go foto

155-2013

edge
Dinsdag 4 juni: Zo loop je een week rond op Sicilië en je komt woorden tekort voor de prachtige natuur daar. Als je dan weer terug bent in Nederland zie je plotseling ook de schoonheid van je eigen stadspark.
Jongens wat is het toch mooi als de zon schijnt….
Comments

152-2013

Zaterdag 1 juni, de laatste vakantiedag alweer. Als je het bericht van gisteren hebt gelezen, dan weet je dat we verbrand zijn. Nog een dag aan het zwembad is dus geen optie en het vliegtuig vertrekt pas om elf uur vanavond. We checken daarom uit en rijden rond half tien richting de zuidkant van de Etna (de noordzijde hadden we immers al gezien).

edge
Jongens wat is die berg indrukwekkend. Vroeger -tijdens de lessen aardrijkskunde- vond ik vulkanen al fascinerend. De Etna was natuurlijk helemaal magnifiek, want daar kwam af-en-toe nog lava uit. Ik heb nu de verwoestende kracht van zo'n uitbarsting gezien. Da's dus niet fijn. Je kunt zien dat huizen volledig 'verdrinken' in de gloeiendhete aarde.
Ook indrukwekkend is het landschap rondom zo'n vuurspuwende berg. Alles is zwart en dood. Pas kilometers lager op de berg begin je iets te zien van de vruchtbaarheid van de grond.

edgeedge
Er staan nu een paar honderd foto's van de Etna op m'n computer. Ik zal er een heel stel weg moeten gooien, maar daar wacht ik nog een tijdje mee. Ze zijn me nu nog te dierbaar.

Minder leuk is de stad bij de luchthaven. Als je op Sicilië vliegt, dan komt je uit bij Palermo of Catania. Omdat er nog wat tijd over was, zijn we Catania even ingegaan. Er is maar één plein dat je gezien moet hebben en dat is de piazza met de olifant die een obelisk op z'n rug heeft. Daar heb ik een plaatje van geschoten en daarna zijn we de stad weer snel ontvlucht. Het was er snoeiheet en weinig interessant. Dat had anders kunnen lopen als we eerder op de dag naar Catania waren gegaan. Er is namelijk een waanzinnige vismarkt (schrijven de boekjes). Toen wij kwamen aanrijden, werden net de laatste kraampjes afgebroken. De geur was er nog wel….

edge
Iets te noorden van Catania ligt de Cyclopen-rivièra. Dat had ik op de kaart zien staan en de naam sprak me erg aan. De laatste uren van de vakantie hebben we daar -in het kleine kustplaatsje Aci Trezza- stukgeslagen. Het was er prachtig. Mocht je ooit vroeg landen op de luchthaven, ga dan voor je eerste vakantiegevoel even langs bij de Cyclopenrotsen. Er is gezellige bedrijvigheid in de haven, het uitzicht is schitterend en de prijzen zijn er laag (een espresso dopio en een cappuccino voor € 3,30).

edge
edge
Tot zover Sicilië! Leuk dat je belangstelling toonde.
Comments

151-2013

Vrijdag de 31ste: Een echte vakantiedag! Om kwart over zeven stond ik op ons balkonnetje van de hotelkamer de Etna al te fotograferen. Er was één wolk te zien, die prima op z'n plek hing. Voor de rest van de dag hebben helemaal niks gedaan. Nou ja, lezen, zwemmen, eten, drinken en verbranden.
Om toch nog een soort invulling te geven aan deze pagina, krijg je het adres van het beste pasta-restaurant van Sicilië: 'La Taverna dell' Etna'. Laat je niet ontmoedigen door de foeilelijke menukaart en de lage prijzen. Gewoon even doorzetten en een bestelling plaatsen bij de ontzettend vriendelijke obers: je gaat genieten. Echt! Het restaurant is te vinden in Castelmola, Via A. de Gasperi 29. Veel plezier.

edge
Comments

150-2013

Donderdag de dertigste: Het hotel ligt boven op een berg. Er is een shuttle-busje dat je naar beneden brengt en weer ophaalt. Beneden is namelijk het toeristenparadijs: Taormina!. Wat een verschrikkelijk stadje is dat. De koffie is er vijf keer duurder dan in de rest van Italië en het aantal straatverkopers heeft de omvang van een romeins legioen. De hit van 2013 is een kleverige massa in de vorm van een olifantje of iets dergelijks. Dat moet je dan heel hard op een gladde plank gooien en dan wordt het een platte plak snot die langzaam weer de vorm krijgt die het oorspronkelijk had. Ze hebben zeker 53 keer geprobeerd me zo'n ding aan te smeren. Getsie.

Taormina moet het hebben van het 'Teatro Greco' een enorm openluchttheater waar ooit Griekse komedies werden opgevoerd en later gladiatorengevechten plaatsvonden. De Romeinen hebben als decor een serie zuilen neergezet. Gelukkig is dat bouwwerk voor een deel weer ingestort, want het ontnam het zicht op de Etna. Om vergissingen te voorkomen: dat bergpuntje op de foto hieronder is niet de Etna (die ligt iets meer naar links, maar door de bewolking was 'ie nauwelijks te zien).

edge
In dit theater lijken de zitplaatsen erg authentiek. De schijn bedriegt. De grote blokken steen zijn later -keurig in rijtjes- neergelegd. Oorspronkelijk waren de 'stoelen' uitgehakt uit de bergwand. In de loop der eeuwen zijn die echter geërodeerd.

edge
Op de bovenste foto heb je zicht op Taormina. Ik doe er nog één bij. Bekijk het plaatje goed en je hoeft in ieder geval niet meer het stadje in. Een bezoek aan het theater is voldoende.

edge

Je ziet dat het niet de zonnigste dag van de week was. Het zwembad was geen optie en daarom zijn we in het huurautootje naar de Etna gereden. Naar de noordzijde om precies te zijn. Dat was een goede zet. In het plaatsje Liguaglossa zag ik een prachtig Siciliaans kerkhof baden in de vochtige avondzon. Wat een genot om daar te fotograferen zeg. Het kerkhof werd nog net verlicht en op de achtergrond pakten donkere wolken zich samen. Ik heb zeker één filmrolletje volgeschoten (grapje) en alle plaatjes zijn van uitzonderlijke schoonheid. Een voorbeeld.

edge
We hebben de bruine borden richting Etna Nord gevolgd en kwamen uiteindelijk terecht op de Piano Provencana. Dat was tot september 2002 een wintersportstation met skiliften en zo, maar door een uitbarsting van de Etna is alles bedolven onder een dikke laag lava. Inmiddels stonden er al weer een paar gebouwen, de meeste van hout en er schijnt ook weer een lift te zijn, maar het zag er uit als een gouddelversdorp op de maan. We stonden net op de reusachtige parkeerplaats om de boel eens grondig te bestuderen toen een dikke dot mist de berg af kwam schuiven. We hebben de auto een u-bocht laten maken en zijn snel weer naar beneden gescheurd. Een paar honderd meter lager scheen de zon en lichtte de Etnabrem prachtig geel op tegen de donkerblauwe luchten. We zaten wel een uur op de scheidslijn tussen zon en regen. Bijna de hele afdaling heeft een regenboog (dubbel zelfs) ons vergezeld.

edge
edge
edge
Comments

149-2013

Woensdag 29 mei: De stad ligt achter ons. De komende drie dagen gaan we 'kamperen aan de voet van de Etna'.
Voordat we -via de noordkust- aankomen in Castelmola, gaat de reis over een lange, hobbelige autobaan. Het is een tolweg en niet voor niks, want je rijdt van de ene in de andere tunnel. De aanleg van dit stuk asfalt is waarschijnlijk peperduur geweest, maar als toerist heb je er geen fluit aan. Je ziet namelijk alleen maar de donkere binnenkant van uitgeholde bergen. Gelukkig lag Cefalu ergens halverwege. Dat is nou eens een aardig plekje om te stoppen en een hapje te eten.

edge
edge
De eerste alinea van deze pagina zal bij sommige lezers vragen oproepen. Ik sta namelijk niet bekend als een raskampeerder. Om iedereen gerust te stellen zijn hier twee plaatjes van het hotel en het zwembad met uitzicht op de Etna.

edge
edge
Comments

148-2013

edge
Dinsdag 28 mei 2013: Had ik al geschreven dat Palermo een vieze stinkstad is? (ja, dat had ik…). Je kunt op een foto heel moeilijk de geur vastleggen, maar geloof me: uitlaatgassen, vislucht, afval en rottend fruit strijden om voorrang, net als de automobilisten en de Vespa-piloten.
Het ANWB-reisgidsje deed buitengewoon enthousiast over 'de wederopstanding van de wijk Kalsa'. De indruk werd gewekt dat een oud gedeelte van de stad nieuw leven heeft gekregen en nu de moeite van een bezoek meer dan waard is. Het zal wel, maar ik heb het niet gemerkt. Het plaatje hier boven is gemaakt in de buurt van de haven. Het symboliseert in zekere zin heel Sicilië: het staat er bomvol prachtige oudheid, omgeven door moderne rotzooi, in de meest letterlijke zin van het woord. De zwerfhonden liggen er voor dood op straat.

edge
Of er dan echt niks leuks over de hoofdstad valt te zeggen? Jawel, dan kan best! Je moet bij gelegenheid echt even in 'Galleria Abatellis' gaan kijken. Dat is een lelijk groot gebouw aan de buitenkant (waarschijnlijk een kerk van origine), maar van binnen waanzinnig mooi opgeknapt met een kleine twintig zalen en zaaltjes, waar op een afgewogen manier de mooiste kunst hangt. Het barst er bijvoorbeeld van de piëta's. Jezus ligt van baby tot volwassene in de armen van Maria. Het absolute hoogtepunt vond ik de 'blauwe Madonna'. Da's mijn eigen titel voor het meesterwerk 'Maria' van de renaissanceschilder Antonello da Messina. Foto's nemen van de kunst mocht natuurlijk niet, maar om je een indruk te geven van het museum is hier een plaatje van de binnenplaats.

edge
En dan zijn er ook nog de parken en tuinen. Ik ben daar normaal gesproken niet weg van, maar als je in de gelegenheid bent, zou ik zeker gaan kijken in de kleine 'Giardiono Garibaldi'. Daar staan een paar reusachtige exemplaren van onze kamerplant, de ficus Benjamin. Ik denk tenminste dat het dezelfde is, al ziet 'ie er heel anders uit. In de eerste plaats is het de grootte, maar let ook op de 'luchtwortels' die van boven naar beneden groeien. Even je ogen een beetje dicht en je ziet Tarzan door de lianen zwaaien. Ik had de mazzel dat er een schoonmaakploeg bezig was met een waterspuit. Die dampige nevel maakt het beeld helemaal compleet.

edge
Ach en als je een beetje om je heen kijkt in zo'n stad, dan zijn er ook best kleurrijke foto's te maken. Hier zijn er twee om het verhaal over Palermo een beetje positief te besluiten.

edge
edge
Comments

147-2013

edge
Maandag 27 mei: Iets ten westen van Agrigento vind je Realmonte. Dit badplaatsje is erg populair bij de mensen uit de regio. Er ligt een paar honderd meter aan kalksteenrots te schitteren tegen de azuurblauwe zee. Ik vond het één van de hoogtepunten van deze reis.

edge
Je moet een stijf kwartiertje langs het strand wandelen voordat je de 'Scala dei Turchi' in zicht krijgt, maar dan heb je ook wat. De naam 'Turkentrap' schijnt verband te houden met piraterij door arabieren en/of Turken in vervlogen jaren. Als iemand de geschiedenis echt kent, laat het dan aub even weten….

edge
De reis gaat verder naar Palermo. Je kunt dan dwars oversteken, door het binnenland, maar je kunt ook nog een stuk doorrijden langs de zuidkust. Als je dat laatste doet, kom je terecht bij Sciacca. Geen heel bijzonder plaatsje, sterker nog: het was er een beetje treurig en vies, maar als je vanuit de haven naar de stad kijkt en er hangt een wit wolkje aan de lucht, dan is het gewoon een prachtig plaatje.

edge
Uiteindelijk kwamen we aan in Palermo. Dat is een stad die ik niemand echt wil aanbevelen. Het is er te druk, te vies, te stinkend en te chaotisch voor (te) gestructureerde Hollanders. De Sicilianen hebben wel regels (er staan bijvoorbeeld meer dan voldoende verkeersborden), maar er is niemand die zich aan die regels houdt. Mijn advies: stuur één dag zelf je auto door de stad om het gevoel te krijgen dat je ook best losjes met wet- en regelgeving kunt omgaan en ga daarna gewoon lekker lopen, of pak de bus.
Comments

146-2013

edge
26 mei 2013: De vakantie op Sicilië is begonnen. Gisteravond zijn we geland in Catania en meteen doorgereden naar Siracusa (Syracuse). Een paar duizend jaar geleden woonden hier miljoenen mensen, tegenwoordig is het een middelgrote provinciestad van rond de 150-duizend inwoners. Heel bijzonder is het plaatsje niet, met uitzondering van een groot archeologisch museum en het schiereilandje 'Ortygia'. Ik heb genoten van het 'piazza Duomo' met alle oude pracht en praal die nog vrijwel ongeschonden staat te pronken.

edge
Het 'Parco Archeologico della Neapolis' viel in zekere zin wat tegen. Ik had gehoopt op een authentiek amfitheater uit de eerste eeuw na Christus. Jammer genoeg was er van de oude arena weinig te zien. Alle bankjes die vroeger zorgvuldig uit de rotsen werden gehouwen, waren nu bekleed met houten bekisting en in het bekken stond een reusachtig decor. Het is mooi dat Italië het oude erfgoed zoveel mogelijk blijft gebruiken, maar je verliest daarmee wel een beetje het contact met de voorouders.

edge
Na Syracuse ging de reis naar Agrigento. Daar mochten we op de valreep (net voor sluitingstijd) nog even kijken in de 'Vallei van de Tempels'. Dat was best indrukwekkend: een hele rits van die grote Griekse gebouwen op een rijtje. Het stond het allemaal keurig bij: de paadjes aangeharkt, de olijfbomen gesnoeid en een fijne oranje gloed over het hele park. Zeker gaan kijken als je daar in de buurt bent. Oh, en als je teruggaat naar de stad, stop dan halverwege even bij dat kleine restaurantje. De risotto is er heerlijk en het uitzicht op de uitgelichte tempels is fabuleus.

edge
Comments