go foto

345-2015

Renovatie


edge
Vrijdag 11 december 2015
Bijna een jaar geleden schreef ik de tekst voor een bijzondere documentaire. Vandaag werd de film getoond aan een select gezelschap.

Het beelddocument gaat over een huis in Amsterdam waar in de jaren '20 een welgestelde Joodse familie woonde. Na de oorlog is niemand teruggekeerd. Alle gezinsleden zijn omgekomen in de jaren tussen 1940 en 1945; een vader, moeder en drie jonge dochters.

Een paar jaar geleden hebben familieleden het huis voor de sloop behoed en het volledig laten restaureren. Die opknapbeurt heeft heel veel geld en tijd gekost. De motivatie achter de enorme investering hoorde ik vanmiddag: "Het is onze enige herinnering, verder is er niets of niemand meer.."

Het interieur van het huis is ooit bedacht door binnenhuisarchitect Napoleon le Grand, een heuse beroemdheid aan het vroege begin van de twintigste eeuw. Hij kluste -bijvoorbeeld- voor het Koninklijk huis en de Stadsschouwburg.

Het eindresultaat van de herbouw is fantastisch. De serre is een absoluut pronkstuk, maar ook de lambrisering, de ombouw van de kachels, een secretaire en zelfs de authentieke lichtschakelaars zijn van uitzonderlijke schoonheid. Het is verbazingwekkend hoeveel oude ambachten we nog hebben in ons land, want er stonden vanmiddag zeker vijftien verschillende handwerkslieden in de woonkamer. Ze hadden allemaal hun steentje bijgedragen.

De film van cineaste Deborah van Dam werd met luid applaus ontvangen.

Het weekeinde begon een beetje droevig, maar mooi…

edge
Comments

037-2015

Radioportret


edge
Vrijdag 6 februari 2015: Radio is m'n grote liefde. En dan komt schrijven, fotograferen, internet, muziek, wijn en nog zo'n stuk of wat leuke dingen. Soms ook in andere volgorde.

Het was dan ook een feestje toen de projectenbaas van NPO Radio 5 -Ron Stoeltie- een paar maanden geleden belde met de vraag of ik een portret van Willeke Alberti zou willen maken. Ik heb geen seconde geaarzeld. Het antwoord was in grote kapitalen: "JA!"

Daarna begon het geregel. Je maakt namelijk niet zomaar een afspraak met Willeke Alberti, zeker niet in de periode dat ze dag-in-dag-uit bij 'De Jantjes' op het podium staat en daarna twee concerten organiseert in Carré. Bovendien was er nog sprake van stemproblemen en een vakantie heel ver weg. Uiteindelijk is het gelukt. Ik mocht twee keer langs komen. Eén keertje thuis en later in een prachtig pand aan de Herengracht (voor de foto's).

De twee interviews die ik maakte, waren veel te lang voor dat ene uurtje Radio waar ook nog tien plaatjes in moesten passen. Er is dus veel materiaal gesneuveld. Da's niet erg, want het dwong me om naar de kern te zoeken.

Behalve die 'Jantjes' en de twee feestoptredens was er ook nog een boek in de maak. Belinda Meuldijk schreef de biografie van Willeke. Ook met haar heb ik gesproken. Belinda is een scherpe vrouw, die in krachtige zinnen een goede schets kan geven van de hoofdpersoon in het boek. Ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt.

Uiteindelijk heeft Jan Pieter Geersing de eindmix gemaakt van het radioportret. Ik wilde extra sfeer die niet zou afleiden van de gesprekken (op Radio 5 vinden luisteraars achtergrondmuziek al snel hinderlijk). Het multitalent Jan Pieter heeft soundscapes toegevoegd. Het zijn nauwelijks hoorbare keyboardklanken geworden. 't Is net dat beetje extra dat nodig was.

Voor de communicatie via de sociale media heb ik nog wat foto's genomen. Die oude transistorradio is van m'n oma geweest.

En uiteraard moest er wat tekst komen om uit te leggen wat we zouden gaan uitzenden. Je kunt het allemaal nalezen onder de tweede foto.

Veel luisterplezier vandaag: 6 februari, 16:00 uur, NPO Radio 5.

edge

Jarige Willeke Alberti op NPO Radio 5


Zangeres en actrice Willeke Alberti is op 3 februari zeventig jaar geworden. NPO Radio 5 zendt ter ere van haar verjaardag op 6 februari een radioportret en een liveconcert uit.

Het concert is een samenvatting van het optreden dat Willeke Alberti begin februari verzorgt in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Het radioportret schetst een beeld van het drukke en turbulente leven van de 70-jarige artiest.

Weinig complimenten


Willeke Alberti is zeer openhartig in de documentaire. Ze vertelt uitgebreid over de relatie met haar vader en moeder.
Haar vader -Willy Alberti- wilde oorspronkelijk voorkomen dat ze op het podium terecht kwam. Hij was bovendien erg spaarzaam met schouderklopjes. Het eerste echte compliment dat hij Willeke gaf, was voor het liedje ‘Telkens weer’, de soundtrack van Rooie Sien in 1975.
Die terughoudendheid bij het uiten van waardering gold ook voor haar moeder. Zij vond eigenlijk alleen de zang van haar man goed genoeg. Wat Willeke op muzikaal gebied deed was bijzaak. Willeke kon volgens haar moeder beter acteren.
Overigens toont Willeke veel begrip en respect voor haar beide ouders. Haar liefde voor haar vader is zelfs zo groot dat haar relaties met andere mannen daar zwaar onder leden, zo niet onmogelijk werden.

Meer dan een vrouw die drie keer is gescheiden


Van journalisten die over haar drie echtgenoten beginnen, moet Willeke Alberti niks hebben: “Ik vind dat zeer vervelend. De laatste scheiding is twintig jaar geleden. Het moet nu maar eens afgelopen zijn. Ik ben toch iets meer dan die vrouw die drie keer gescheiden is.

Een leven als een lied


Belinda Meuldijk heeft recent de biografie ‘Een leven als een lied’ van Willeke Alberti geschreven. Ze zegt in het radioprogramma dat ze een artistieke ontwikkeling ziet in het repertoire van Alberti: “Willeke heeft absoluut geen last van een Peter Pancomplex. Ze is door het diepe gegaan, heeft levenservaring opgebouwd en dat hoor je terug in haar liedjes. Ze heeft tegenwoordig lak aan wat de omgeving van haar vraagt en bezingt steeds vaker wat haar persoonlijke gevoelens zijn.

Ik houd geen rekening met mijn leeftijd


Willeke Alberti is nog steeds druk. Tot voor kort stond ze zes dagen per week op het podium bij de musical ‘De Jantjes’. Ze zegt: “Daarna werd het opeens stil. Ik leek wel in een gat te vallen. Gelukkig is er nu de organisatie van mijn verjaardag in Carré. Ik luister goed naar mijn lichaam, maar houd zeker geen rekening met mijn leeftijd. Mijn werk betekent veel voor me. Het heeft me door moeilijke tijden gesleurd. Het is mijn baken, mijn veilige haven”.

_________________

Uitzending 6 februari 2015
NPO Radio 5
16:00-17:00 uur - Radioportret
17:00-18:00 uur - Registratie liveconcert Carré
Comments

032-2015

Willeke Alberti


edge
Zondag 1 februari 2015: Dit is de week van Willeke. Ze wordt zeventig en pakt lekker uit.

NPO Radio 5 heeft me gevraagd om een radioportret te maken van Willeke Alberti. Da's een leuke klus en ik heb natuurlijk 'ja' gezegd. Nu is de 'documentaire' klaar en inmiddels beluisterd door de opdrachtgever. De ontvangst was jubelend, dus dat zit wel goed.

Toch blijf je als maker altijd zenuwachtig als jouw werkstuk 'op zender' gaat. Vanmiddag heb ik alle knipjes en andere subtiliteiten nog eens rustig gecheckt. Daar was alle tijd voor in de auto, op weg naar de Achterhoek.

En ja, ik ben tevreden....
Comments

194-2014

edge
Dinsdag 15 juli 2014: Wat een heerlijke dag!!

Ik mag de voice over doen van een aangrijpende, nieuwe documentaire.

De studio voor de geluidsnabewerking was geweldig: qua omvang een middelgrote bioscoopzaal (no joke). En ze schenken de beste espresso die ik in tijden heb gehad. Naast de mengtafel stond bovendien een Gouden Kalf voor audiodesign. Wat wil je nog meer om je prettig te voelen? Misschien twee leuke mensen die kritisch volgen wat je allemaal doet? Nou, die waren er ook: Huibert en Deborah...
Comments

138-2014

edge
Dinsdag de twintigste: Vandaag had ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een officieel geagendeerd werkoverleg.

Je kent dat wel: een gesprek over strategie, doelstellingen, output, resultaten en de hele mikmak meer. De secundaire arbeidsvoorwaarden waren overigens prima. M'n gesprekspartner was een leuke vrouw, de espresso was sterk en de lokatie was top. We zaten in 'grand-café 1ste Klas' op Amsterdam Centraal. Zaken doen is leuk, zoveel is zeker....
Comments

132-2014

edge
Woensdag 14 mei 2014: Giel gaat geweldig! Ik hoor maar een deel van zijn recordpoging om 190 uur radio te maken, maar de uren die ik meekrijg, zijn na drie dagen en nachten nog steeds dik in orde. De intro's van de plaatjes blijven strak en Giel is scherp als hij de grappen van Coen en Sander moet pareren. Respect!

Vanmiddag mocht ik naar de premiere van de eerste documentaire die Marc de Hond heeft gemaakt. Het onderwerp? Juist: Giel Beelen!
Marc had me al een paar keer laten meekijken naar z'n vorderingen en ik wist dat het mooi zou worden. Toch beleef je zo'n videoproductie op een volledig andere manier als je bij Beeld & Geluid naar een beeldscherm ter grootte van een klein voetbalveld zit te kijken.

Marc had z'n roze blouse uit de kast getrokken. Dat is de kleur die Giel in z'n beginjaren graag droeg.
Het videodocument behandelt de carriere van de 3FM DJ tot het begin van de Ochtendshow, precies tien jaar geleden. Alles komt aan de orde: de kleur van de kleding, de vingervlugheid van de presentator, de poederbrieven aan de KRO, de mevrouw die 's nachts voor Giel's bevrijding zorgde en nog veel meer redenen voor ontslag. Ik hoop dat er een TV-station opstaat dat deze film wil programmeren. Ik gun het Marc (en Giel).
Comments