go foto

274-2015

Nieuws Nostalgie


edge
Donderdag 1 oktober 2015
Vroeger, op de journalistenschool, droomde ik van een werkplek aan de Amsterdamse Wibautstraat. Daar zaten de krantenredacties van Volkskrant, Trouw en Parool. In de aanpalende café's werd gerookt en gediscussieerd. Hoofdredacteuren in lange, slonzige jassen, liepen in-en-uit, hun dikke sigaar losjes in de mondhoek.

Inmiddels zijn de redactielokalen verdwenen naar anonieme industrieterreinen. Het oude pand van Trouw is zelfs verworden tot een heuse nachtclub. Alleen het Financieele Dagblad en BNR-nieuwsradio houden het nieuwsgevoel 'aan de Wibaut' nog vast. Ik rook m'n sigaret tegenwoordig keurig buiten, onder de lantaarnpaal met het geliefde straatnaambord.

En dan nog iets: vandaag kwam Apple met het nieuwe besturingssysteem 'El Capitan'. De naam is afkomstig van een berg in het nationale park Yosemite (USA). Mijn eerste kennismaking met dat enorme rotsblok was op een foto van Ansel Adams. Ik hoop dat niemand me kwalijk neemt dat ik die geweldige plaat uit 1952 ook op dit blog zet.

edgeedge
Comments

337-2014

edge
Pakjesavond 2014.

Roken stinkt, 't is ongezond en nog duur ook.

In films zie je geen rokende helden meer. Op TV is het opsteken van een sigaar, sigaret of pijp verboden. Reclamemakers kijken tegenwoordig wel uit met een campagne waarin een roker te zien is. Voor je het weet, krijg je allerlei actiegroepen achter je aan en wordt er gedreigd met de reclamecodecommissie. Kortom: doe het niet, kap er mee, stop!

Vanochtend had ik werkoverleg in een café in Hollandsche Rading. Tot mijn verrassing hing er op het terras een blijde, oude dame aan een paal. Ze drinkt en rookt. Blijkbaar kon dat nog toen Sicco dit schilderij in 1978 maakte. 't Is een toonbeeld van maximale gezelligheid.

Ik vraag me alleen af wat ze nou toch onder haar rechter oksel klemt. Is dat echt een stokbrood? Bah!
Comments

178-2014

edge
Zondag 29 juni 2014: De waard van café t' Bonte Paard wilde zijn muur wel beschikbaar stellen.

Vanochtend heb ik drie foto's opgehangen aan de Brink in Laren. Het is de 'Triple A-locatie' van Het Gooi. Als je hier gezien wilt worden, dan drink je koffie of iets sterkers bij 'café t' Bonte Paard'. Het pand bestaat vierhonderd jaar en het schijnt dat zelfs Napoleon voor de deur heeft gestaan...

Het Paard behoort tot de honderd beste café's van Nederland en heeft recent nog de 'Gooise Terrassentest' gewonnen. Veel verder kun je het niet schoppen als Waard van het Paard, zeg zelf.

Nu hang ik daar dus aan de muur.
De serie heet 'Oud Groen'. Je kunt de afzonderlijke exemplaren los kopen, maar dankzij de leuke korting zou ik zeker adviseren om de drie meesterwerken als drieluik aan te schaffen.
Comments

081-2014

edge
Zondag 23 maart: Een waarschuwing vooraf: dit keer gaat m'n verhaaltje ergens over. Over de Bijbel en zo. Dan weet je dat alvast.

Heilige herberg
Vanmiddag zat ik in Café Verwondering. Dat is zo'n kerkelijke herberg waar je vrijuit over God en geloof kunt praten zonder dat iemand je meteen voor Jehova's getuige aanziet.

Jonge god
Het was er bomvol en ik was bijna de jongste. Het begon dus al leuk.
De mensenmassa had zich naar het café gespoed om dominee Carel ter Linden te horen spreken. Je kent hem van het huwelijk van Willem en Maxima en nog een paar andere koninklijke gebeurtenissen. Carel heeft ook een boek geschreven. Het heet 'Wat doe ik hier in Godsnaam?' en het is nogal vrijzinnig van inhoud. Voor de mensen die nu al dreigen af te haken: vrijzinnig betekent dat je de oude geloofswaarden durft te betwijfelen. Dat doet Ter Linden. "Je moet de Bijbel niet letterlijk nemen", zei hij voortdurend, "maar probeer de bedoeling te achterhalen". Kijk, dat is mooi: ruimte voor je eigen ideeën.

Kniezen of klappen
Om eerlijk te zijn had ik nogal wat opstand en 'boegeroep' verwacht, zeker gezien de gemiddelde leeftijd van de bezoeker. Uiteindelijk viel het allemaal erg mee. Slechts één meneer schreef de leegloop van de kerken een beetje bozig toe aan Ter Linden, maar verder kreeg onze dominee de handjes flink op elkaar.

Verliefd op verhalen
Ter Linden is innemend en slim. Zijn verhaal klinkt logisch en iedereen weet dat we niet tot in de eeuwigheid oude gewoontes kunnen koesteren. Maar het verwarrende is dat Ter Linden zichzelf ook vastbijt in de oude verhalen. Hij is er letterlijk verliefd op. De Bijbelse babbels en beelden bieden hem steun. En dat zorgt voor discussie: een ondeugende dominee die durft te zeggen dat je de Bijbel kritisch moet lezen en dat je zeker niet alles letterlijk moet geloven, terwijl hij zichzelf vol overtuiging 'gelovig' noemt. Dat lijkt dubbel en leidt tot discussie.

Ongelovige vrienden
Een paar goede vrienden denken als Ter Linden. Ze houden ook zielsveel van de oude wijsheden. Toch hebben ze er een paar jaar geleden bewust voor gekozen om zichzelf 'ongelovig' te noemen. Einde discussie! Bij hen schiet je geen gat meer in de argumenten. Bij Ter Linden word je uitgedaagd om de zwakke plekken in de verdediging te vinden.
Ik geloof dat ik van discussie houd...
Comments

076-2014

edge
Dinsdag 18 maart 2014: Toiletten zijn een bron van vermaak. Ik doel dan op de openbare gelegenheden. Bij andere mensen thuis ga ik nooit.

Poptempels, café's, restaurants en strandtenten gaan creatief om met de toegang tot het plas- en poephok. Je ziet dat er lang over is nagedacht. De lol zit 'm vooral in de dames- en herenicoontjes. De traditionele 'D' en 'H' komen nauwelijks meer voor. Ik ben bijna teleurgesteld als er 'ladies' en 'gents' op de deur geschilderd staat. Dat is tegenwoordig te weinig.

In de Achterhoek kom je de leukste varianten tegen. Ik zal dat -bij gelegenheid- nog eens verder onderzoeken en vastleggen. Maar goed, in Laren kunnen ze er ook wat van. Daar begint de humor al voordat je de pot binnen schootsafstand hebt.

Bij Café 't Bonte Paard moet je eerst naar buiten. Vrijplassen is niet aan de orde, want er staan prachtige voorzieningen. Het moderne sanitair paste domweg niet meer binnen de muren van het vier eeuwenoude café. Daar heb ik alle begrip voor. Prima oplossing zo. Scheelt ook in de geuren...

Eenmaal in de open lucht kom je bovenstaande bordjes tegen. Je weet dan dat je op de goede weg bent. Ik had al een consumptie gehad (daarom juist) en kon dus met een gerust gemoed verder. Optie 2 en 3 hadden mijn aandacht eigenlijk niet nodig. Toch liet nummer twee me niet meer los. Op de terugweg heb ik er maar even een plaatje van geschoten.
Voordat zo'n bordje is bedacht, geschilderd en aan de muur geschroefd, hebben er heel wat mensen naar gekeken. Wie zou nou de eerste zijn geweest die hardop heeft gelachen...?
Comments

066-2014

edge
Zaterdag 8 maart: 't Was best een lekkere dag vandaag, in meerdere opzichten...

edge
Comments

252-2013

edge
09-09-2013: Vandaag was ik alweer bij wereldrestaurant Dara in Amersfoort. Dit keer met Harm. We hadden lotgenotencontact. Twee mannen met snor die in januari op zoek mogen naar nieuw werk. Ook dit keer hadden we het weer reuze-gezellig. In de hand hadden we een Palm, en toen nog één en nog één. Harm wil graag beleidsmedewerker worden bij een sportorganisatie. Ik ben er nog niet uit. Zover zijn we gekomen tijdens het eerste overleg. Volgende keer gaan we verder.
Comments

195-2013

edge
14 Juli 2013: Iets verderop in de straat staat bluescafé De Noot. De eigenaar is Henk Hak. Henk is een held! Hij haalt de leukste artiesten naar Hoogland. Mijn favoriet Jan James stond al eens op het kleine podium en ook de legendarische Snowy White. Op de dag na 31 maart zou zelfs Eric Clapton komen optreden. Het werd een avond met veel videomateriaal, maar de grap was dik in orde. Behalve een café heeft Henk ook al drie jaar een heus festival met een keur aan (internationale) artiesten. Google maar op 'Highlands festival' en je zult zien dat er flink aan de weg wordt getimmerd. Henk is dus OK, maar zoals bij iedere held zit er wel ergens een smetje op het blazoen. In de beginjaren van De Noot serveerde Henk ook eten aan zijn gasten. De menukaart zat geplakt aan de binnenkant van LP-hoezen, het liefst dubbelalbums. Het kon dus zijn dat je Hotel California kreeg aangereikt om een patatje met kipsaté te bestellen. Dat was niet het ergste. Mijn hart brak pas als de warme kom tomatensoep op een prachtige 33-toerenplaat werd gezet. Het vinyl smolt waar je bij zat. Gelukkig doet Henk dat al lang niet meer.
Vanmiddag was ik even aan het strand. Bij zo'n strandhuisje waar de duinen van Zandvoort vol mee staan, zat een vriendelijke oude reus. Hij was een jaar of zestig met lang, vet haar, een donkere zonnebril op z'n bruine kop en een snor waarvan de uiteinden -langs de mondhoeken- zeker tien centimeter naar beneden groeiden. Echt een toffe peer met z'n roots in de jaren '60. We hebben nog even leuk staan praten. Ook hij was doorgeslagen. De vijftien vierkante meter van z'n strandtrots was afgebakend met LP's, singles, 78-toeren platen en zelfs cassettebandjes. Het is waarschijnlijk hun grootse liefde voor muziek die deze mannen tot foute daden brengt… Het zij ze vergeven.
Comments

235-2012

24-08-2012

Dag 235: Ons dorp heeft ook een heus 'buitengebied' met landerijen, koeien, paarden, kastanjebomen, een kwekerij en een café. Vandaag was de vriendenclub van Amerikaanse auto's op doortocht.

Comments