go foto

304-2014

edge
Zondag 2 november 2014.
La Scuola, de Academie voor levenskunst, organiseert een mooi project. Ze verspreiden bijzondere kaarten met het centrale thema 'Zin in kunst'. Daar hoort natuurlijk ook een marketingcampagne bij. Zo worden alle deelnemende kunstenaars geïnterviewd.

Vanochtend viel het gesprek met mij in de mailbox. Best spannend, want het is m'n eerste serieuze interview over fotografie....

Lees het hele artikel op de website van La Scuola.

edge
De foto waar alles om draait, is in 2012 genomen in Italië.

Ik zag vanaf de doorgaande weg een vervallen boerderij met opvallende kleuren. Vandaag heb ik -voor het eerst- in mijn archief gekeken of er meer plaatjes van de boerderij zijn gemaakt dan alleen die ene foto op de kunstkaart. Tot mijn verrassing was er nog een totaaltje van de hele boerderij en een close-up van de voormalige ingang naar de deel.

Mooi oud is niet lelijk!!

edge
Comments

270-2014

Nou ben ik redelijk matineus, maar dit is onmenselijk vroeg om op een station te staan....
edge
Maandag de 29ste september: De jongste zoon is weer eens naar het buitenland. Slovenië dit keer. Paps mocht het eerste stukje rijden, tot het station in Amersfoort. Dat is helemaal niet erg, alleen dat tijdstip...

Enfin: je houdt dan een lange dag over. Eindelijk heb ik wat aandacht kunnen geven aan een groot project van mijn vrienden Erik en Ria. Zij zijn vijf jaar gelden gestart met een heuse Academie voor Levenskunst: een opleiding voor het goede leven. Het gaat te ver om hier uit te leggen wat ze allemaal doen, maar kijk eens op hun site....

Het duo is reuze actief. Ze verzinnen het ene project na het andere. Op dit moment draait alles rond het thema 'Zin in kunst'. Je moet vooral de dubbele betekenis omarmen: wat is de betekenis achter het werk van kunstenaars? Over denkers, doeners en drijfveren...

Een hele rits creatieve types heeft een kunstwerk afgestaan. Daar zijn grote ansichtkaarten van gemaakt en die kun je dan weer bestellen (een tientje, inclusief porto).

Mijn inzending is een werk met als titel 'Raamvertelling'. Het is een foto van een dichtgemetseld raam in een Toscaanse boerderij. Vanmiddag heb ik mijn setje ansichtkaarten onder de druivenstruik gehangen, zodat je kunt zien waar het allemaal om draait. Onder anderen Stef Bos, Jeroen Krabbé en fotograaf Willem van den Hoed hebben ook een bijdrage geleverd.

edge
De foto 'Raamvertelling' is ook verkrijgbaar in het formaat 40x40 centimeter, geklemd tussen aluminium en prachtig acrylglas. Kijk in de webshop voor de prijs.

edge
Comments

112-2014

edge
Donderdag 24 april: Een tijdje geleden vroeg iemand of ik wilde deelnemen aan een kunstenaarsgroep. Dat was een dingetje om over na te denken. Ik voel me fotograaf, of schrijver, maar zeker geen kunstenaar. Kunstenaars doen namelijk onbegrijpelijke, intelligente, elitaire en diepgravende zaken. Ik niet. Ik doe wat ik leuk of belangrijk vind. Punt.

Morgen hebben we onze eerste officiële bespreking. Het gaat om een klein clubje kunstenmakers. Er zit nog een andere fotograaf bij, een beeldhouwer, een sieradenmaker, een liedjesschrijver, een schilder en een taaltalent. Ik tel tien namen van mannen en vrouwen. Sommigen ken ik en daar heb ik een hoge pet van op. Maar wat doe ik daar?

Vandaag nam ik een uurtje om me voor te bereiden op de ontmoeting. De eerste vraag die om een antwoord schreeuwde was: waarom fotografeer ik eigenlijk? En als ik dat al weet, waarom zou ik dan in de categorie 'kunstenaars' vallen?

Ik zet mijn mindmap even op een rij, want dan kun je me beter volgen:

  • het ‘nu’ bewaren voor later (herinnering)
  • een verhaal vertellen (wat zie je allemaal)
  • de wereld mooi maken/vastleggen
  • leren bewuster te kijken/beter registreren
  • creatief zijn/creëren
  • anderen laten delen in mijn verwondering

  • de uitdaging I: het ‘juiste’ moment vangen
  • de uitdaging II: het uiterste van de techniek vragen

  • met plezier bezig zijn
  • bewust in het ‘nu’ zijn (ontspannend)
  • actief onderdeel zijn van een steeds visuelere wereld
  • beelden spreken meer mijn gevoel aan dan woorden

Zo'n lijst maakt je niet opeens tot een artistiekeling. Sterker nog: het kunstenaarschap leek verder weg dan ooit. OK, het woord creativiteit komt in het lijstje voor en mijn drang om anderen daarmee lastig te vallen ook, maar veel meer kan ik er niet van bakken. Ik denk dat ik morgen maar even afwacht en stiekem aan die anderen vraag hoe zij het toch tot kunstenaar hebben geschopt.

Toen kwam het volgende probleem. Ik moet ook een eigen 'werk' meenemen. In die kringen heet dat namelijk niet gewoon 'foto', maar 'werk'. Dat zal wel zijn om te voorkomen dat het kunstenaarschap al te vrijblijvend en leuk lijkt. Het is gewoon 'werk'.

De rest van het uur heb ik besteed aan het uitspitten van m'n plaatjesarchief. Ik kwam uiteindelijk terecht bij de rode muur hier boven. De foto heeft ooit in een woningzaak gehangen en ik had 'm speciaal voor die gelegenheid de titel 'raamvertelling' gegeven. Het is wel een prettig idee dat ik in ieder geval iets bij me heb met een titel...

Het is een foto die ik maakte in Italië. In eerste instantie zag ik alleen de nostalgische kleuren. Daarna pas de vervreemdende en humoristische lagen. Kijk maar even mee: het is een oude, stenen muur waar een raam in heeft gezeten. Iemand heeft dat raam dichtgemetseld maar de buitenmuur niet glad gemaakt (luiheid, gebrek aan stenen, creativiteit?). Je blijft de contouren zien van het oorspronkelijke gat. Daar heeft vervolgens weer iemand een tekening op gemaakt, zodat je de indruk krijgt dat er iets achter het gat zit, namelijk een woonkamer of zo. De helft van de illustratie bestaat uit een openstaande deur. Het was eenvoudig geweest om alleen een interieur te tekenen, maar nee, er moesten dikke, stalen tralies voor. Volstrekt onnodig, want je kon toch niet door het gat heen. Hoe verzin je het?

Door de ouderdom ontstaat er inmiddels langzaam weer een opening. Een deel van de tekening en de muur is al verdwenen. Het is eigenlijk wachten op een nieuwe bewoner die er weer een echt raam in zet.

Tot slot nog een gedenkwaardig detail: de boerderij waar ik dit plaatje maakte, stond leeg. Het gras reikte tot aan m'n knieën. Ik was ijverig met de compositie bezig en deed een stapje naar achteren. Op dat moment siste er luidruchtig een slang tussen m'n benen door. Het schijnt dat ontberingen en verschrikkingen van gewone mensen kunstenaars maken. Misschien is er nog hoop....
Comments

243-2013

edge
Zaterdag 31 augustus: Het zit er op! Vanmiddag vliegen we van Pisa naar Eindhoven. Het wordt een reisdag. Dat geeft me mooi de gelegenheid om nog wat op te schrijven over fotograferen en solliciteren. Laat ik het ook maar in die volgorde doen…
Mooie plaatjes schieten op een augustusdag in Toscane is eigenlijk geen optie. De contrasten zijn zo ontzettend groot dat vrijwel alle foto's het karakter krijgen van een overbelichte en veel te fel gekleurde ansichtkaart. Als je de schaduwplekjes opzoek, dan gaat het wel, maar een leuk overzichtskiekje heb je dan niet. 's Ochtends (heel vroeg) en 's avonds tussen zeven en acht biedt ook mogelijkheden, maar het zijn ook de tijden dat een gemiddelde vakantieganger in bed ligt, of pasta naar binnen zit te werken. Kortom: het fotograferen heeft deze vakantie op een laag pitje gestaan. Vreemd genoeg kreeg ik op de terugvlucht plotseling een heel aardige plaat uit de camera. Normaal gesproken heb ik het niet erg op plaatjes schieten door een vliegtuigraam, maar de bovenstaande gletsjer in de Alpen is toch aardig gelukt, al schrijf ik het zelf…

En dan werd de week voor een deel ook gedomineerd door de benoemingen in Hilversum, met als centrale vraag: wordt 'ie het wel, of wordt 'ie het niet?! Daar heb ik een visualisatie van proberen te maken. Het moest iets worden met bochtige wegen, bergen en andere obstakels die in het pad kruisen en natuurlijk ook de hoop aan de horizon. Daar wil ik maar mee afsluiten. Amen!

edge
Comments

242-2013

edge
Vrijdag 30 augustus: Tsjonge wat gaat zo'n week snel. Eén van de leden van ons gezelschap wil nog graag naar San Gimignano. Vandaag is de laatste mogelijkheid.
San Gimignano is een mooi bewaard, middeleeuws stadje. Het staat bekend om z'n veertien torens. Die stenen kolossen werden eeuwen geleden gebouwd door rivaliserende families. Iedereen wilde de grootste. Op het hoogtepunt van de strijd stonden er tweeënzeventig (72!!!) torens in de stad. Er zijn er dus nogal wat gesneuveld in de loop der jaren, maar veertien is nog steeds genoeg om busladingen vol toeristen (per dag) naar de stad te lokken. De souvenirwinkels liggen dan ook tjokvol met kitsch. Wat te denken van een Buddha-beeld in een oud-romeins plaatsje….

edgeedge
Comments

241-2013

edge
Donderdag 29 augustus dan: Vandaag is een rustdag. We hebben ons luxe appartement omgedoopt tot 'Camping de Rits'. Het slaat helemaal nergens op en het is een belediging voor de Italiaanse eigenaar, maar het geeft een beetje weer in welke sferen we verkeren. Het uitzicht is overweldigend, de zon warm en het zwembad noodzakelijk.
's Avonds gaan we naar Volterra voor een diner op kosten van de kids en omdat de dames ook per se willen shoppen. Ik grijp de gelegenheid aan om de lokale bevolking te bevriezen in hun dagelijkse bezigheden.

edgeedgeedgeedge
Comments

240-2013

edge
En dan is het alweer woensdag de 28ste: Vandaag gaan we naar Lucca met z'n immense stadsmuren. Het verhaal gaat dat de wal bedoeld is als verdediging tegen vijandige aanvallen, maar werd gebouwd in een tijd (16e eeuw) dat zo'n ommuring weinig zin meer had door de innovatie van het militair materieel. Er staat dus een prachtige muur die nooit beschoten of beklommen is. Nu jog je er een rondje overheen. Fietsen mag ook. Ik adviseer een rustige wandeling, al was het maar om die schitterende stad eens goed te bekijken. Het plaatsje kent een rijke historie die je kunt nalezen op Wikipedia. Ik vond het grappig om te ontdekken dat we in de voetsporen zijn getreden van Julius Caesar, Crassus en Pompeius. Zij hielden in 56 voor Christus een vergadering in de stad met als thema de voortzetting van hun politieke samenwerking. Wíj namen een ijsje...

edge
edge
Comments

239-2013

edge
Dinsdag de 27ste: We wonen op vijf kilometer afstand van het Etruskische stadje Volterra. Dat zijn overigens wel vijf kilometers bijna recht omhoog! De klim is de moeite waard.
Opvallend mooi is het Romeinse theater uit de eerste eeuw voor Christus. Van een eerdere vakantie op Sicilië herinner ik me moeizame wandeltochten naar dit soort theaters. Ze zagen er stuk-voor-stuk minder fraai uit dan dit exemplaar. Meestal moest je dan ook nog een fikse toegangsprijs betalen om de oude stenen van dichtbij te bekijken. In Volterra heb je -gratis- een prachtig overzicht vanaf de stadsmuur. Absolute aanrader!!!

Iedereen die naar Italië gaat en een fototoestel meeneemt, schiet vroeg-of-laat plaatjes van nauwe steegjes. Tijdens een volgende vakantie ga ik daar een serie van maken. Niet van die steegjes, maar van de fotografen.

edge
Comments

238-2013

edge
Maandag 26 augustus: M'n zus zit op ruim een uur rijden aan de kust. In Nederland zie ik haar weinig. Reden genoeg dus om maar eens op familiebezoek te gaan in San Vincenzo. De camping blijkt de omvang te hebben van een middelgrote stad. Je moet betalen voor een bezoek dat langer duurt dan 1,5 uur en in de wandelpaden bouwen marktkooplui hun kraampjes met goedkope T-shirts, porseleinen uitvoeringen van Il David, gedroogde varkensworst en pecorino (Italiaanse schapenkaas). Gelukkig wil zuslief en haar volledige aanhang wel weg van de camping richting de baai bij Populónia. Het dorpje is een stuk rustiger dan de overbevolkte camping. Aan het eind van de dag zakt de zon schitterend -in de meest letterlijke zin- in het water.

edge
Comments

237-2013

edge
Zondag de 25ste is een rustdag: Je ligt wat aan een zwembad, eet wat pasta, leest een boek, drinkt een glaasje en je geniet van het Toscaanse avondlicht. Verder niks. Het is mooi zo!
Comments

236-2013

edge
Zaterdag 24 augustus: Vandaag begint deel III van deze zomervakantie. De start was in Castricum. Het vervolg werd Gap in Zuid-Frankrijk en het sluitstuk is Italië. We vliegen met z'n vijven van Eindhoven naar Pisa. Daar staat een Ford Focus klaar om het laatste stukje te rijden naar een prachtige boerderij in de buurt van Volterra. Vanuit het vliegtuig zien we de scheve toren al staan.
Comments

152-2013

Zaterdag 1 juni, de laatste vakantiedag alweer. Als je het bericht van gisteren hebt gelezen, dan weet je dat we verbrand zijn. Nog een dag aan het zwembad is dus geen optie en het vliegtuig vertrekt pas om elf uur vanavond. We checken daarom uit en rijden rond half tien richting de zuidkant van de Etna (de noordzijde hadden we immers al gezien).

edge
Jongens wat is die berg indrukwekkend. Vroeger -tijdens de lessen aardrijkskunde- vond ik vulkanen al fascinerend. De Etna was natuurlijk helemaal magnifiek, want daar kwam af-en-toe nog lava uit. Ik heb nu de verwoestende kracht van zo'n uitbarsting gezien. Da's dus niet fijn. Je kunt zien dat huizen volledig 'verdrinken' in de gloeiendhete aarde.
Ook indrukwekkend is het landschap rondom zo'n vuurspuwende berg. Alles is zwart en dood. Pas kilometers lager op de berg begin je iets te zien van de vruchtbaarheid van de grond.

edgeedge
Er staan nu een paar honderd foto's van de Etna op m'n computer. Ik zal er een heel stel weg moeten gooien, maar daar wacht ik nog een tijdje mee. Ze zijn me nu nog te dierbaar.

Minder leuk is de stad bij de luchthaven. Als je op Sicilië vliegt, dan komt je uit bij Palermo of Catania. Omdat er nog wat tijd over was, zijn we Catania even ingegaan. Er is maar één plein dat je gezien moet hebben en dat is de piazza met de olifant die een obelisk op z'n rug heeft. Daar heb ik een plaatje van geschoten en daarna zijn we de stad weer snel ontvlucht. Het was er snoeiheet en weinig interessant. Dat had anders kunnen lopen als we eerder op de dag naar Catania waren gegaan. Er is namelijk een waanzinnige vismarkt (schrijven de boekjes). Toen wij kwamen aanrijden, werden net de laatste kraampjes afgebroken. De geur was er nog wel….

edge
Iets te noorden van Catania ligt de Cyclopen-rivièra. Dat had ik op de kaart zien staan en de naam sprak me erg aan. De laatste uren van de vakantie hebben we daar -in het kleine kustplaatsje Aci Trezza- stukgeslagen. Het was er prachtig. Mocht je ooit vroeg landen op de luchthaven, ga dan voor je eerste vakantiegevoel even langs bij de Cyclopenrotsen. Er is gezellige bedrijvigheid in de haven, het uitzicht is schitterend en de prijzen zijn er laag (een espresso dopio en een cappuccino voor € 3,30).

edge
edge
Tot zover Sicilië! Leuk dat je belangstelling toonde.
Comments

151-2013

Vrijdag de 31ste: Een echte vakantiedag! Om kwart over zeven stond ik op ons balkonnetje van de hotelkamer de Etna al te fotograferen. Er was één wolk te zien, die prima op z'n plek hing. Voor de rest van de dag hebben helemaal niks gedaan. Nou ja, lezen, zwemmen, eten, drinken en verbranden.
Om toch nog een soort invulling te geven aan deze pagina, krijg je het adres van het beste pasta-restaurant van Sicilië: 'La Taverna dell' Etna'. Laat je niet ontmoedigen door de foeilelijke menukaart en de lage prijzen. Gewoon even doorzetten en een bestelling plaatsen bij de ontzettend vriendelijke obers: je gaat genieten. Echt! Het restaurant is te vinden in Castelmola, Via A. de Gasperi 29. Veel plezier.

edge
Comments

150-2013

Donderdag de dertigste: Het hotel ligt boven op een berg. Er is een shuttle-busje dat je naar beneden brengt en weer ophaalt. Beneden is namelijk het toeristenparadijs: Taormina!. Wat een verschrikkelijk stadje is dat. De koffie is er vijf keer duurder dan in de rest van Italië en het aantal straatverkopers heeft de omvang van een romeins legioen. De hit van 2013 is een kleverige massa in de vorm van een olifantje of iets dergelijks. Dat moet je dan heel hard op een gladde plank gooien en dan wordt het een platte plak snot die langzaam weer de vorm krijgt die het oorspronkelijk had. Ze hebben zeker 53 keer geprobeerd me zo'n ding aan te smeren. Getsie.

Taormina moet het hebben van het 'Teatro Greco' een enorm openluchttheater waar ooit Griekse komedies werden opgevoerd en later gladiatorengevechten plaatsvonden. De Romeinen hebben als decor een serie zuilen neergezet. Gelukkig is dat bouwwerk voor een deel weer ingestort, want het ontnam het zicht op de Etna. Om vergissingen te voorkomen: dat bergpuntje op de foto hieronder is niet de Etna (die ligt iets meer naar links, maar door de bewolking was 'ie nauwelijks te zien).

edge
In dit theater lijken de zitplaatsen erg authentiek. De schijn bedriegt. De grote blokken steen zijn later -keurig in rijtjes- neergelegd. Oorspronkelijk waren de 'stoelen' uitgehakt uit de bergwand. In de loop der eeuwen zijn die echter geërodeerd.

edge
Op de bovenste foto heb je zicht op Taormina. Ik doe er nog één bij. Bekijk het plaatje goed en je hoeft in ieder geval niet meer het stadje in. Een bezoek aan het theater is voldoende.

edge

Je ziet dat het niet de zonnigste dag van de week was. Het zwembad was geen optie en daarom zijn we in het huurautootje naar de Etna gereden. Naar de noordzijde om precies te zijn. Dat was een goede zet. In het plaatsje Liguaglossa zag ik een prachtig Siciliaans kerkhof baden in de vochtige avondzon. Wat een genot om daar te fotograferen zeg. Het kerkhof werd nog net verlicht en op de achtergrond pakten donkere wolken zich samen. Ik heb zeker één filmrolletje volgeschoten (grapje) en alle plaatjes zijn van uitzonderlijke schoonheid. Een voorbeeld.

edge
We hebben de bruine borden richting Etna Nord gevolgd en kwamen uiteindelijk terecht op de Piano Provencana. Dat was tot september 2002 een wintersportstation met skiliften en zo, maar door een uitbarsting van de Etna is alles bedolven onder een dikke laag lava. Inmiddels stonden er al weer een paar gebouwen, de meeste van hout en er schijnt ook weer een lift te zijn, maar het zag er uit als een gouddelversdorp op de maan. We stonden net op de reusachtige parkeerplaats om de boel eens grondig te bestuderen toen een dikke dot mist de berg af kwam schuiven. We hebben de auto een u-bocht laten maken en zijn snel weer naar beneden gescheurd. Een paar honderd meter lager scheen de zon en lichtte de Etnabrem prachtig geel op tegen de donkerblauwe luchten. We zaten wel een uur op de scheidslijn tussen zon en regen. Bijna de hele afdaling heeft een regenboog (dubbel zelfs) ons vergezeld.

edge
edge
edge
Comments

149-2013

Woensdag 29 mei: De stad ligt achter ons. De komende drie dagen gaan we 'kamperen aan de voet van de Etna'.
Voordat we -via de noordkust- aankomen in Castelmola, gaat de reis over een lange, hobbelige autobaan. Het is een tolweg en niet voor niks, want je rijdt van de ene in de andere tunnel. De aanleg van dit stuk asfalt is waarschijnlijk peperduur geweest, maar als toerist heb je er geen fluit aan. Je ziet namelijk alleen maar de donkere binnenkant van uitgeholde bergen. Gelukkig lag Cefalu ergens halverwege. Dat is nou eens een aardig plekje om te stoppen en een hapje te eten.

edge
edge
De eerste alinea van deze pagina zal bij sommige lezers vragen oproepen. Ik sta namelijk niet bekend als een raskampeerder. Om iedereen gerust te stellen zijn hier twee plaatjes van het hotel en het zwembad met uitzicht op de Etna.

edge
edge
Comments

148-2013

edge
Dinsdag 28 mei 2013: Had ik al geschreven dat Palermo een vieze stinkstad is? (ja, dat had ik…). Je kunt op een foto heel moeilijk de geur vastleggen, maar geloof me: uitlaatgassen, vislucht, afval en rottend fruit strijden om voorrang, net als de automobilisten en de Vespa-piloten.
Het ANWB-reisgidsje deed buitengewoon enthousiast over 'de wederopstanding van de wijk Kalsa'. De indruk werd gewekt dat een oud gedeelte van de stad nieuw leven heeft gekregen en nu de moeite van een bezoek meer dan waard is. Het zal wel, maar ik heb het niet gemerkt. Het plaatje hier boven is gemaakt in de buurt van de haven. Het symboliseert in zekere zin heel Sicilië: het staat er bomvol prachtige oudheid, omgeven door moderne rotzooi, in de meest letterlijke zin van het woord. De zwerfhonden liggen er voor dood op straat.

edge
Of er dan echt niks leuks over de hoofdstad valt te zeggen? Jawel, dan kan best! Je moet bij gelegenheid echt even in 'Galleria Abatellis' gaan kijken. Dat is een lelijk groot gebouw aan de buitenkant (waarschijnlijk een kerk van origine), maar van binnen waanzinnig mooi opgeknapt met een kleine twintig zalen en zaaltjes, waar op een afgewogen manier de mooiste kunst hangt. Het barst er bijvoorbeeld van de piëta's. Jezus ligt van baby tot volwassene in de armen van Maria. Het absolute hoogtepunt vond ik de 'blauwe Madonna'. Da's mijn eigen titel voor het meesterwerk 'Maria' van de renaissanceschilder Antonello da Messina. Foto's nemen van de kunst mocht natuurlijk niet, maar om je een indruk te geven van het museum is hier een plaatje van de binnenplaats.

edge
En dan zijn er ook nog de parken en tuinen. Ik ben daar normaal gesproken niet weg van, maar als je in de gelegenheid bent, zou ik zeker gaan kijken in de kleine 'Giardiono Garibaldi'. Daar staan een paar reusachtige exemplaren van onze kamerplant, de ficus Benjamin. Ik denk tenminste dat het dezelfde is, al ziet 'ie er heel anders uit. In de eerste plaats is het de grootte, maar let ook op de 'luchtwortels' die van boven naar beneden groeien. Even je ogen een beetje dicht en je ziet Tarzan door de lianen zwaaien. Ik had de mazzel dat er een schoonmaakploeg bezig was met een waterspuit. Die dampige nevel maakt het beeld helemaal compleet.

edge
Ach en als je een beetje om je heen kijkt in zo'n stad, dan zijn er ook best kleurrijke foto's te maken. Hier zijn er twee om het verhaal over Palermo een beetje positief te besluiten.

edge
edge
Comments

147-2013

edge
Maandag 27 mei: Iets ten westen van Agrigento vind je Realmonte. Dit badplaatsje is erg populair bij de mensen uit de regio. Er ligt een paar honderd meter aan kalksteenrots te schitteren tegen de azuurblauwe zee. Ik vond het één van de hoogtepunten van deze reis.

edge
Je moet een stijf kwartiertje langs het strand wandelen voordat je de 'Scala dei Turchi' in zicht krijgt, maar dan heb je ook wat. De naam 'Turkentrap' schijnt verband te houden met piraterij door arabieren en/of Turken in vervlogen jaren. Als iemand de geschiedenis echt kent, laat het dan aub even weten….

edge
De reis gaat verder naar Palermo. Je kunt dan dwars oversteken, door het binnenland, maar je kunt ook nog een stuk doorrijden langs de zuidkust. Als je dat laatste doet, kom je terecht bij Sciacca. Geen heel bijzonder plaatsje, sterker nog: het was er een beetje treurig en vies, maar als je vanuit de haven naar de stad kijkt en er hangt een wit wolkje aan de lucht, dan is het gewoon een prachtig plaatje.

edge
Uiteindelijk kwamen we aan in Palermo. Dat is een stad die ik niemand echt wil aanbevelen. Het is er te druk, te vies, te stinkend en te chaotisch voor (te) gestructureerde Hollanders. De Sicilianen hebben wel regels (er staan bijvoorbeeld meer dan voldoende verkeersborden), maar er is niemand die zich aan die regels houdt. Mijn advies: stuur één dag zelf je auto door de stad om het gevoel te krijgen dat je ook best losjes met wet- en regelgeving kunt omgaan en ga daarna gewoon lekker lopen, of pak de bus.
Comments

146-2013

edge
26 mei 2013: De vakantie op Sicilië is begonnen. Gisteravond zijn we geland in Catania en meteen doorgereden naar Siracusa (Syracuse). Een paar duizend jaar geleden woonden hier miljoenen mensen, tegenwoordig is het een middelgrote provinciestad van rond de 150-duizend inwoners. Heel bijzonder is het plaatsje niet, met uitzondering van een groot archeologisch museum en het schiereilandje 'Ortygia'. Ik heb genoten van het 'piazza Duomo' met alle oude pracht en praal die nog vrijwel ongeschonden staat te pronken.

edge
Het 'Parco Archeologico della Neapolis' viel in zekere zin wat tegen. Ik had gehoopt op een authentiek amfitheater uit de eerste eeuw na Christus. Jammer genoeg was er van de oude arena weinig te zien. Alle bankjes die vroeger zorgvuldig uit de rotsen werden gehouwen, waren nu bekleed met houten bekisting en in het bekken stond een reusachtig decor. Het is mooi dat Italië het oude erfgoed zoveel mogelijk blijft gebruiken, maar je verliest daarmee wel een beetje het contact met de voorouders.

edge
Na Syracuse ging de reis naar Agrigento. Daar mochten we op de valreep (net voor sluitingstijd) nog even kijken in de 'Vallei van de Tempels'. Dat was best indrukwekkend: een hele rits van die grote Griekse gebouwen op een rijtje. Het stond het allemaal keurig bij: de paadjes aangeharkt, de olijfbomen gesnoeid en een fijne oranje gloed over het hele park. Zeker gaan kijken als je daar in de buurt bent. Oh, en als je teruggaat naar de stad, stop dan halverwege even bij dat kleine restaurantje. De risotto is er heerlijk en het uitzicht op de uitgelichte tempels is fabuleus.

edge
Comments

229-2012

18-08-2012

18 augustus: De terugtocht is begonnen. Veertien blogs geleden heb ik al een warm pleidooi gehouden om de Gotthardpas te rijden (ipv de tunnel). Het is bovenop de berg altijd mooi. Dit keer deden twee paragliders kunstjes rond de top.

Comments

228-2012

17-08-2012

Dag 228: De afgelopen 15 jaar gaan we steevast naar een 'agriturismo' in Toscane. Dat is voor meer dan 50% een boerenbedrijf, maar er is ook ruimte voor toeristen, vaak zelfs heel erg veel ruimte. Het idee is dat de eigenaar meer dan de helft van z'n inkomen uit de landbouw haalt, de rest mag uit de zak van passanten worden geklopt. Dat klinkt een beetje onvriendelijk, maar het gaat vaak om zeer behoorlijke bedragen. Daar staat dan ook wel wat tegenover, namelijk veel ruimte, zeer vriendelijke verhuurders en aanzienlijke luxe. Dit jaar zaten we op een wijnboerderij. De simpele vogelverschrikkers (zie foto) staan rond de druivenvelden. Dit jaar hadden ze beter parasols boven de velden kunnen hangen..

Comments

227-2012

16-08-2012

Dag 227: Zoals gezegd ben ik geen liefhebber van katten. De boerderijkat van het vakantieverblijf heeft m'n hart voor een tijdje gestolen. Niks bijzonders, gewoon een grijze kater, maar hij toonde zich zeer aanhankelijk, zonder aan zelfstandigheid te verliezen. Verder deed 'ie boos tegen alle insluipers. Op de foto jaagt 'ie vanaf z'n geconfisqueerde tuinstoel het witte poedeltje van de achterburen weg…

Comments

226-2012

15-08-2012

Dag 226 (15 augustus 2012): Het gouden avondlicht van Toscane maakt al eeuwen de tongen en penselen los. Geen wonder, want het is adembenemend mooi. Medio augustus kleurde de zon 's avonds tussen 8 en half negen van geel, via oranje naar diep rood. Het fototoestel is niet in staat om alle nuances te registreren.

Comments

225-2012

14-08-2012

14 augustus 2012. De nachten zijn donker in Toscane. Als je naar de hemel kijkt, zie je miljoenen sterren. Ook professionals slaan hun kampementen op in de regio. Op de foto is de sterrenwacht van Radicofani zichtbaar (het kleine stipje op de bergtop).

Comments

224-2012

13-08-2012

De uitgestrektheid van sommige Toscaanse graanvelden is immens. De reusachtige tractoren worden speelgoedauto's tegen de horizon.

Comments

223-2012

12-08-2012

12 augustus. Het land is dor en snakt naar regen. De cipressen staan nog fier in de zachte bries. Ook hun bestaan wordt bedreigd door een vreemde ziekte. Het zou jammer zijn als deze groene iconen van Toscane langzaamaan verdwijnen.

Comments

222-2012

11-08-2012

Zaterdag 11 augustus, dag 222: aankomst bij de tweede vakantieboerderij. Het blijft warm. De plaatselijke bevolking zucht en steunt, want sinds mei is er geen regen meer gevallen. De druivenoogst is nu al mislukt en de landbouwmachines gaan kapot door de opgedroogde en ingeklonken grond.

Comments

221-2012

10-08-2012

Dag 221: Het is bijna onmogelijk om op een stralende, zomerse dag foto's te maken in Toscane. De zon is bikkelhard. Alleen 's ochtends en 's avonds krijg je het mooiste licht van de hele wereld. Deze foto is rond het middaguur gemaakt. Het plaatje is zo typerend voor Toscane dat ik het niet wilde laten lopen. De goudgele muren moet je er dus maar bij verzinnen.

Comments

220-2012

09-08-2012

Dag 220: 9 augustus 2012. In Arezzo ben ik inmiddels al wel een keer of vijftien geweest. Het blijft een prachtig stadje. Deze galerij ligt aan het Piazza Grande, waar ook delen van de film 'La vita e bella' (1997) zijn geschoten. De suggestie wordt gewekt dat het gaat om locaties in Rome, maar in werkelijkheid is het dus Arezzo. Reistip: kijk uit naar een knappe Italiaanse en ren het plein over terwijl je roept: "Bon giorno, Principessa"!

Comments

219-2012

08-08-2012

Ik houd van Italië en ook wel een beetje van Italianen. Er zijn meerdere USP's van het land en de mensen. Eén daarvan is de koffie. Je kunt echt nergens slechte koffie vinden, het is altijd lekker, warm en precies voldoende sterk om niet meteen een tweede bak te willen. In het vakantiehuis gebruik je de koffiepot van de foto. Even oefenen en je wilt nooit meer anders.

Comments

218-2012

07-08-2012

7 augustus 2012: Het is buiten warm, heel warm. De airco in de auto biedt nog wat verkoeling. Vandaag dus maar een rondje rond het huis gereden, met een straal van zo'n 30 kilometer. Heel veel plaatjes heb ik niet geschoten (vreemd genoeg). Aan het eind van de dag zagen we een klein dorpje dat licht werd geraakt door de gouden avondzon van Toscane.

Comments

217-2012

06-08-2012

Je mag het rustig weten: ik ben geen held als het gaat om kleine, snelbewegende beesten. Aan wespen heb ik een hekel, padden zijn vies en voor slangen loop ik graag een kilometer om. Op het eerste vakantieadres lag een complete huid van een slang in de tuin. Dat durf ik dan nog wel te benaderen en zelfs een beetje fotogeniek neer te leggen, maar toen de wind het superlichte huidje een eindje mijn kant uit waaide, schrok ik toch nog. Tot zover de bekentenissen van een watje.

Comments

216-2012

05-08-2012

Je hebt honden- en kattenmensen. Ik ben van de eerste soort. Katten zijn handig tegen ratten, verder niet. Deze vakantie ben ik toch een beetje van ze gaan houden. Vandaar dit fotografisch eerbetoon aan een Italiaanse kater die gewillig poseerde op een oud muurtje langs de kant van de weg.

Comments

215-2012

04-08-2012

4 augustus 2012: de eerste dag in een lange rij met een temperatuur van boven de 35 graden. De mooiste momenten zijn 's ochtends voor tienen en 's middags na zessen.

Comments

214-2012

03-08-2012

De tweede overnachting: een piepklein hotel in Luino aan het Lago Maggiore met vriendelijke personeel en prachtig weer. Veel bootjes, nog meer bergen en mooie huizen langs de waterkant.

Comments