dit fotoblog. Dat trekt een zware wissel op mens en machine.

Het softwarepakket waarmee de plaatjes en praatjes online worden gezet, begint te protesteren. Op fora lees ik dat er bij een opslagcapaciteit van 1Gb kwaaltjes kunnen optreden. Zover is het nu.

Tijdens momenten van innerlijke reflectie (dat zijn er gelukkig weinig) verdenk ik mezelf van autisme. Hoe bezopen moet je zijn om iedere dag de wereld te belasten met persoonlijke prietpraat? Toch houd ik vol. Sterker nog: de laatste maanden dringt zich een extra obsessie op.

Ik ben nu ook nog voortdurend op zoek naar visualisaties van het journalistieke ambacht. Dat komt door het eBookje over Brand Journalism (klik maar op de banner hier onder). In dat digitale geschrift horen relevante illustraties. Je kunt natuurlijk plaatjes uit een beeldbank halen, maar daarvan zijn de kosten hoger dan de opbrengsten van het boekje ooit zullen zijn. Ik moet dus fotograferen, steeds op mijn hoede zijn dat ik niks mis; mezelf in een constante staat van paraatheid houden.

Vandaag liep ik door het AKN-gebouw in Hilversum. Daar staat nog zo'n ouderwetse krantenkast waar de redacties hun dagbladen uit kunnen halen. Eén redactie heeft wat langer vakantie, of het programma is opgeheven en iemand is vergeten de abonnementen op te zeggen. Hoe-dan-ook: ik heb weer wat nieuws voor het boek.

En voor deze Babbels.

edge
Comments

258-2014

Another day at the office
edge
Woensdag 17 september 2014: Heel lang geleden wilde ik indruk maken op een vriendinnetje. We gingen voor het eerst samen naar een echt restaurant. Op mijn kosten...

Het was in de tijd dat ik net een auto had: een VW Kever. Mijn liefde voor die auto was bijna net zo groot als voor het vriendinnetje.

Het restaurant dat ik had uitgezocht lag aan de rand van Winterswijk, een paar kilometer van de Duitse grens, op de begane grond van een luxe bejaardenflat. De recensie in de lokale krant was lovend. Ik weet de woorden niet meer, maar de eetgelegenheid werd omschreven als 'chique met een exquise menukaart'. Zoiets.

Het was nog vroeg toen ik de lege parkeerplaats opdraaide. Vlak bij de entree was voldoende ruimte. Ik stuurde de vaalrode Kever tot naast de voordeur. Het portier aan de kant van m'n vriendin werd ogenblikkelijk opengerukt door een meneer in driedelig zwart. Wij liepen in spijkerbroek. Dat was de eerste aanwijzing die ik heb gemist.
De galante hulp aan mijn date voor die avond verliep in alle stilte. Pas toen ik om de auto was gelopen, keek de man mij aan en sprak de onvergetelijke woorden: "Vous êtes en route?". Dat was de tweede aanwijzing. Ik dacht dat de man een zwaar Achterhoeks accent had en dat ik 'm daarom zo slecht verstond. Maar toen -bij navraag- de zin exact hetzelfde werd herhaald, was het duidelijk Frans. Niet de man, maar de taal.

We hebben bevestigend geantwoord en zijn hem naar binnen gevolgd. De derde aanwijzing begreep ik meteen. Dat waren de bedragen in het lederen boek dat voor ons op tafel werd gelegd. De prijs voor twee schaaltjes magere kippenbouillon kwam overeen met mijn maandelijkse studietoelage. We zijn na het voorgerecht weer gegaan. We waren immers 'en route', dus gek was dat niet.

De Kever is inmiddels overleden en ik mijd restaurants in de buurt van seniorenwoningen. De liefde voor zowel vrouwen als auto's is gebleven. En als het even kan, ben ik 'en route'....
Comments

257-2014

edge
Dinsdag 16 september: De rust van de vakantie is nu echt voorbij. Er komen weer leuke klussen langszij.

De laatste dagen gaat het lekker. Zou de economie dan toch echt aantrekken? Majesteit Willem-Alexander had het er vandaag nog over in de troonrede. Ook dat we voorzichtig optimistisch mogen zijn.

Naar de koning moet je luisteren. Ik heb mezelf maar eens lekker getrakteerd. Oh, wat houd ik toch van gifgroene tafeltjes...
Comments

256-2014

edge
Maandag 15 september: Vanochtend was ik even terug op het oude nest. Het voelde leeg.

Vroeger moest ik soms wel zeven rondjes rijden voordat ik een vrij plekje had gevonden. De parkeergarage van het AKN-gebouw stond altijd vol. Nu had ik moeite met kiezen welke vierkante meters ik zou gaan innemen. Hilversum loopt leeg. Jammer.

Gelukkig zag ik nog een handvol leuke oud-collega's. Er zijn mensen gebleven om radio, tv en internet te maken. Gelukkig maar!
Comments

255-2014

edge
Zondag de 14e. Een man mag niet huilen, maar deze deed het vanmiddag wel...

De Academie voor Levenskunst opende het nieuwe seizoen.
Er vielen mooie woorden en er werd gezongen.

Ruud Wagenaar, één van de bassen van het Klein Amersfoorts Koor, zong 'Als de liefde niet bestond', een liedje van Toon Hermans. Ruud zat helemaal in zijn rol, de zaal galmde precies zoals het hoort, er viel geen nootje uit de toon en ik zat op de voorste rij. Jongens, wat was het mooi....
Comments

254-2014

Smachtwacht op de parkeerplaats bij Albert Heijn. #Smachtwacht #hond #ikbenaangelijnd
edge
Zaterdag 13-09-2014: 't Was een heerlijke nazomerdag. Veel heb ik er niet van meegemaakt.

De zaterdagboodschappen moesten gehaald, een oud-collega kwam brainstormen over een nieuwe toekomst en de foto's van Estelle moesten nabewerkt. Tja, dan ben je best druk voor een zonnige zaterdag, maar leuk dat het was...

edgeedge
Comments

253-2014

edge
Vrijdag 12 september 2014: Vanmiddag mocht ik Estelle fotograferen. Het was een feest!

Estelle is beginnend fotograaf. Ik ontmoette haar een paar maanden geleden tijdens een workshop. Ze had een prachtige reportage gemaakt over handen: jong, oud, gekleurd, rimpelig en nog veel meer variaties. Met oog voor detail dus en lekker aangedikt met een vette scherpte/diepte.
Ze heeft talent. Ook aan de voorkant van de lens overigens.

Het was vandaag haar eerste officiële fotoshoot in een studio. De eerste vijf minuten waren wat onwennig, maar daarna ging Estelle los. Ik heb een paar honderd foto's gemaakt en er zijn er misschien tien mislukt. Dat was mijn schuld, niet de hare....
Comments

252-2014

edge
Donderdag 11 september 2014: 't Is al weer 13 jaar geleden dat de wereld voorgoed anders werd. De tijd vliegt, al heeft dat cliché hier wel een heel vreemde lading.

We zaten met een klein clubje collega's te vergaderen toen Hellen -zonder kloppen- binnen stormde. "Jullie moeten de TV aanzetten! Het is vreselijk! Een afschuwelijk ongeluk!". Op dat moment hadden we nog geen weet van het volgende vliegtuig dat het WTC zou binnenvliegen en die twee andere toestellen. Vergaderen hebben we die dag niet meer gedaan....

Vanochtend begon gewoon. Pas na twee uurtjes werken, zag ik bewust de datum. Gek. Je denkt dat je nooit meer onbevangen aan 11 september kunt beginnen en toch gebeurt het.

Het werd zelfs een prachtige dag. Ik zat ontspannen te schrijven over plakzuilmarketing voor versie 1.5 van mijn boek over Brand Journalism toen verschillende nieuwe opdrachtgevers begonnen te bellen. De agenda begint te zwangeren. Je kunt me geen groter plezier doen....

Twee gezichten van een bijzondere dag.

Comments

251-2014

edge
Woensdag 10 september: Goede vrienden zijn onbetaalbaar.

Vanavond had ik een pizza-date met een vriendin. We zagen elkaar een paar maanden geleden voor het laatst. Toch was het net of er geen gat zat in de tijd, ondanks alles wat er tussentijds is gebeurd. We gingen verder waar we een tijdje geleden zijn gestopt. Vertrouwd, natuurlijk, ongedwongen, als vissen in het water. Dierbare momenten....

En de kok had een creatieve avond. In deze vorm heb ik nog nooit een Calzone gegeten.
Comments

250-2014



edge
Dinsdag 9 september 2014. Op deze 250-ste dag van het jaar komt het verhaaltje van Arthur, één van de aanstichters van het nieuwe Rage.

Vriend Arthur stuurde vanmiddag het volgende persbericht naar tout journalistiek Nederland. Je kunt ook een catchy trailer bekijken...

PERSBERICHT - NEDERPOP VAN RAGE ‘OP WEG NAAR AHOY’ (UITVERKOCHT)
Rage wil met eigen liedjes het publiek opnieuw kennis laten maken met dat heerlijke gevoel van begin jaren 80. De Nederpopgolf -met Het Goede Doel, Doe Maar, Klein Orkest en Toontje Lager- overspoelde ons land.
Rage speelt - op 14 september 2014 in Houten - '
Op Weg Naar Ahoy'. In 2016 wil Rage graag in een vol sportpaleis optreden.
Nederpop als wederpop (
www.wederpop.nl).

edge
DE MUZIKANTEN VAN RAGE

Addo Kruizinga, zang
Olaf Noordanus, drums
Jan Tonnis, bas
Gertjan Essenstam, toetsen
Hans Hendrik, gitaar
Loet van der Lee, trompet
René van Hertum, saxofonist en MD

Comments

249-2014

edge
Maandag 08-09: RAGE is een nieuwe, Nederlandstalige band. Komend weekeinde gaan de zes mannen zich presenteren aan het Grote Publiek.

Over twee jaar speelt RAGE in AHOY. Dat is geen ambitie, maar zekerheid. De kaartjes voor 19 september 2016 (20:30 uur) worden aanstaande zondag al verkocht.

Je begrijpt dat er een geoliede persmachine draait rondom zo'n popgroep. De stuwende krachten zijn René en Arthur. Ze hebben mij gevraagd om een paar persfoto's te schieten. Dat hebben we vandaag gedaan, vlakbij het vliegveld in Hilversum. De definitieve plaatjes mag ik nog niet laten zien, maar wel het concept.

Omdat RAGE -qua muziekstijl- teruggrijpt op de jaren '70 en '80 moet er een nostalgisch tintje aan de foto's kleven. Gelukkig is dat tegenwoordig in een paar muisklikken geregeld.
Alleen die 06-nummers en websiteadressen... Dat kost ietsje meer tijd!!!

edge
NB voor de trouwe volgers van dit blog: dit is inderdaad de tweede fotoshoot. De foto's van de eerste sessie zijn achterhaald door een personele wijziging in de band.
Comments

248-2014

edge
Zondag 7 september 2014: 't Was alweer tijd voor de jaarlijkse Familiedag.

We ontmoeten elkaar steevast op een prachtige boerderij in Varsseveld, tussen de fruitbomen. De appels en de metaforen liggen voor het oprapen....
Comments

247-2014

edge
Zaterdag 6 september 2014: Mijn opa van moederskant heb ik nooit gekend. De vader van mijn vader wel. Dat was een keurige, hardwerkende vent.

'Opa Winterswijk' was zuinig op z'n spulletjes. Zo hing het gereedschap altijd schoon aan de haak boven zijn werkbank. Opa was overdag timmerman en hij verkocht in de avonduren verzekeringen. Voor die laatste klus zal hij ooit een typemachine hebben aangeschaft.

Ik zie 'm zo zitten aan het tafeltje in de bijkamer: turend door z'n bril, een beetje gebogen om de letters die verschenen aan de bovenkant van de papierrol goed te kunnen controleren.

Toen de huisraad na zijn overlijden werd verdeeld, kreeg ik de oude Optima. Kleinzoon Gerard zat namelijk op de School voor de Journalistiek en daar kwam zo'n apparaat natuurlijk goed van pas...

Wij zaten toentertijd inmiddels in het pre-computertijdperk. Ik had zo'n elektrische schrijfmachine op de kop getikt. Het prachtige -bijna nieuwe- apparaat van mijn opa heb ik nooit gebruikt, tot vandaag. Ik had illustratiemateriaal nodig voor het boek over 'Brand Journalism'. Plotseling bleek de eeuwoude rammeldoos weer broodnodig voor een bijbaantje.
Comments

246-2014

edge
Vrijdag 5 september: Ria belt. Ze wil een interview met me. Het is voor de nieuwsbrief van La Scuola en het gaat over levenskunst. Of het even kan?!

Ik zeg 'ja', maar schrik me een hoedje als ze haar eerste vraag stelt: "hoe heeft kunst jou gevormd?". Ik had wat simpele vragen over fotografie verwacht, geen blootlegging van de ziel... Het blijft trouwens niet bij die 'binnenkomer'. Ria wil ook weten hoe kunst mij helpt bij 'het leven van het goede leven' en waar ik allemaal door word geraakt.

Enfin, het wordt dus een lang gesprek. Een uurtje na afloop ligt de conceptversie van het uitgewerkte interview al in m'n mailbox. Het valt me niks tegen. Best een aardig verhaaltje geworden en het gaat nog ergens over ook. Ria heeft meer uit me gepeuterd dan ik dacht dat ik in me had....
Begin november wordt de nieuwsbrief rondgestuurd. Je kunt je inschrijven.

Onderaan deze pagina staat een persbericht van Ria over een mooi en ambitieus project van La Scuola.

Mijn Top 3 van kunst die me recent heeft geraakt:
1. 'De boekendief' van auteur Markus Zusak
2. De voorstelling 'Leaving normal' van straattheatergroep Woest
3. Het station in Luik van architect Santiago Calatrava

edge

persbericht La Scuola
Zin in kunst

Op zondagmiddag 14 september vindt in de Lutherse kerk de feestelijke presentatie plaats van ‘Zin in kunst’. Dat is een project van La Scuola, academie voor levenskunst (Delft/Nootdorp), met medewerking van kunstenaars als Jeroen Krabbé (schilder), Stef Bos (zanger), Margriet van Bebber (dichter), Gerard Oonk (fotograaf), Froukje Idsardi (sieradenontwerpster) en Hanny Reneman (beeldend kunstenaar).

La Scuola presenteert van 13 kunstenaars uiteenlopende kunstwerken in een ‘kaartenserie’. “Dat doen we om mensen te prikkelen met de vraag: wat betekent dit werk voor jouw leven?”, aldus zakelijk leider Ria Pool Meeuwsen. “Kunst geeft geen antwoorden op levensvragen, maar daagt uit. Kunst laat mensen reflecteren op eigen vragen en thema’s zodat de antwoorden uit onszelf komen. En daar heb je wat aan.” Volgens Pool Meeuwsen “maakt kunst ons bewust van wat we denken, ervaren en doen, want kunst doet iets met ons, als mens. Ze emotioneert, maakt een gedachte wakker, laat een inzicht geboren worden. We krijgen een ander idee over onszelf en ons leven. Daarom werken wij bij La Scuola graag met kunstenaars samen. We willen eigenlijk hetzelfde: mensen inspireren en aan het denken zetten.”
La Scuola is een kleine organisatie zonder winstoogmerk die mensen een plek wil bieden voor bezinning op leven en samenleven. “Daar heeft deze tijd behoefte aan”, zegt Pool Meeuwsen. “Kerken lopen leeg, families hebben geen tijd, buren raken elkaar kwijt. Waar is nog ruimte voor diepgang en een goed gesprek? Kunstenaars zoeken naar manieren om mensen te raken, in beweging te krijgen, te ontroeren, te verbazen, te verwarren, te troosten. Wij zoeken naar manieren om daar in kleine groepen bij stil te staan, omdat we merken dat mensen de onderlinge ontmoeting zo belangrijk vinden.”

Zo biedt ‘Zin in kunst’ bekende kunstenaars en aanstormend talent een nieuw platform om hun werk betekenis te geven. Hun werk wordt door La Scuola in het schoolseizoen 2014/2015 gebruikt in allerlei activiteiten, zoals workshops, socratische gesprekken en ‘bijzondere vakanties’.
Comments

245-2014

edge
Donderdag 4 september 2014: Na gedane arbeid wordt het goed rusten....
Comments

244-2014

edge
Woensdag 3 september 2014. Beste lezer, ik verkeer in ernstige gewetensnood. Om dat goed uit te leggen moet er een groot, intiem bedgeheim op tafel. Ik reken op jullie vertrouwelijkheid.

Happinez
Mijn vrouw heeft een abonnement op Happinez. Dat is een blad over 'mindfulness'. Ik heb wel eens horen zeggen dat Happinez het Nieuwe Geloof is. Met het intreden van de ontkerkelijking heeft de mens nieuw houvast nodig en daar zorgen dit soort bladen voor. Het verbaast me niet, want de subtitel van het tijdschrift luidt "nothing is impossible for a pure heart and a clear mind". Met die stelregel in het achterhoofd liep Jezus tweeduizend jaar geleden over het water.

Aandacht
Enfin, normaal gesproken heb ik geen last van dat abonnement. Deze maand is het anders.
Als schouderklopje voor de trouwe lezerskring had Happinez bij verzending een pakje 'aandachtkaarten' in het cellofaan geduwd. Mijn partner kwam dat trots laten zien: "Kijk, ik heb een cadeautje gekregen". Ik herinner me vaag dat er voorgaande keren 'aandachtkaarsjes' en een 'aandachtagenda' ingesloten zaten, maar daar heb ik niets over gezegd.

Kwartetten
Nu wil mijn levensgezel graag dat ik -samen met haar- deze 'aandachtkaarten' ga gebruiken. De redactie van Happinez heeft daar ook spelregels voor opgesteld.
Het is nog net geen kwartetten, maar je moet wel enkele aanwijzingen nauwgezet opvolgen. Ik noem de twee belangrijkste: het is noodzakelijk dat je (1) een kaart uit de stapel trekt met je linkerhand en dat het (2) een intuïtieve keuze is. De praktijk is nu dat ik stuntelig linkshandig (ik ben rechts) en met mijn ogen stijf gesloten in die stapel kaarten zit te wroeten.

Vrede
De afgelopen dagen heb ik in chronologische volgorde deze woorden verzameld: 'veerkracht', 'inzicht' en 'creativiteit. Die woorden moet je van Happinez door je hoofd laten zweven en er -bij gelegenheid- op focussen. Daarna wordt de wereld beter, of -op z'n minst- de mijne.

Geheugenpaleis
Inmiddels heb ik een eigen draai aan het kaartspel gegeven. Je moet er toch iets mee...
Ik probeer de woorden in de getrokken volgorde te onthouden. Daar gebruik ik een methodiek voor die ik uit een boek van Joshua Foer heb gehaald. Dat gaat als volgt: je visualiseert de kaarten op specifieke plekken in en rond je huis. Vervolgens onthoud je de route die je moet lopen om de voorwerpen tegen te komen. 'Veerkracht' ligt bij de tuinlamp, 'inzicht' tegen het linker voorwiel van de auto en 'creativiteit' op de voordeurmat. Voor de zekerheid leg ik de kaarten ook allemaal onder mijn kussen als ik naar bed ga. Dat schijnt te helpen...

Ik worstel met de vraag hoe lang ik dit vol moet houden. Je kunt na drie dagen nog niet breken met een Nieuw Geloof, maar ik heb ook geen zin om de stapel kaarten onder mijn kussen tot onslaapbare hoogte te laten groeien. Wat te doen?

Vandaag heb ik me enorm geconcentreerd op alle drie kernwoorden, maar de rek is er uit. De sprankelende ideeën blijven weg. Ik zie er geen gat meer in.

Help!

Comments

243-2014

edge
Dinsdag 2 september 2014. Mensen vragen wel eens: "Is er iets dat je leuker vindt dan Radio maken?".

Meestal komen er ook meteen een paar suggesties achteraan, zoals fotografie, toveren met taal, webpagina's vormgeven, documentaires inspreken, een boek schrijven, of adviezen geven. Ik roep dan altijd blijmoedig dat mijn rijtje van leuk werk nog veel langer is: interviews uitwerken, scripts schrijven, oude Volvo's rijden en meer van dat soort zaken.

Mijmeren
Je mag me voor al die activiteiten 's nachts uit bed bellen (bij wijze van). Toch is er één ding wat ik vandaag misschien het aller-, allerleukst vond. Niet het Radiomaken zelf, maar het mijmeren over Radio.
Dat deed ik met één van de smaakmakers van Radio 1: Jurgen van den Berg.

Radio-dna
Jurgen is opgebouwd uit Radio-dna. Hij denkt Radio, hij ademt Radio, hij is Radio. Een stilte in een gesprek heet bij hem een 'witje' en als je een ander onderwerp wilt aansnijden, dan het liefst met een intellectueel 'bruggetje'.

Luistercijfers
Jurgen en ik filosofeerden dus over hoe het allemaal anders kan, nog beter, nog mooier. De NPO-zenders 1 t/m 6 schoten tijdens ons gesprek in marktaandeel omhoog. Zelfs een paar commerciële partijen waren -voor tips- graag bij ons aangeschoven.... We zaten bij 'the Beachclub' op het Mediapark. De zon schroeide m'n benen uit de spijkerbroek en de drankjes waren koud.

Zo komt het dat ik vandaag het denken leuker vond dan het doen....
Comments

242-2014

edge
Maandag 1-9: Het expositieseizoen is weer geopend.

Het valt me op dat veel opdrachtgevers het liefst series willen hebben. Als ze een leuke foto zien, vragen ze meestal of ik nog twee of vier soortgelijke plaatjes heb geschoten. Vandaag heb ik het digitale archief maar weer eens uitgeplozen.

Over luiken in ruwe muren blijk ik in ruime mate te beschikken. Joost mag weten waarom. Tijd voor wat zelfreflectie....
Comments