go foto

015-2015

edge
De 15e van 2015: De hoogwerkers zijn er nog steeds. Echte mannen hangen tussen de takken en verklede kerels dirigeren sierlijk het verkeer. Maar daar wil ik het vandaag niet over hebben.

Af-en-toe kijk ik even op het web of er nog iets vreemds met mijn foto's gebeurt. Je kunt met Google vrij eenvoudig zien of iemand je creatieve uitspattingen ongevraagd gebruikt. Er zijn zelfs gespecialiseerde softwarepakketten voor, of bedrijven die het zoekwerk van je overnemen.

Ik ben een realist. Als je fotomateriaal (of tekst, of video) online zet, dan is de kans groot dat het ook op andere websites terecht komt. Waar ik wel narrig van word, is het steevast ontbreken van de credits. Stel je bent zo'n dief en je doet veel moeite om illegale vulling voor je eigen website te zoeken, zet er dan even bij waar je het hebt gevonden, of van wie je de boel hebt gejat. Kleine moeite en de kans dat je een advocaat aan de telefoon krijgt, is een stuk kleiner.

Het gekke is dat ik mijn foto's terug vind op sites waar veel geld wordt gevraagd voor het huren van huizen, het boeken van vakanties, of het verkopen van huisraad. Mijn plaatjes zijn dan de verkooplokkers, maar nooit wordt er dankjewel gezegd. Er is overigens wel regelmatig heel veel moeite gedaan om m'n logo te verwijderden.

Niet getreurd: ondertussen ben ik wel wereldberoemd, of liever gezegd 'wereldwijd onbekend', want ik kom m'n foto's tegen van Canada, via Rusland tot Japan. Een paar voorbeelden...

edgeedgeedgeedge
Ja, ik weet dat ik nu ook ongevraagd een paar foto's van anderen online heb gezet. Sorry, maar ik heb geen idee wie de makers zijn. Jammer.
Comments

262-2013

edge
19 september alweer: Vandaag kreeg ik de jongste uitgave van een driemaandelijks magazine in handen. Vervuld met grote trots zag ik dat de redactie een foto van Angela Schijf had geplaatst. Je raadt het al: die plaat heb ik geschoten, nog niet zo lang geleden. Mijn moeder leest het blad ook. Zij zal echter niet -net als ik- vervuld worden met warme gevoelens. In de eerste plaats kijkt mijn moeder met heel andere ogen naar Angela en in de tweede plaats zal ze nooit weten dat ik die foto heb gemaakt. Ondanks strikte afspraken is de opmaakredacteur toch weer 'vergeten' de credits te vermelden. Het was een kleine moeite geweest voor gratis bladvulling… Ik hoor de klacht steeds vaker: bladen gebruiken graag fotografie om hun product te verkopen, maar de beloning voor fotografen neemt juist af. Jammer…

NB: de Google-ranking van het magazine zal niet stijgen door dit blog. De verkoop evenmin. Dat kostte wat moeite bij het schrijven, maar 't is gelukt. Inderdaad: een beetje kinderachtig, maar ik kan altijd nog zeggen dat ik de naam van het blad vergeten ben te noemen.
Comments