go foto

238-2014

edge
28 augustus 2014: 't Is weer zover. De jaarlijkse appelplukdag in onze achtertuin heeft plaatsgevonden.

De trouwe volgers van dit blog weten dat er een boompje in de tuin staat dat vrucht draagt; beroerd weinig over het algemeen, maar toch. De voorgaande jaren was de opbrengst van 365 dagen wachten welgeteld één (1) appel! De start van 2013 leek veelbelovend met twaalf potentiële moesmakers, maar uiteindelijk heeft er dus slechts één de snoeischaar gehaald.

Dit jaar is de opbrengst beter. Dat wil zeggen: in kwantitatief opzicht, want de kwaliteit van de zes (6) geknipte appels stelt weinig voor. Er zit één exemplaar tussen dat niet veel groter is dan een driedimensionaal Eurostuk. De andere vijf hebben acné en niet zo'n beetje ook. We zullen een echte tuinder eens moeten raadplegen of daar ook zalfjes of pillen voor zijn.

Enfin, vandaag ging de schaar er dus in. Dat is precies een maand eerder dan vorig jaar. Deskundigen riepen in het warme voorjaar al dat de natuur zo'n vier weken op zichzelf vooruitloopt. Dat klopt dus bij ons in de achtertuin.

Het Grote Wachten is weer begonnen!

edge
Comments

231-2014

edge
Donderdag 21 augustus: De vakantie is voorbij. Je ruikt een andere geur in de gang, haalt de stapel post van de vloermat, gooit 'm in de kamer op tafel en je inspecteert de achtertuin. Dat is meestal mijn volgorde bij thuiskomst.

Nou, de appels zijn blijven hangen. Het boompje zit tjokvol (een stuk of acht appels, maar het boompje is nogal klein, vandaar). Voorgaande jaren eindigde het seizoen altijd met één appel die ritueel werd gesnoeid. Dit jaar is de oogst dus wat groter.

De kwantiteit heeft wel invloed op de kwaliteit van de vruchten. De meeste takhangers hebben spikkels op hun huid, of zijn al voor een deel verrot. Die pot appelmoes zal er dus ook dit jaar niet van komen.
Comments

193-2014

edge
Maandag 14 juli 2014: Met enige treurnis schrijf ik hier regelmatig over de zieltogende appelboom in de achtertuin. De laatste keer stond er echter een beetje hoop tussen de regels.

Het zal de kwaliteit van deze zomer zijn, want ook met de rest van de potentiële fruitmand gaat het goed. De takken van de pruimenboom staan op breken en de druivenstruik zit tjokvol. Zelfs de tomaten en de Spaanse pepers doen hun kleurige best (visueel bewijs volgt...).

Ik ga binnenkort maar eens langs bij m'n moeder. Zij heeft vast nog wel een paar weckflessen op de plank staan...

edge
Comments

177-2014

edge
28 juni: Precies een jaar geleden sliep ik slecht als gevolg van de 'junirui'.

Op zaterdag de 29ste juni van 2013 schreef ik: "Vandaag heb ik een nieuw woord geleerd: junirui. Het laat zich lekkerder lezen met een verbindingsstreepje: juni-rui.

Het begrip is afkomstig van een boomkweker. Naar het schijnt, laten appelbomen in juni de zwakste vruchten vallen, zoals slangen uit hun huid kruipen, of vogels hun verendek verwisselen.

Het appelboompje in de achtertuin heeft hetzelfde gedaan. Van de acht baby-appeltjes hangen er nu nog maar vijf. Die resterende handvol ziet er wel erg gelukkig uit. Er ontstaat voorzichtig een blosje op de huid en de tak waaraan ze hangen begint al voor ze te buigen. Junirui dus. Een vreemd nieuw woord met belangwekkende consequenties. Ik vind het opwindend. Hetzelfde gevoel had ik ooit bij 'beurtbalkje', maar daarover op een andere zaterdag meer".

Dit jaar valt de schade mee. Er zijn wel een paar appels verdwenen. Ze zijn (a) heel ver van de stam gevallen, of (b) ze zijn opgegeten door de tuinbeesten. In ieder geval kan ik vier ontbrekende vruchten niet meer terug vinden. Het overgebleven stel begint inmiddels behoorlijk te blozen.

Om de lezers van dit blog te behagen, heb ik een paar rotte plekjes op de fruitige huid weggephotoshopt, maar verder geeft de bovenstaande foto een vrij realistisch beeld. Juni is nog niet voorbij en de rui nog niet over. Ik juich dus niet, maar een fikse pot appelmoes komt met het jaar dichterbij....

Comments

272-2013

edge
Zonnige zondag 29 september: Zo zeg, die appel van gister was lekker… Nou maar hopen dat er volgend jaar een paar meer willen groeien.
Vandaag was een rustig dagje. Ik opende vanavond de mailbox pas. Er zaten zeker vijf berichtjes in van mensen die veronderstelden dat ik met dit mooie weer plaatjes was gaan schieten. Sorry, lieve mensen, ik heb in de tuin gezeten met een mandje peren op m'n schoot. Een tijdje geleden heb ik de boomgaard van vrienden leeg staan plukken en nu moest de oogst geschild. Het ging om een paar kilo stoofpeertjes, met de nadruk op 'tjes'. Goh, wat zijn die dingen klein. In de tijd dat je een pan vol hebt, kun je ook een voetbalwedstrijd spelen, inclusief verlenging en penalty schieten.

edge
Comments

260-2013


edge
Prinsjesdag 2013: Koning Willem Alexander spreekt vandaag voor het eerst -en vrijwel foutloos- de Troonrede uit. Koningin Maxima knikt hem af-en-toe bemoedigend toe. Tot zover het goede nieuws. Voor de rest is het vooral somberen over de economie, "bezuinigingen die vooral goed zijn op de lange termijn", "de billen bijeen" en "allemaal door de zure appel heen bijten". Nou, dat komt goed uit. Die ene appel aan het boompje in de achtertuin begint plukrijp te raken. Geen idee of Mark Rutte hem zuur genoeg vindt, maar ik zal het binnenkort wel eens proberen. Vorig jaar viel de snoeidag op 23 september. Ik heb dus nog een paar dagen respijt.
Comments

258-2013

edge
Zondag 15 september 2013: Zo, het eerste laaghangende fruit is binnen. Ik ben zelfs af-en-toe een beetje hogerop geklommen om de mooiere vruchten te plukken. 't Was een uitstekende oogst, al zeg ik het zelf.
Polly vierde haar verjaardag op een boerderij in de Alblasserwaard en liet het bezoek de boomgaard leeghalen. Ze noemt het Pold'rplukdag. Nuttig en zeer aangenaam.
Comments

134-2013

edge
Dinsdag 14 mei: Vanochtend stond de A1 helemaal vol. Gelukkig zag ik dat bijtijds op het navigatiescherm van de auto. Voor de eerste keer in m'n glorieuze carrière ben ik daarom 's ochtends via Hoogland-West naar Baarn gereden. Dat was een goede keus. Ik zag om te beginnen vijf herten grazen in een weiland. De zon scheen tussen de regenwolken door met dat speciale licht. Bijna dreigend. Dat was goed te zien bij de appelboomgaard, net naast het kapelletje van Coelhorst. Ik had een oude Minolta-camera met een 50mm lens bij me. Daarmee heb ik de foto gemaakt. Jammer genoeg kon ik niet de bomen en de lucht gelijktijdig op de foto krijgen met deze lens. De wolken zagen er namelijk fantastisch uit. Maar goed, dat moet je voor deze keer dan maar geloven, zonder zichtbaar bewijsmateriaal.

Over die appelboomgaard naast de kapel van Coelhorst valt nog wel wat te melden. Het is een 'halfstamboomgaard'. Ik weet niet wat dat is, maar het schijnt een 'beschermd object' te zijn. Altijd goed om even te melden. Er was vroeger (begin vorige eeuw) een officieel Coelhorster appelras. De appel is toentertijd gekweekt door ene Jan Kaas. Hij woonde op een boerderijtje in de buurt van de huidige boomgaard. In 1934 kruiste onze Jan de Jonathan en de Dubbele Bellefleur. Zo ontstond een appel met een mooie, rode kleur, ingesneden kelk en zachtzure smaak die in oktober geoogst kan worden. Het ras is een tijdje in de vergetelheid geraakt, maar een paar jaar geleden is men (Jan dus niet) weer begonnen met enten. Denk niet dat ik deze kennis zomaar uit de mouw schud, het staat allemaal op het wereld wijze web.
Comments