go foto

144-2015

Rooie knietjes


edge
24 mei 2015
't Is een mooie eerste Pinksterdag. De zon schijnt en er staat nauwelijks wind. Tijd voor een terras en een korte broek, vind ik. Tijd om te fietsen, vindt mijn vrouw. Ze adviseert om her-en-der wat zonnebrandcrème te smeren, maar dat lijkt me volstrekt onnodig. Een mannelijke man (zo zie ik mezelf graag) heeft geen smeersels nodig om de dag door te komen. Toch!?

Het rondje wordt iets groter dan verwacht. Ik ben geen geoefende fietser (to put it mildly) en bij thuiskomst is de ruime tuinstoel met het zachte kussen een lekker lokkertje.

Om de bloedsomloop overal weer op gang te brengen, loop ik eerst nog wat door de tuin en maak foto's van vrolijke bloemetjes en natuurlijk de appelboom. Dan is er eindelijk die tuinstoel. Ik pak een glas wijn van de tafel en laat de ellebogen rusten op de knieën. Er blijkt toch iets te zijn misgegaan. De zon heeft me goed te pakken gehad.

"Luister dan toch ook eens een keer naar me", moppert mevrouw Oonk. Ze heeft gelijk: wie ver fietst en niet luistert, moet op de blaren zitten en krijgt rode knieën.
Comments

109-2015

Appel


edge
Zondag 19 april 2015
De trouwe lezers van dit blog hebben zich misschien al afgevraagd: "Wanneer krijgt de appelboom weer eens wat aandacht". Nou nu dus….

edge
Comments

098-2014

Het begin
edge
Het einde
edge
Donderdag 10 april: Er valt veel te schrijven over een appelboom. Klik hier rechtsboven -in de lichtgrijze zijbalk- maar eens op het woord 'appel'.

Jubeljargon
Honderden jubelwoorden heb ik al besteed aan De Trots van de Achtertuin. Het betreft in feite een dun stammetje met een paar sprietige takken. In de winter lijkt het helemaal nergens op. Nu begint er eindelijk weer wat weelde te groeien. Er ontluiken groene blaadjes en vandaag ontdekte ik zelfs wat rode bloesem.

Fabuleus fruit
De oogst zal ook dit jaar wel weer tegenvallen. Ik bedoel dan de kwantiteit, want de kwaliteit van het eindproduct is fabuleus. Die ene appel die we in september voorzichtig lossnijden van het boompje wordt zorgvuldig in talloze partjes gesneden, zodat de hele familie (eerst), goede vrienden (tweeds) en de leukste buren (heel misschien) ook kunnen proeven van het sappige fruit.

Boffen met bloesem
Jullie worden natuurlijk weer nauwkeurig op de hoogte gehouden, te beginnen met een plaatje van onze eigen Betuwe in de Achtertuin.

edge
Comments

134-2013

edge
Dinsdag 14 mei: Vanochtend stond de A1 helemaal vol. Gelukkig zag ik dat bijtijds op het navigatiescherm van de auto. Voor de eerste keer in m'n glorieuze carrière ben ik daarom 's ochtends via Hoogland-West naar Baarn gereden. Dat was een goede keus. Ik zag om te beginnen vijf herten grazen in een weiland. De zon scheen tussen de regenwolken door met dat speciale licht. Bijna dreigend. Dat was goed te zien bij de appelboomgaard, net naast het kapelletje van Coelhorst. Ik had een oude Minolta-camera met een 50mm lens bij me. Daarmee heb ik de foto gemaakt. Jammer genoeg kon ik niet de bomen en de lucht gelijktijdig op de foto krijgen met deze lens. De wolken zagen er namelijk fantastisch uit. Maar goed, dat moet je voor deze keer dan maar geloven, zonder zichtbaar bewijsmateriaal.

Over die appelboomgaard naast de kapel van Coelhorst valt nog wel wat te melden. Het is een 'halfstamboomgaard'. Ik weet niet wat dat is, maar het schijnt een 'beschermd object' te zijn. Altijd goed om even te melden. Er was vroeger (begin vorige eeuw) een officieel Coelhorster appelras. De appel is toentertijd gekweekt door ene Jan Kaas. Hij woonde op een boerderijtje in de buurt van de huidige boomgaard. In 1934 kruiste onze Jan de Jonathan en de Dubbele Bellefleur. Zo ontstond een appel met een mooie, rode kleur, ingesneden kelk en zachtzure smaak die in oktober geoogst kan worden. Het ras is een tijdje in de vergetelheid geraakt, maar een paar jaar geleden is men (Jan dus niet) weer begonnen met enten. Denk niet dat ik deze kennis zomaar uit de mouw schud, het staat allemaal op het wereld wijze web.
Comments

133-2013

edge
Maandag 13 mei 2013: De trouwe lezertjes van dit blog weten ongetwijfeld nog dat 23 september 2012 een moeilijke dag voor me was. Op die datum werd het appelboompje op brute wijze ontdaan van haar enige vrucht. Met enorm machtsvertoon werd de snoeischaar door het steeltje van de rode lekkernij gejaagd. Gelukkig hebben we de foto's nog. Check ze hier!, of klik op de foto. Nu, in 2013, loopt de boom weer uit. Het gaat om een stammetje van anderhalve meter met een paar sprieterige takjes, maar toch… De bloesem is mooi. Misschien groeit er dit jaar wel meer dan 1 appel. Ik houd jullie op de hoogte.
Comments