go foto

167-2014

edge
Woensdag 18 juni 2014: De vader van een goede vriend werd vandaag begraven. 'Papa' gleed op 91-jarige leeftijd zachtjes naar de hemel.

Het was geen rouwdienst. De familie vierde het leven. Een dienst zonder somberheid. Nee, juist een feestelijk eerbetoon aan de man die veel voor ze heeft betekend.

Mijn dagfoto is daarom misschien wel een beetje te 'zwart', maar hij geeft wel de verbondenheid weer met alles wat achter ons ligt. We bestaan bij de gratie van het verleden. Je hoeft niet steeds om te kijken, als je maar beseft dat je deel bent van een groter geheel. Zoiets...
Comments

090-2014

edge
De 90ste dag van 2014: Dit is de tijd om naar een kerkhof te gaan. Ik kom er graag. Niet voor eeuwig natuurlijk, maar een uurtje is OK. De zon moet wel schijnen. Als het regent, wordt de omgeving zo mistroostig. Maar vandaag was helemaal goed.

In deze periode komen dood en nieuw leven ontzettend dicht bij elkaar. Je kunt de beide uitersten in één blik vangen. Het stemt blij en weemoedig tegelijkertijd...
Comments

150-2013

Donderdag de dertigste: Het hotel ligt boven op een berg. Er is een shuttle-busje dat je naar beneden brengt en weer ophaalt. Beneden is namelijk het toeristenparadijs: Taormina!. Wat een verschrikkelijk stadje is dat. De koffie is er vijf keer duurder dan in de rest van Italië en het aantal straatverkopers heeft de omvang van een romeins legioen. De hit van 2013 is een kleverige massa in de vorm van een olifantje of iets dergelijks. Dat moet je dan heel hard op een gladde plank gooien en dan wordt het een platte plak snot die langzaam weer de vorm krijgt die het oorspronkelijk had. Ze hebben zeker 53 keer geprobeerd me zo'n ding aan te smeren. Getsie.

Taormina moet het hebben van het 'Teatro Greco' een enorm openluchttheater waar ooit Griekse komedies werden opgevoerd en later gladiatorengevechten plaatsvonden. De Romeinen hebben als decor een serie zuilen neergezet. Gelukkig is dat bouwwerk voor een deel weer ingestort, want het ontnam het zicht op de Etna. Om vergissingen te voorkomen: dat bergpuntje op de foto hieronder is niet de Etna (die ligt iets meer naar links, maar door de bewolking was 'ie nauwelijks te zien).

edge
In dit theater lijken de zitplaatsen erg authentiek. De schijn bedriegt. De grote blokken steen zijn later -keurig in rijtjes- neergelegd. Oorspronkelijk waren de 'stoelen' uitgehakt uit de bergwand. In de loop der eeuwen zijn die echter geërodeerd.

edge
Op de bovenste foto heb je zicht op Taormina. Ik doe er nog één bij. Bekijk het plaatje goed en je hoeft in ieder geval niet meer het stadje in. Een bezoek aan het theater is voldoende.

edge

Je ziet dat het niet de zonnigste dag van de week was. Het zwembad was geen optie en daarom zijn we in het huurautootje naar de Etna gereden. Naar de noordzijde om precies te zijn. Dat was een goede zet. In het plaatsje Liguaglossa zag ik een prachtig Siciliaans kerkhof baden in de vochtige avondzon. Wat een genot om daar te fotograferen zeg. Het kerkhof werd nog net verlicht en op de achtergrond pakten donkere wolken zich samen. Ik heb zeker één filmrolletje volgeschoten (grapje) en alle plaatjes zijn van uitzonderlijke schoonheid. Een voorbeeld.

edge
We hebben de bruine borden richting Etna Nord gevolgd en kwamen uiteindelijk terecht op de Piano Provencana. Dat was tot september 2002 een wintersportstation met skiliften en zo, maar door een uitbarsting van de Etna is alles bedolven onder een dikke laag lava. Inmiddels stonden er al weer een paar gebouwen, de meeste van hout en er schijnt ook weer een lift te zijn, maar het zag er uit als een gouddelversdorp op de maan. We stonden net op de reusachtige parkeerplaats om de boel eens grondig te bestuderen toen een dikke dot mist de berg af kwam schuiven. We hebben de auto een u-bocht laten maken en zijn snel weer naar beneden gescheurd. Een paar honderd meter lager scheen de zon en lichtte de Etnabrem prachtig geel op tegen de donkerblauwe luchten. We zaten wel een uur op de scheidslijn tussen zon en regen. Bijna de hele afdaling heeft een regenboog (dubbel zelfs) ons vergezeld.

edge
edge
edge
Comments

134-2013

edge
Dinsdag 14 mei: Vanochtend stond de A1 helemaal vol. Gelukkig zag ik dat bijtijds op het navigatiescherm van de auto. Voor de eerste keer in m'n glorieuze carrière ben ik daarom 's ochtends via Hoogland-West naar Baarn gereden. Dat was een goede keus. Ik zag om te beginnen vijf herten grazen in een weiland. De zon scheen tussen de regenwolken door met dat speciale licht. Bijna dreigend. Dat was goed te zien bij de appelboomgaard, net naast het kapelletje van Coelhorst. Ik had een oude Minolta-camera met een 50mm lens bij me. Daarmee heb ik de foto gemaakt. Jammer genoeg kon ik niet de bomen en de lucht gelijktijdig op de foto krijgen met deze lens. De wolken zagen er namelijk fantastisch uit. Maar goed, dat moet je voor deze keer dan maar geloven, zonder zichtbaar bewijsmateriaal.

Over die appelboomgaard naast de kapel van Coelhorst valt nog wel wat te melden. Het is een 'halfstamboomgaard'. Ik weet niet wat dat is, maar het schijnt een 'beschermd object' te zijn. Altijd goed om even te melden. Er was vroeger (begin vorige eeuw) een officieel Coelhorster appelras. De appel is toentertijd gekweekt door ene Jan Kaas. Hij woonde op een boerderijtje in de buurt van de huidige boomgaard. In 1934 kruiste onze Jan de Jonathan en de Dubbele Bellefleur. Zo ontstond een appel met een mooie, rode kleur, ingesneden kelk en zachtzure smaak die in oktober geoogst kan worden. Het ras is een tijdje in de vergetelheid geraakt, maar een paar jaar geleden is men (Jan dus niet) weer begonnen met enten. Denk niet dat ik deze kennis zomaar uit de mouw schud, het staat allemaal op het wereld wijze web.
Comments

221-2012

10-08-2012

Dag 221: Het is bijna onmogelijk om op een stralende, zomerse dag foto's te maken in Toscane. De zon is bikkelhard. Alleen 's ochtends en 's avonds krijg je het mooiste licht van de hele wereld. Deze foto is rond het middaguur gemaakt. Het plaatje is zo typerend voor Toscane dat ik het niet wilde laten lopen. De goudgele muren moet je er dus maar bij verzinnen.

Comments