go foto

276-2015

Bling Bling


edge
Zaterdag 3 oktober 2015
De laatste maanden mag ik regelmatig coaches fotograferen. Meestal zijn ze bezig met een nieuwe website of brochure en hebben illustratiemateriaal nodig. Dat is nog best een lastig klusje, want de core-business van coaches is praten. Nou ja…, luisteren als het goed is. Maar hoe breng je dat nou een beetje sexy in beeld?

Vandaag had ik een upcoming coach met een een kleine handvol figuranten voor de camera. We hebben een hele serie praatsessies gedaan op verschillende plekken: zittend aan tafel, staand bij het raam en zonnig in de tuin. En, al zeg ik het zelf, het resultaat mag er zijn. Dat lag vooral aan het ontzettend prettige gezelschap. Iedereen zat volledig in z'n rol.

De figuranten zijn oud-collega's van me. Harm en Erik ken je al, als je trouwe lezer bent. Tharisia heel misschien. Ze heeft één keer eerder dit blog gesierd (bovenste foto). Tharies houdt van bling-bling en ik ook (maar alleen als zij het draagt). Vandaag had ze haar ongelooflijk-over-the-top-gouden-armband-horloge speciaal voor mij weer omgedaan. Top!

edge
Comments

169-2015

Routine roest


edge
Donderdag 18 juni 2015, dag 169
Vorig jaar schreef ik nog dat Erik en ik ons jaarlijkse etentje in Buiten Kaag zo standvastig plannen rond de 184ste dag het jaar. Dit jaar is het heel iets anders gelopen.

We zijn twee weken te vroeg. Bovendien zaten we niet bij Tante Kee, maar bij Bij Benjamin. Erik trakteerde en ik genoot. We hebben uitgebreid gesproken over de lol die je kunt hebben van verandering in je leven, van het doorbreken van patronen en het ontmoeten van nieuwe mensen. De automatische piloot moet er af-en-toe even af, dat houdt je fris. Routine roest.

We hebben dit jaar een voorzichtige poging gedaan om onze eettraditie te innoveren, een paar dagen eerder en een paar honderd meter verderop. Heeeeel voorzichtig dus, want de comfortzone is ook heel prettig!
Comments

092-2015

Pelgrimage


edge
Witte donderdag
April is de maand van de filosofie. Dertig dagen om te denken over de zin van het leven. Het zal wel geen toeval zijn dat Pasen in dezelfde maand valt.

Mijn goede vriend Erik Pool is praktisch filosoof. Hij houdt zich bezig met het vergroten van het inzicht in zichzelf en de wereld om hem heen. Voorwaar geen sinecure.

Erik heeft een boek geschreven over zijn zoektocht, tweehonderd pagina's vol diepe gedachten en wijze vragen. Hij geeft in dat lijvige werk aanwijzingen voor het goede leven. Behalve al die letters wilde Erik ook graag andere media gebruiken. 't Is behalve een diepe denker, ook een hippe vent....
Zo ontstond het idee van een radiovertelling.

We zijn op reis gegaan, drie dagen naar Limburg. Tijdens die tocht hebben Erik en ik gesproken over de zeven hoofdstukken in het boek. Als opwarmertje is er zelfs nog een prelude, een voorwoord voorafgaand aan het voorwoord. Snap je het nog? Nee, luister dan maar even...

Comments

080-2015

Luisteren


edge
De 80ste dag van 2015, maar de eerste van de nieuwe lente!

Op de foto staat Lex. Hij is radiopresentator. Een goeie.
Vanmiddag gaf 'ie een lezing in Delft over luisteren, over échte aandacht. Dit keer niet in een stille studio, maar voor een volle zaal met publiek. Stil was het overigens wel. Lex is een begenadigd spreker en verteller. We hingen aan zijn lippen.

Bohlmeijer vertelde het verhaal tijdens de zesde levenskunstlezing. Het feestje wordt jaarlijks georganiseerd door La Scuola in de Lutherse kerk in Delft.

Ik vind luisteren een wondermooi ding. Het wordt heel erg veronachtzaamd. We willen allemaal praten, praten, praten. Terwijl luisteren evengoed een vorm van communiceren is, en een heel dankbare. Ik heb het idee dat ieder mens het fijn vindt om waargenomen te worden door iemand anders. Dat is een soort mensenrecht.

Amen!
Comments

072-2015

Afscheid


edge
Vrijdag 13 maart 2015: Het zit er alweer op. De audioreis over 'Het Goede Leven' is afgelopen.

Het waren drie heerlijke (en ontzettend vermoeiende) dagen. Gelukkig hebben we de foto's en de geluiden nog. Erik's enthousiasme is nauwelijks te temmen. Hij vertelt van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat over zijn passie voor levenskunst.

Mijn hoofd zit vol. De schijf van de audiorecorder is ook behoorlijk gevuld. Er staat een dikke gigabyte aan interviewmateriaal op. Dat moet afgeluisterd en gemonteerd. Ik ben dus nog lang niet klaar met mijn vriend Erik....

April is de 'maand van de filosofie'. Rond die tijd hoor je meer van ons...
Comments

071-2015

Kloosterbibliotheek


edge
Donderdag 12 maart: De reis met Erik is prachtig. De zon schijnt uitbundig en het is veel te warm voor begin maart. Tussen alle gesprekken door moeten we met regelmaat een terrasje aandoen. Het is niet anders....

Onze voettocht naar de top van de Gulperberg (14%) is het zwaarste onderdeel. Nou ja, de gesprekken zijn ook niet echt licht. We doen weliswaar ons best om de luisterdrempel laag te houden, maar filosoferen over levenskunst vereist ook af-en-toe wat denkkracht.

Vandaag stond er kunst en literatuur op het reisschema. We hebben Belgisch bier gedronken aan de voet van het Bonnefantenmuseum in Maastricht en ons gelaafd aan de boekenpracht in de kloosterbibliotheek van Wittem. De bieb is eind 19e eeuw gebouwd voor het toenmalige groot-seminarie. Eind jaren zestig verdween die functie en het gebouw bleef dertig jaar leeg. Het klooster, de provincie Limburg en de gemeente Gulpen-Witten hebben pas geleden hun spaargeld bij elkaar gelegd en de bibliotheek grondig herbouwd. Het ziet er nu weer prachtig uit. Een aanrader!
Comments

070-2015

Audioreis I


edge
Woensdag 11 maart: Erik is een vriend. Hij schrijft boeken. En... hij zit vol leuke ideeën.

Bij de boekhandel staat zijn laatste boek pal naast filosoof Plato. Dan weet je in welke hoek je het zoeken moet....

Erik wil graag een serie CD's bij zijn boek. Dat moet niet het gebruikelijke luistercollege worden, maar een serie reisverhalen met als thema 'Levenskunst'. Toen kwam ik in zicht, want bij mij in de kast liggen een microfoon en een hippe bandrecorder.

De uitwerking is verder vrij simpel: ik stel een paar vragen en Erik vertelt over de inhoud van zijn werk. Die gesprekken voeren we in de trein, op de Gulperberg, aan de oever van de Maas, in een klooster en op nog een paar prachtige plekken. Zo ontstaat vanzelf een reisverhaal.

De reis is natuurlijk een metafoor voor het leven, van ontmoeting tot afscheid. Bovendien schenen de oude Grieken vooral met hun vrienden te filosoferen. "Dat moet ons ook lukken", stelde Erik een tijdje geleden vast.

Vandaag zijn we begonnen.
Comments

316-2014

edge
Vrijdag 14 november 2014: Mijn goede vriend Erik is officieel schrijver geworden. Zijn 213 pagina's in een mooie omslag worden uitgegeven bij Boom.

Erik geeft aanwijzingen voor het goede leven. De ondertitel luidt: "Over levenskunst en de zoektocht naar zin". Het is filosofie, maar lekker geschreven en met twee voeten in de klei.

Bij de geboorte van een boek hoort ook een feestje. Dat werd gevierd in het prachtige 'Meisjeshuis' in Delft. Er waren sprekers met mooie gedachten en een optreden van de jonge singer/songwriter Valentina Eleni: klein, kwetsbaar en toch heel zelfbewust!

Ik heb genoten...
Comments

294-2014

edge
Donderdag 24 oktober: Erik en Ria zijn goede vrienden, al sinds mensenheugenis. Vijf jaar geleden zijn ze gestart met 'La Scuola | academie voor levenskunst'.

De twee directeuren willen doorgroeien. Hun geesteskind mag groter worden en meer aandacht krijgen. Ze hebben mij gevraagd een multi-mediaproductie te maken. Er komt een interview voor print, een videofilm en een fotoreportage. Alles krijgt samenhang. Heerlijk om te doen!!!

Levenskunst is natuurlijk 'serious business', net als een fotosessie. Maar... de boog kan niet altijd gespannen staan. Erik moest en zou jongleren met de gestileerde stoel, het symbool van de Academie.

Nu dat interview nog en twee video's. Het wordt prachtig!
Comments

183-2014

edge
4 juli 2014, dag 184: Het was weer tijd voor het jaarlijkse bezoek aan Tante Kee in Kaag.

Vriend Erik en ik gaan daar altijd even tafelen als de zomervakantie op uitbreken staat. Het is een traditie die ieder jaar onbewust op ongeveer hetzelfde moment plaatsvindt.

In het archief van dit blog zie ik dat we in 2012 op dag 187 op het terras zaten en in 2013 vond het feest plaats op dag 184. Dat is niet wat we plannen, maar we zijn blijkbaar nogal standvastig als het om de start van de Grote Vrijheid gaat...
Comments

343-2013

edge
Maandag 9 december: Het weekendje Parijs zit er op. Dit keer rijden we zonder problemen de stad uit, rechtstreeks naar de 'périférique exterieur'. Een uur of zes later lever ik Erik af in de buurt van Den Haag. De laatste kilometers zijn we alleen: Volvo en ik. We nemen de tijd. Zij en ik zijn een prachtig stel. Ik houd van haar. Of ze mij ook leuk vindt, weet ik niet, maar in ieder geval heeft ze me al die jaren nooit in de steek gelaten. Nu nadert het afscheid. De Grote Baas wil haar terug. Gelukkig konden we samen nog een weekend naar Parijs. Ik zal haar missen.
Volvo: dank voor al je heerlijke ritten...
Comments

342-2013

edge
Zondag 8 december 2013: Erik en ik zijn twee provinciaaltjes in Parijs. We kijken onze ogen uit. Natuurlijk hebben we zelf het idee dat we er bij horen. Alleen de alpinopet ontbreekt, maar verder zal geen mens zien dat we eigenlijk toeristen zijn. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een buitenlands ogende man op ons toeloopt. Waarschijnlijk om de weg te vragen. Maar nee, net voor onze voeten raapt hij een kolossale gouden ring van de grond. "Of wij 'm verloren zijn", vraagt 'ie. Erik praat graag met mensen en begint een sympathiek gesprek met de man. Ik loop vast een stukje door om nog wat plaatjes te schieten. Als mijn goede vriend later weer aansluit, heeft hij de ring bij zich. Hij oppert om het ding af te geven bij de politie, want zo is Erik. Ik vraag nog waarom de man dat zelf niet gaat doen. Iets met vindersloon en zo. Erik zegt dat het een illegaal is en dat een politiebureau niet zijn favoriete omgeving is. Terwijl we nog wat staan te filosoferen, worden we door dezelfde man weer aangesproken. Dit keer wil 'ie geld. Hij krijgt z'n ring terug en wij zijn volledig genezen van ons zelf-gecreëerde autochtonenidee.

edge
Vandaag is Musée d'Orsay aan de beurt. Het ligt tegenover het Louvre, aan de andere kant van de Seine. De zon doet het inmiddels prima en ik maak nog een paar foto's.
Orsay is een voormalig station, omgebouwd tot kunsthal. Het gebouw is echt waanzinnig mooi gerenoveerd. Die Fransen weten wel hoe ze kunst moeten etaleren!!! Ik ben iets minder enthousiast over de collectie dan Erik, maar het blijft prachtig. Het museum vindt dat fototoestellen in de tas moeten blijven. Ze controleren ook strikt. Alleen een overzichtsplaatje valt nog te schieten.

edge
Terwijl Erik nog wat langer ronddoolt tussen de impressionisten, ga ik de straat weer op. Ik zie dat twee ringenvinders elkaar in de haren vliegen omdat de één het territorium van de ander binnendringt. "Goud genoeg", denk ik met een blik op het hekwerk rond het Louvre, maar blijkbaar te weinig ruimte.

edge
edge
We hebben vandaag de Metro ontdekt en reizen van hot-naar-haar. Uiteindelijk komen we aan op de Champs Elysees. Het is er een beetje druk. De kerstmarkt trekt nogal wat belangstelling, het weer is uitstekend en het is zondagmiddag. 't Is zwart van de mensen (zie eerste foto). Toch valt de rij voor de Arc de Triomphe best mee. We staan, na een half uur wachten en eindeloos veel traptreden later, boven op het oorlogsmonument van Napoleon. De avondzon zakt langzaam achter de banlieues en wij staan stil bij het daverende stadsgeluid. Onder ons krioelt de metropool als een poppenhuis.
edge
edge
Comments

341-2013

edge
Zaterdag de 7e: Ons weekendtripje moet een beetje low-budget. Geen idee waarom, maar dat hebben we ons voorgenomen. Het Best Westernhotel in de binnenstad heeft twee éénpersoons kamers voor ons vrijgehouden. Je kunt er je kont niet keren. Erik zit een etage hoger en ik hoor iedere voetstap die hij zet, net als de momenten dat z'n douchekop weer van het haakje valt en de badkamer van 1,5 vierkante meter volledig natspuit. Het is dus een beetje afzien, maar verder vermaken we ons prima.
Het Louvre is enorm. Als je er nog nooit bent geweest, reserveer dan tenminste twee dagen om er doorheen te lopen. Wij hebben gekozen voor de Japanse manier en zijn van het ene artistieke hoogtepunt naar het andere gerend. Mona moest ook bekeken. Ik heb geen idee wie daar nu nog plezier aan beleeft. Het doek is zo'n beetje gegoten in twintig centimeter kogelvrij glas en je kunt er nauwelijks dichtbij komen. De muur waaraan de creatieve vrucht van Leonardo da Vinci hangt is tenminste tien keer de oppervlakte van onze hotelkamers. Dat dan weer wel.

edge
In het Louvre mag je gewoon fotograferen, net als -bijvoorbeeld- in ons eigen Rijksmuseum. Blijkbaar is de directie niet bang dat de ansichtkaartverkoop daardoor terugloopt, of ze ziet het voordeel van extra aandacht via de sociale media. Hoe-dan-ook: je kunt wat leuke herinneringen voor later vastleggen. Chapeau!
Vandaag hebben we een slordige twintig kilometer door de stad en het museum geslenterd. De Eiffeltoren stond als eerste op de TO DO-lijst. Het was wat druilerig, maar dat is precies het passende weer voor deze landmark van Parijs. Wist je trouwens dat het metalen bouwwerk 15 centimeter in hoogte kan veranderen door de omgevingstemperatuur? Typisch een gevalletje van 'nice to know', in plaats van 'need to know', maar ik vind het een leuke.

edge
En net als Nederland staat Frankrijk stil bij het heengaan van Nelson Mandela (18 juli 1918–5 december 2013). Bij het ministerie van Buitenlandse Zaken hebben ze net een enorm doek met zijn afbeelding opgehangen.

edge
Comments

340-2013

edge
Vrijdag 6 december: Vriend Erik en ik gaan een weekend naar Parijs. Erik heeft z'n zinnen gezet op Musée d'Orsay en ik op het Louvre. Het eerste deel van de reis verloopt voorspoedig, maar bij Parijs verwijst de navigatie ons naar de 'périférique interieur'. We komen ruim twee uur muurvast te zitten in de vrijdagavondspits. Vrijwel alle toeristische hoogtepunten trekken stapvoets aan ons voorbij. We schieten plaatjes vanuit het autoraam en beloven onszelf dat we morgen alles nog beter gaan bekijken. Tot mijn spijt ontbreekt alleen Place de la Concorde aan de route. Het is altijd een grote wens geweest om daar nog eens overheen te scheuren, zoals een echte fransoos dat ook zou doen. Gelukkig valt er vanavond nergens in Parijs ook maar iets te scheuren, dus heel veel hebben we waarschijnlijk niet gemist...
Comments

184-2013

edge
3 Juli 2013: Vriendschap is fijn. Erik is super! Vanavond hebben we ons jaarlijkse bezoek aan Tante Kee gebracht. Nee, da's geen familie, maar een meer dan uitstekend restaurant in Kaag. De traditie schrijft voor dat Erik en ik elkaar daar eens per jaar ontmoeten, net voordat de eerste van ons twee op vakantie gaat. Vandaag kreeg ik een paar cadeau's: twee boeken en een goed advies. Ze zijn alle drie ontzettend waardevol. Erik bedankt!
Comments