go foto

359-2015

Mooie momenten


edge
Eerste Kerstdag 2015
Twee jaar geleden kreeg ik van prettige collega's een prachtige kist wijn. Het waren drie flessen: een witte, een rode en ééntje voor het dessert. Bert had het afscheidsgeschenk laten samenstellen door de eigenaar van restaurant Merlot in Amersfoort en bood het aan in een klein eetlokaal in Hoogland. Het was een gedenkwaardig moment.

De kist heb ik netjes opgeborgen en me toentertijd voorgenomen om de flessen pas open te maken bij een 'goede gelegenheid'. Vandaag was het zover. We waren uitgenodigd bij Robert een Sarah voor een leuke avond. Dat is het geworden, want beide kinderen weten hoe je het gezellig kunt maken. De gulle gift van Bert, Jurgen, Ghislaine, Sander, Jasper, Barend, Wijnand, Lex en Hijlco was de kers op de taart.
Dank-jullie-wel.
Comments

279-2015

Vertrek


edge
Dinsdag 6 oktober 2015
"Er is een tied van komen en van goan!"

Vanochtend heb ik afscheid genomen van de 033MediaMakers. De bouw aan dit nieuwe Amersfoortse bedrijf past niet goed meer in m'n agenda. Da's best jammer, omdat ik vind dat Amersfoort recht heeft op een sterk lokaal medialandschap. Daar wil ik graag aan meewerken.
Ik hoop dat zich nieuwe mogelijkheden aandienen.

Ik wait, der is n tied van komen,
En ook n tied van goan,
En alles wat doar tussen ligt,
Ja, dat is mien bestoan.


(tekst Ede Staal)
Comments

240-2014

Sanne Hans (Miss Montreal)
tijdens de laatste uitzending van Cappuccino

edge
Zaterdag 30 augustus 2014: Tijdens de vakantie las ik een prachtig boek. Het heette 'De Boekendief' en het maakte een onuitwisbare indruk.

Misschien ken je het: je slaat de laatste bladzijde om en het boek blijft door je hoofd spoken. Het wil eigenlijk nog niet uit zijn. Het verhaal gaat door; niet op papier, maar ergens tussen je oren.

Een dergelijke ervaring had ik vandaag ook met een radioprogramma. De KRO-NCRV nam afscheid van Cappuccino. De titel heeft bijna twintig jaar lang mijn zaterdagochtend gekleurd. Vanaf het allereerste begin zat het programma in mijn weekritme. Er zijn maar weinig zaterdagen geweest zonder Cappuccino.

Vandaag was dus de laatste aflevering. Het zit nog in m'n hoofd en zal ook niet zomaar verdwijnen. De herinneringen zijn te talrijk.

Het boek is dus uit, al had het best dubbel zo dik mogen zijn.
Comments

092-2014

"It's human nature only to see what we expect to see". [Sherlock Holmes]

edge
Vrijdag 4 april 2014: Ruim drie maanden geleden ging ik weg bij De Baas. Het werd een groot feest met muziek, machtige woorden, prachtige cadeaus en heel veel mensen.

Hans Aarsman
Van de collega's bij Knooppunt Kranenbarg kreeg ik een avondje theater cadeau. Ze hadden bedacht dat een voorstelling van Hans Aarsman goed voor me zou zijn.
Die Aarsman is columnist bij de Volkskrant en noemt zichzelf 'fotodetective'. Hij bestudeert foto's en vindt altijd dingen die essentieel zijn voor het plaatje, maar die niet meteen in het oog springen. Daar schrijft 'ie dan een uiterst vermakelijk stukje over. In het echt is 'ie net zo leuk. Zijn verschijning op het podium is heel naturel: een beetje stuntelig en babbelziek, maar hilarisch.

We kregen therapie van Hans. Hij zou er voor zorgen dat we volstrekt anders naar de dingen om ons heen zouden gaan kijken. Hij wilde Papoea's van ons maken. Dat vereist een korte uitleg.

Twee kippen
Volgens Hans is een vriend van hem met een stapeltje video's over New York in Nieuw Guinea terecht gekomen. Hij liet die filmpjes zien aan de plaatselijke bevolking. Het verrassende was dat deze mensen meteen twee kippen in het straatbeeld ontdekten die nog nooit iemand had gezien. Kippen in New York! Ze bleken een fractie van een seconde zichtbaar in een handvol frames van de complete videoband.

Geen idee of het verhaal echt klopt, maar Hans Aarsman wilde ons dus kippen leren zien. En dat lukte. De zaal deed uitstekend mee en het werd een erg interactief avondje. We keken met z'n allen naar dezelfde feiten (foto's) en ontdekten dat je altijd iets anders kunt zien als je beter kijkt. 't Was een leuke avond. Dat hadden de collega's bij Kranenbarg goed gezien!
Comments

044-2014

edge
Donderdag 1302-2014: Het is de tijd van de Winterspelen. Dagelijks zien we op de televisie sporttoppers op een erepodium staan. Ik vind het prachtig als de vlag wordt gehesen en het Wilhelmus klinkt.
Niet in alle bedrijfstakken worden talenten zo geëerd. Vanavond zat ik naast Mireille aan een tafel bij restaurant Zilt & Zoet. Mireille gaat ook altijd voor goud, met minder neemt ze geen genoegen. Wat ze aanpakt, wordt een succes. Een scheve schaats rijdt ze niet. Jammer genoeg had haar baas dat niet in de gaten. Mireille stapt dus over. Ze maakt een transfer naar een bedrijf dat haar met vlag en wimpel binnen haalt.
De naam van het restaurant was een mooie metafoor: 'zoet' voor Mireille en 'zout' voor haar vorige werkgever (maar dat zal 'ie later pas begrijpen als haar nieuwe baas uitbundig het volkslied voor haar zingt).
Comments

345-2013

edge
11-12-'13: En alweer een afscheidsetentje; dit keer in een prettig restaurant te 's Gravenland. M'n meest directe collega's zaten aan bij het kampvuur. We kouten wat over koetjes, kalfjes en andere collega's. Je kunt merken dat de traditionele eindejaarsmoeheid in versterkte mate opspeelt. Het hele fusiegedoe raakt iedereen zwaar, zowel de vertrekkers als de blijvers. Het wordt tijd voor een nieuw jaar en een nieuwe toekomst voor iedereen. Ik heb ze allemaal bedankt. Ze waren fantastisch de afgelopen jaren: Inge, Miranda, Marlies, Beitske, Hans, Marcel, Fer en Wilko. Je kunt er alleen maar van dromen, van zo'n team. Dankjewel!
Comments

337-2013

edge
Dinsdag 3 december: Sommige mensen verdienen een bloemetje, bijvoorbeeld omdat ze prachtig hebben gesproken op je afscheid. Vanochtend ben ik het eerste bosje gaan afleveren in Amsterdam. In de voormalige Renault-garage aan het Prins Bernardplein zit nu restaurant Dauphine. Dat was de plaats van samenkomst, al was het maar omdat we alle twee van auto's houden. Het werd een gezellig weerzien met mooie anekdotes en leuke nieuwtjes. De dubbele espresso had iets straffer gekund, dat wel.
Comments

332-2013

edge
28 november 2013: Harm gaat weg. Dat moet van de Fusie. Niemand begrijpt het. Harm is het gen van onze organisatie, de verloskundige bij iedere strategiebevalling, het geweten van de zaak, de vis in de omroepvijver.
Harm is ook goed. Hij tovert met tekst, is loyaal, betrokken, een harde werker en een fantastische collega. De directeur had nog diverse pogingen gedaan om Harm te behouden. Dat vertelde hij vanmiddag in z'n dankwoord. Maar zelfs dat mocht niet baten: de Fusie hield voet bij stuk...

Het werd desondanks een waardig feest. Harm bewees hoe je de eer hoog houdt. De toespraken waren treffend, snedig en er klonk vooral mateloos veel respect in door. Respect voor de man die zich jarenlang tot het uiterste heeft gegeven voor de club. Want Harm is een extreme perfectionist. Hij hield niet op bij half werk. Iedere letter diende gewogen, ieder woord moest een zenuw worden die de zin bloot ging leggen. Zo was de man in z'n werk en zo had 'ie ook z'n afscheidsspeech aangepakt. Wekenlang heeft Harm tekens getoetst. Hij maakte 's nachts de aantekeningen die de komende ochtend zouden leiden tot een nieuwe alinea. Niets werd aan het toeval overgelaten.

Harm kent zichzelf als spanning speelt. Dan heeft 'ie houvast nodig. Letterlijk.
Speeches doet Harm niet in de vrije ruimte. Hij wil iets om achter te staan. Een spreekgestoelte om de aantekeningen op te leggen. Dat werd vandaag een strijkplank met op rechts de bout! De metafoor voor een leven zonder vaste baan. Links stonden twee jonge borrels in gelid. Harm had ze maar één keer nodig, helemaal aan het eind, in de laatste drie zinnen. Het was ontroerend mooi.

Harm is een bondgenoot. Een collega waar je altijd op kon terugvallen. Een man met een grol, een grap en een gouden hart. Hij was het geheugen van de organisatie en nou is 'ie weg.
Maar...
Wie schrijft, die blijft.
In ieder geval in mijn hart!
Dankjewel, vriend!
Comments

322-2013

edge
Maandag 18 november 2013: Dit zijn de weken van het massale afscheid. De komende tijd ben ik bijna dagelijks in Hilversum om collega's de hand te schudden en een goede, nieuwe toekomst te wensen. Het is bizar om te zien wat er allemaal aan kennis en kunde het pand moet verlaten. Tientallen mensen die jarenlang keihard hebben gewerkt om de NCRV geolied te laten draaien. Dag-en-nacht waren de meesten beschikbaar en niets was teveel, als er maar mooie radio- en tv-programma's uitgezonden konden worden. Er komt binnenkort zelfs een dag dat er vijf mensen tegelijkertijd vertrekken met -bijelkaar opgeteld- zo'n 130 dienstjaren. 'Actie Schoon Schip' lijkt het wel.
Maar goed, ons leed valt natuurlijk in het niet bij de ellende op de Filipijnen. Vandaag was de grote nationale inzamelingsactie. Plaats van handeling: het Instituut voor Beeld & Geluid in Hilversum.

edge
edge
edge
Ik ben er even binnen gewipt op weg naar een receptie. Het was bommetje vol in die grote, gekleurde schoenendoos. Ieder videobedrijf in Hilversum liep er te filmen. Je struikelde over presentatoren en BN'ers. Collega Bert Kranenbarg was er ook!

edge
Comments

306-2013

edge
Zaterdag 2 november: Dit jaar zou ik geen CD's en boeken meer kopen. Digitale exemplaren mogen nog wel, maar de exemplaren die je echt vast kunt pakken komen het huis niet meer in. Dat is een voornemen. Het moest een teken zijn dat ik met de tijd mee ga (hip and happening op m'n 55ste), maar vooral bedoeld om te voorkomen dat het huis dichtslibt. Nou heb ik op mijn feestje van laatst een aantal boekenbonnen gekregen. Vanmiddag heb ik besloten dat je daarmee een uitzondering mag maken op je eigen spelregels. Toevallig stond ik namelijk in mijn voormalig favoriete boekwinkel en daar lag echt een prachtige box met twee schitterend gebonden boeken van Joost Zwagerman. De titel deed mijn hart smelten en mijn voornemens verdampen. Met een dikke kilo papier ben ik naar huis gegaan. Zometeen gaat het cellofaan er af en over een tijdje zal ik jullie vertellen of het loslaten van voornemens een goede keus kan zijn. Ik denk nu al van wel...
Comments

301-2013

edge
Dag 301 van 2013 alweer: Er woei een orkaan over Vlieland vandaag. In de rest van het land was het ook stormachtig en de wegen liepen vol. Ik heb een minder urgente afspraak in Amsterdam een paar dagen voor me uitgeschoven en ben maar weer eens tussen alle cadeau's gedoken. Sommige presentjes hoef je niet eens uit te pakken, dat doen ze zelf. Neem nou dat plantje van Mieke...
Comments

289-2013

edge
16 oktober: The day after. Het zijn tientallen, zo niet honderden kaarten met allemaal prachtige en bemoedigende woorden. Het is teveel om op één dag te lezen. Ik heb nu alle goede wensen in een grote glazen pot op het bureau van m'n thuiskantoor gedaan en me voorgenomen om er iedere dag één uit te pakken en te lezen. Vandaag stond er op: Tegenwind is wind mee als je de andere kant op wilt. Mooi toch?!
Comments

288-2013

edge
Dinsdag 15 oktober: Vanochtend om zeven uur dacht ik: "Was het maar vast vanavond zeven uur…" Dan zou dat vermaledijde afscheid tenminste achter de rug zijn. Maar jongens, wat was het indrukwekkend, wat was het prachtig, wat was het ontroerend en wat hebben al die mensen hun best gedaan om er een mooi en waardig feest van te maken. Er zijn momenten geweest dat ik dacht op het afscheid van iemand anders te zijn beland: zoveel liefdevolle woorden en zoveel complimenten…. Het was niet normaal. Dank-je-wel lieve, lieve collega's.
Comments

274-2013

edge
Dinsdag 1 oktober 2013: Sommige mensen hebben het. Ze beschikken over een vileine pen, een scherpe geest, een prettige presentatie en een perfecte timing bij toespraken. Zulke mensen noem ik 'redenaars'. Harm behoort tot de besten. Mijn held Steve Jobs kon er wat van en onze Harm zit dicht in de buurt. Vanmiddag mocht hij spreken tijdens het afscheid van een collega die 40 jaar haar lichaam en geest in dienst heeft gesteld van het bedrijf. Op de foto hangt Harm weliswaar nonchalant tegen een gecamoufleerde piano, maar iedere vezel in zijn lijf is tot het uiterste gespannen, want hij weet hier al dat 'ie over ongeveer een uur een topprestatie gaat leveren. En dat deed 'ie inderdaad. De grapjes zaten op precies de goede plek, de dubbele lagen waren voor hemzelf en een paar ingewijden, de liefde voor de vertrekkende collega was ongeveinsd en de woorden regen zich aaneen als pure poëzie. Ik houd van Harm. Hij gaat binnenkort ook weg. Ik mag toch hopen dat 'ie alle toespraken voor z'n eigen feestje zelf maakt en ook voordraagt… Nobody can beat him!!!
Comments

270-2013

edge
Vrijdag 27 september: 't Is over en voorbij. Vandaag was m'n laatste werkdag op kantoor. Ik zal het missen. Het was een fijne kamer waar veel op tafel is gekomen. We hebben er prettige gesprekken gevoerd en soms ook minder goed nieuws gedeeld. Er zijn plannen geboren en de grond in geboord. Er is meer gelachen dan gehuild, dat wel.
Volgende week ga ik nog 1x terug om de inhoud van twintig ordners te sorteren en weg te mikken in grote, blauwe kliko's. In de loop der jaren zijn er dingen binnengeslopen die waarde hebben gekregen: de portretten van de presentatoren, een Afrikaanse transistorradio in de vorm van een nijlpaard, een smartboard, het notenhouten bureau van een vroegere directeur, relatiegeschenken, cadeautjes van goede collega's, CD's en boeken die we zelf hebben geïnitieerd, prachtige jaarverslagen en ambitieuze jaarplannen. Het was er allemaal. En dat moet dus opgeruimd. De lei moet schoon.
Ik heb er drie uur voor uitgetrokken. Laten we hopen dat ik niet weer te optimistisch ben geweest…

edge
Comments

264-2013

edge
Zaterdag 21 september: Eens per jaar gaan we met de afdeling iets leuks doen. Dat moet op zaterdagmiddag, want op andere dagen roept de plicht. Dit keer ging de reis naar een paintball-schuur, ergens op een onduidelijk industrieterrein. Eigenlijk maakt het niet uit waar we terecht komen, want het wordt altijd wel gezellig. We maken grappen, vertellen verhalen en leren nieuwe collega's beter kennen. Voor mij was dit de laatste keer bij deze club. Jammer, ik zal de mensen missen, allemaal…
Comments

169-2013

edge
18 juni 2013: Het bedrijf waar ik werk zit bomvol creatief talent. Dat merk je altijd en overal. Zelfs bij een afscheid. Wineke (linker rug) gaat weg. De eindredacteur Gijs, ondersteund door Robbert-Jan (linker en rechter kruk), zingt vertederend en enigszins aangedaan het nummer 'Hurt', bekend van Cash. Dat zijn toch mooie dingen. Nu maar hopen dat Wineke snel iets anders vindt.
Comments

342-2012

edge
Zondag 9 december 2012: Vandaag heb ik een 'fotoshoot' gedaan op het station van Amersfoort. Het was op verzoek van Cindy. Haar vriend Sven gaat binnenkort een tijdje naar Oostenrijk en ze wilde graag een paar visuele herinneringen hebben. 't Was ontzettend leuk om te doen. Jammer van het bar slechte weer, maar met wat hulp van een flitser en Photoshop zien de plaatjes er nog best sfeervol uit.
Comments