go foto

243-2015

Idee voor twee


edge
Maandag 31 augustus 2015
Creativiteit is samenspel. Je kunt natuurlijk ook in je uppie mooie plannen smeden, maar de echte briljantjes gaan pas glimmen als je er met anderen over bakkeleit.

Een mede-ondernemer heeft een coachingspraktijk. Ze is op zoek naar fotografie voor haar website. Maar hoe breng je praatsessies nou in beeld? Je kunt immers niet iedere pagina vol zetten met talking heads. Zij zat er mee te worstelen en ik ook.

Vanaf het moment dat we samen een biertje dronken en in gesprek gingen, legt ze het ene na het andere voorstel op tafel. Het is niet bij te houden. Ik krijg geen kans om de camera een uurtje in de koffer te stoppen…
Comments

244-2014

edge
Woensdag 3 september 2014. Beste lezer, ik verkeer in ernstige gewetensnood. Om dat goed uit te leggen moet er een groot, intiem bedgeheim op tafel. Ik reken op jullie vertrouwelijkheid.

Happinez
Mijn vrouw heeft een abonnement op Happinez. Dat is een blad over 'mindfulness'. Ik heb wel eens horen zeggen dat Happinez het Nieuwe Geloof is. Met het intreden van de ontkerkelijking heeft de mens nieuw houvast nodig en daar zorgen dit soort bladen voor. Het verbaast me niet, want de subtitel van het tijdschrift luidt "nothing is impossible for a pure heart and a clear mind". Met die stelregel in het achterhoofd liep Jezus tweeduizend jaar geleden over het water.

Aandacht
Enfin, normaal gesproken heb ik geen last van dat abonnement. Deze maand is het anders.
Als schouderklopje voor de trouwe lezerskring had Happinez bij verzending een pakje 'aandachtkaarten' in het cellofaan geduwd. Mijn partner kwam dat trots laten zien: "Kijk, ik heb een cadeautje gekregen". Ik herinner me vaag dat er voorgaande keren 'aandachtkaarsjes' en een 'aandachtagenda' ingesloten zaten, maar daar heb ik niets over gezegd.

Kwartetten
Nu wil mijn levensgezel graag dat ik -samen met haar- deze 'aandachtkaarten' ga gebruiken. De redactie van Happinez heeft daar ook spelregels voor opgesteld.
Het is nog net geen kwartetten, maar je moet wel enkele aanwijzingen nauwgezet opvolgen. Ik noem de twee belangrijkste: het is noodzakelijk dat je (1) een kaart uit de stapel trekt met je linkerhand en dat het (2) een intuïtieve keuze is. De praktijk is nu dat ik stuntelig linkshandig (ik ben rechts) en met mijn ogen stijf gesloten in die stapel kaarten zit te wroeten.

Vrede
De afgelopen dagen heb ik in chronologische volgorde deze woorden verzameld: 'veerkracht', 'inzicht' en 'creativiteit. Die woorden moet je van Happinez door je hoofd laten zweven en er -bij gelegenheid- op focussen. Daarna wordt de wereld beter, of -op z'n minst- de mijne.

Geheugenpaleis
Inmiddels heb ik een eigen draai aan het kaartspel gegeven. Je moet er toch iets mee...
Ik probeer de woorden in de getrokken volgorde te onthouden. Daar gebruik ik een methodiek voor die ik uit een boek van Joshua Foer heb gehaald. Dat gaat als volgt: je visualiseert de kaarten op specifieke plekken in en rond je huis. Vervolgens onthoud je de route die je moet lopen om de voorwerpen tegen te komen. 'Veerkracht' ligt bij de tuinlamp, 'inzicht' tegen het linker voorwiel van de auto en 'creativiteit' op de voordeurmat. Voor de zekerheid leg ik de kaarten ook allemaal onder mijn kussen als ik naar bed ga. Dat schijnt te helpen...

Ik worstel met de vraag hoe lang ik dit vol moet houden. Je kunt na drie dagen nog niet breken met een Nieuw Geloof, maar ik heb ook geen zin om de stapel kaarten onder mijn kussen tot onslaapbare hoogte te laten groeien. Wat te doen?

Vandaag heb ik me enorm geconcentreerd op alle drie kernwoorden, maar de rek is er uit. De sprankelende ideeën blijven weg. Ik zie er geen gat meer in.

Help!

Comments

099-2014

edge
11 april 2014: Tijd is relatief. Oude zondagmiddagen duurden eeuwig. Tegenwoordig zijn ze zo voorbij. Dat heeft met je leeftijd te maken, zeggen wetenschappers. En met het aantal nieuwe ervaringen.

Als je jong bent, is alles nieuw. Dat schijnt de tijd te vertragen. Op rijpere leeftijd weet je het allemaal wel zo'n beetje en dan vliegen de uren. Dat beweren dus die onderzoekers. Deze week sprak ik daarover met een oud-collega. We houden een oude traditie in ere en eten periodiek een pizza. We moesten dit keer een paar weken inhalen en de thema's tuimelden over tafel. Ook de tijd.

Je moet aan onderzoek twijfelen heb ik vroeger op de journalistenschool geleerd. Nou, twijfelen doe ik. De afgelopen maanden heb ik uitsluitend nieuwe dingen gedaan. Alles was even leuk en leerzaam. Toch stroomden de dagen langs me heen. Het leek wel een waterval na een wolkbreuk. Mijn disgenoot is wijs, maar vat de tijd evenmin. We gingen naar huis en wisten dat het weer te kort was geweest.

Een andere collega zette vandaag de tijd even stil. Hij schreef een lofzang op Facebook. Over mij! Harm heeft blijkbaar een hoge pet van me op. De bloos zat tot ver achter m'n oren. Ik heb eindeloos naar het beeldscherm zitten turen. Ieder woord gewogen. In werkelijkheid was het waarschijnlijk maar even. Ik dacht en dronk de tijd als dure wijn (vrij naar Stef Bos).

Nu is het weekend. De zondag nadert met rasse schreden. Ik ga 'm besteden als in het verleden. Niks doen! Kijken hoe lang dat duurt....

edge
Comments