go foto

358-2015

Kribje van karton


edge
Donderdag 24 december 2015
Mijn cadeau lag dit jaar niet bij de kerstboom, maar in een rommelkast. Ik kwam het toevallig tegen tijdens een vlaag van opruimwoede.

Je moet weten dat ik al een paar maanden droom van een goede groothoeklens, maar die dingen zijn schreeuwend duur. Ik heb de aanschaf daarom steeds voor me uit geschoven. Tot het vandaag niet meer nodig bleek. Helemaal boven in een tjokvolle kast vond ik een origineel Konica Minolta objectief. Het ding zat nog in de originele verpakking en lag keurig omwikkeld met plastic in een klein kribje van karton. Ik was helemaal vergeten dat ik 'm nog had. En dan het Grote Wonder: de stokoude lens werkt heel nauwkeurig samen met mijn ultramoderne camera.

Op internet spreken diverse Wijzen lovende woorden over mijn vondst. De reviews variëren van zilver tot goud. De wierook en de mirre ontbreken, maar ik vind dit al meer dan fantastisch.

En voor de ongelovigen die denken dat ik dit verhaal uit mijn duim zuig, heb ik een plaatje bijgesloten van het pakketje uit de kast….

Gelukkig Kerstfeest allemaal!!!!

edge
Comments

025-2015

Herfstblad


edge
Zondag 25 januari 2015: 't Is een grijze zondag. Op mijn 'To Do-lijstje' staat nog een experiment. Ik heb namelijk een oud objectief waar een 'macrostand' op zit. Dat ding wilde ik -op een rustige dag- nog eens grondig testen.

Conclusie: 't Werd een flop. De camerabody kan niet goed overweg met de lens. Er komt een bak licht doorheen, maar de scherptediepte is niet goed in te stellen en de macromogelijkheid doet het evenmin naar behoren.

Daarna heb ik de compactcamera weer eens opgezocht. Dat apparaatje kan ook met korte afstanden overweg. Deze keer lukte het wel. Ik ben weer helemaal verliefd op dat kleine ding.

En nu ga ik lekker een paar uur lezen. Een andere leuke bezigheid voor een rustige, grijze zondag....
Comments

032-2014

edge
1 februari 2014, dag 32: De laatste tijd zijn er containers vol 'oude meuk' uit huis vertrokken. Er heeft zich een bijzondere vorm van ontruimingsdrift aan me opgedrongen. Toch zijn er ook zaken die blijven, ook al zijn ze onbruikbaar of sterk gedateerd.

Zojuist kwam ik een cameralens tegen die m'n vader ooit heeft gekocht (voor de liefhebbers: Minolta AF 35-105 (3,5-4,5)). Ik heb al vaak met dit glaswerk bij een fotozaak gestaan, om het in te ruilen tegen iets nieuws. Iedere keer keek de verkoper een beetje blij en zei dat het wel een mooie lens was. De inruilprijs kwam voor mijn gevoel nooit overeen met die constatering. En dan nam ik 'm weer mee naar huis.

Enfin, vanochtend lag de lens dus weer eens in de weg. Ik heb 'm op m'n gloednieuwe camera geschroefd en ben naar de achtertuin gelopen. Om kort te zijn: ik heb niets aan dit ding. De lichtmeting klopt voor geen meter. Je moet ongeveer tien stappen onderbelichten om nog een beetje doortekening in de foto te krijgen. Maar goed, als je dat eenmaal weet, dan valt er mee te fröbelen. De scherpte is fenomenaal. Moet je hieronder eens kijken hoe goed de details overeind blijven. Je wilt de druppels bijna aanraken.

Conclusie: de lens ligt weer keurig verpakt in de kast en gaat voorlopig zeker de deur niet uit...

edge

Comments