go foto

345-2015

Renovatie


edge
Vrijdag 11 december 2015
Bijna een jaar geleden schreef ik de tekst voor een bijzondere documentaire. Vandaag werd de film getoond aan een select gezelschap.

Het beelddocument gaat over een huis in Amsterdam waar in de jaren '20 een welgestelde Joodse familie woonde. Na de oorlog is niemand teruggekeerd. Alle gezinsleden zijn omgekomen in de jaren tussen 1940 en 1945; een vader, moeder en drie jonge dochters.

Een paar jaar geleden hebben familieleden het huis voor de sloop behoed en het volledig laten restaureren. Die opknapbeurt heeft heel veel geld en tijd gekost. De motivatie achter de enorme investering hoorde ik vanmiddag: "Het is onze enige herinnering, verder is er niets of niemand meer.."

Het interieur van het huis is ooit bedacht door binnenhuisarchitect Napoleon le Grand, een heuse beroemdheid aan het vroege begin van de twintigste eeuw. Hij kluste -bijvoorbeeld- voor het Koninklijk huis en de Stadsschouwburg.

Het eindresultaat van de herbouw is fantastisch. De serre is een absoluut pronkstuk, maar ook de lambrisering, de ombouw van de kachels, een secretaire en zelfs de authentieke lichtschakelaars zijn van uitzonderlijke schoonheid. Het is verbazingwekkend hoeveel oude ambachten we nog hebben in ons land, want er stonden vanmiddag zeker vijftien verschillende handwerkslieden in de woonkamer. Ze hadden allemaal hun steentje bijgedragen.

De film van cineaste Deborah van Dam werd met luid applaus ontvangen.

Het weekeinde begon een beetje droevig, maar mooi…

edge
Comments

254-2015

Filosofie met pistolen


edge
Vrijdag 11 september 2015
Vanavond ben ik uitgenodigd bij een avondje met filosofen. De Gedachtengoeroe Joke Hermsen komt vertellen over nabuurschap en onderlinge verbondenheid. Daar wil ik wel bij zijn. Dat kan in een tijd met immense vluchtelingenstromen immers geen kwaad.

In de uitnodiging stond dat de bijeenkomst zou worden gehouden in de Joodse Synagoge in Delft. De werkelijke betekenis van die lokatie werd me pas duidelijk bij aankomst. Er stonden zes zwaarbewapende marechaussee-mannen bij de ingang. Ze keken me indringend aan en zeiden afgemeten 'goedenavond'. Toen mocht ik verder.
Een feestje met strenge meneren en geladen geweren is op voorhand niet echt leuk….

Die stoere jongens staan daar omdat alle Joodse gebouwen in de (middel)grote steden permanent worden bewaakt. 't Is te zot voor woorden.

Eenmaal binnen was ik de ontvangst al snel kwijt. De avond verliep op rolletjes en de ideeën van Joke bieden uitzicht op betere tijden. "Tijd is hoop", schreef ze -na afloop- als opdracht in een boek. De Academie voor Levenskunst is haar zevende geboortejaar beangstigend mooi begonnen.

"En…: ieder nadeel heb z'n voordeel." Op het naastgelegen parkeerterrein heeft geen autodief zich vanavond laten zien. Zo'n donkerblauw ME-busje bij de inrit werkt erg preventief!
Comments