go foto

229-2015

Strandshoot


edge
Maandag 17 augustus 2015
Het regent inmiddels drie dagen non-stop. De weermeneer van het 8 uur Journaal vertelde dat we vandaag de koudste 17e augustus -sinds het begin van de metingen- hebben meegemaakt.

Dit was ook de dag dat Estelle vrolijk belde en vroeg wanneer we nou eindelijk die strandshoot met de cabrio gaan doen. Het is een optimistisch meisje…

Ik ben lekker achter m'n bureau geschoven en heb wat geschreven, de administratie bijgewerkt en de sfeer gevangen in Photoshop. Het werd een productief dagje.

Comments

219-2015

Meeuwen schreeuwen


edge
Vrijdag 7 augustus 2015
Op een doordeweekse vrijdagmiddag naar het strand, gewoon omdat het kan. Da's fijn.

Tien kilometer op je blote voeten langs de waterlijn. Op het keerpunt een biertje, bitterballen en brood met smeersels. Da's ook fijn.

En dan rustig terug met het dakje open. Ach, ik hoef het niet drie keer te zeggen…. Je begrijpt het vast en zeker!
Comments

067-2014

edge
Zondag: Ze zeggen dat het de warmste 9 maart is geweest sinds de eerste metingen van het KNMI in De Bilt. Ik geloof het onvoorwaardelijk. Het was heerlijk: zon, strand en zee.
Morgen gewoon nog een keer wat mij betreft...

edgeedgeedgeedge
Comments

050-2014

edge
De 50ste dag van 2014: Weerman Gerrit Hiemstra had het nog zo beloofd in het Journaal van acht uur....: "morgenmiddag trekt de lucht vanuit het westen open".

En daar sta je dan op het strand, aan de rand van Nederland. De hoop is gevestigd op een combinatie van zilte zeelucht en zoete zonnestralen. Dat zal het brakke lichaam goed doen. Maar niks hoor: Zandvoort blijft grijs.

De troost kwam van Club Nautique. Daar schenken ze echte espresso en -voor een paar Euro meer- krijg je er een geweldige Brusselse Wafel bij. Daar knapt een mensch van op.

edge
Comments

218-2013

edge
Dinsdag 6 augustus: Back home! Het was een heerlijk, rustig weekje aan het strand. Toch heb ik er spierpijn aan overgehouden. Mijn ongetrainde lijf heeft te veel kilometers moeten maken. Al die uren lopen door het losse zand aan de waterkant en honderd kilometer fietsen door de duinen was een beetje veel voor het stramme lichaam. Ik weet dat sommige vrienden en collega's met twee vingers in de neus -op één dag- dezelfde inspanningen doen, maar goed, zo heeft iedereen z'n eigen sterke punten. Ik ga nu eens rustig bedenken welke dat bij mij zijn…
Comments

217-2013

edge
Maandag 5 augustus: Na een weekje aan de Nederlandse kust vraag ik me echt af of echt iedereen alleen Zandvoort kent. Tussen IJmuiden en Schoorl waren de stranden grotendeels leeg. Je moet er af-en-toe een eindje voor fietsen of lopen, maar dan heb je ook alle ruimte. Een leeg voetbalveld van zand voor jouw badlaken, hoe leuk kan het zijn? Het is dan wel weer grappig om te zien dat mensen elkaar opzoeken en hun windschermen -bij wijze van spreken- met dezelfde haringen vastzetten…
Comments

216-2013

edge
4 augustus 2013: Een echte aanrader is een fietstocht door de duinen, ten westen van Castricum. Je hebt daar -behalve duinen- ook veel bos. Tussen de bomen en de wildroosters lopen paarden, schapen, geiten en Schotse Hooglanders. Die laatste categorie is imponerend met de scherpe horens op de dikke nek. Ze smaken overigens heerlijk. In gasterij de Kruisberg worden de beesten opgediend als hamburger. 't Klinkt wat wreed, maar met een biertje erbij is het best smaakvol.
Comments

215-2013

edge
3 augustus alweer: Als ik de verhaaltjes van de laatste dagen nog eens lees, dan heb ik het net te vaak over jengelende jeugd en andere ongemakken. Dat schetst toch een verkeerd beeld. Deze week is juist rustig. Lange fietstochten, wandelingen langs het strand en veel dubbele espresso's in informele cafeetjes zijn juist aan de orde van de dag. Het valt me op dat drukke badplaatsen als Heemskerk en Castricum heel rustige stranden hebben. Als je tweehonderd meter van de duinovergang wegloopt, dan zijn alleen de meeuwen je bondgenoten. Heerlijk!
Comments

214-2013

edge
2 augustus: Het strand tussen Heemskerk en Castricum is mooi, vooral als je in die richting loopt. De andere kant op heb je steeds de rookpluimen van Tata Steel bij IJmuiden aan de horizon. Beter niet doen dus!
Maar goed, dat strand dus. Ik liep daar vandaag lekker langs de waterkant te splashen. De zon scheen, de zee donkerblauw, de schelpjes niet te hinderlijk en het was warm. Heerlijk!
Precies op het midden tussen beide badplaatsen werd het ook nog eens aangenaam rustig. De gillende kinderen waren plotseling weg, evenals de pubers met hun surfboards. Er diende zich een ander slag volk aan: de grote, blote man. Op keurige afstanden van zo'n honderd meter stonden ze precies in mijn looppad. Ik was duidelijk aangekomen bij het naaktstrand van Paal 46.
De mannen hadden hun blik richting zee gekeerd. De billen waren lichtjes aangespannen, net als de appendix aan de andere kant van hun bruine lichaam. Dat was wat het meest in het oog sprong: alles was egaal en diepbruin. Alsof de heren hier al vanaf de vroege lentezon stonden te staren.
Ik moest er omheen. Achterlangs leek me te uitdagend en aan de voorkant zou er iets in de weg kunnen zitten. Ik koos daarom voor een ruime boog, dieper door het water. Dat was best link, omdat er allerhande elektronische accessoires in m'n broekzak zaten. Het voelde ongemakkelijk. De eerste man bleef ongeroerd staan. Niets bewoog. Geen enkel teken van leven. Ik was blijkbaar niet degene die het Grote Staren zou doorbreken.
Ergens ter hoogte van de tweede man ben ik het strand opgelopen. Het was tijd voor een korte rustpauze en ik was eigenlijk wel benieuwd naar de activiteiten op de zandvlakte. Een schets: de gemiddelde leeftijd lag ergens rond de zestig. De aanwezige mannen leken me stuk-voor-stuk hardlopers. Keurig afgetrainde lichamen, waarvan alleen de gegroefde huidplooien en de hoofden iets van de ouderdom prijsgaven. De vrouwen leidden duidelijk een minder sportief bestaan. Misschien kwamen zij alleen voor de zon en de zee. Hoewel: iets verderop lag een stel lepeltje-lepeltje. Ze lagen met de rug naar me toe. Het liefst had ik niet gekeken...
Het waren overigen niet de enige billen die ik zag. Zoals je weet, nemen weinig mensen een tafeltje mee naar het strand. Om de haverklap moet er dus iets worden opgeraapt van de grond. Het uitzicht wordt er dan niet beter op.
Na de korte zit hoefde ik nog maar twee keer tot dijbeenhoogte door het water en daarna waren er gelukkig weer gillende kinderen.
Comments

213-2013

edge
Dag 213 van 2013, de eerste augustus: Gisteren leek het weer nergens op. In ieder geval niet volgens mijn kampeerdefinities. Vandaag was het prachtig. Heel erg prachtig zelfs. Tijd om op de fiets te stappen.
Ergens tussen Heemskerk en Castricum wordt water gezuiverd in de duinen. Overal liggen meertjes waarvan het water langzaam wegzakt in het zand. Nieuwe toevoer komt via lange pijpleidingen uit het binnenland. De aalscholvers hebben er hun eigen domein. Ze hebben een paar bomen volledig kaal gekakt en daar zitten ze dan prinsheerlijk te wachten tot het weer tijd is om te gaan vissen in de Noordzee.
Comments

212-2013

edge
31 juli: Je moet weten dat ik niet van kamperen houd. Dat wil zeggen: zolang de tent nog niet staat, het weer koud en winderig is, het sanitair smerig blijkt te zijn en gillende kinderen en/of blaffende honden de rust verstoren. In vrijwel alle andere gevallen wil ik best een paar nachtjes op een luchtbed slapen met zacht klapperend doek boven m'n hoofd. Vandaag zou de eerste nacht worden. Alleen het weer zat niet zo mee. Maar…, morgen zou het veeeeeeeel beter zijn.

edge
Comments

195-2013

edge
14 Juli 2013: Iets verderop in de straat staat bluescafé De Noot. De eigenaar is Henk Hak. Henk is een held! Hij haalt de leukste artiesten naar Hoogland. Mijn favoriet Jan James stond al eens op het kleine podium en ook de legendarische Snowy White. Op de dag na 31 maart zou zelfs Eric Clapton komen optreden. Het werd een avond met veel videomateriaal, maar de grap was dik in orde. Behalve een café heeft Henk ook al drie jaar een heus festival met een keur aan (internationale) artiesten. Google maar op 'Highlands festival' en je zult zien dat er flink aan de weg wordt getimmerd. Henk is dus OK, maar zoals bij iedere held zit er wel ergens een smetje op het blazoen. In de beginjaren van De Noot serveerde Henk ook eten aan zijn gasten. De menukaart zat geplakt aan de binnenkant van LP-hoezen, het liefst dubbelalbums. Het kon dus zijn dat je Hotel California kreeg aangereikt om een patatje met kipsaté te bestellen. Dat was niet het ergste. Mijn hart brak pas als de warme kom tomatensoep op een prachtige 33-toerenplaat werd gezet. Het vinyl smolt waar je bij zat. Gelukkig doet Henk dat al lang niet meer.
Vanmiddag was ik even aan het strand. Bij zo'n strandhuisje waar de duinen van Zandvoort vol mee staan, zat een vriendelijke oude reus. Hij was een jaar of zestig met lang, vet haar, een donkere zonnebril op z'n bruine kop en een snor waarvan de uiteinden -langs de mondhoeken- zeker tien centimeter naar beneden groeiden. Echt een toffe peer met z'n roots in de jaren '60. We hebben nog even leuk staan praten. Ook hij was doorgeslagen. De vijftien vierkante meter van z'n strandtrots was afgebakend met LP's, singles, 78-toeren platen en zelfs cassettebandjes. Het is waarschijnlijk hun grootse liefde voor muziek die deze mannen tot foute daden brengt… Het zij ze vergeven.
Comments

115-2013

edge
Donderdag 25 april: De tandarts ken ik al jaren. Hij is de enige die met tangen, boren, schuurpapier, hamers en ander ongemak in mijn mond mag komen. De tandarts heeft z'n praktijk een flink eind verderop. De mondhygiëniste woont daar ook. Vooral de laatste heeft het erg getroffen. Ze heeft een huis aan een straat die de Gooise Kust heet. Als je vijftig meter loopt, kom je bij de flats op de foto. Er staan er vijf op een rij. Ze heten 'de Sphinx-woningen' en, zoals de mondhygiëniste zegt: "het zijn muggennesten".

edge
Comments

090-2013

edge
Dag 90 van 2013, de eerste dag van de zomertijd, ook eerste Paasdag en dan weer laatste van de maand maart: Het werd Bloemendaal aan Zee. Het had ook het bos kunnen worden, of een tripje naar Amsterdam, maar het zou zeker niet de hele dag binnen zitten worden. De Paasbrunch was namelijk nogal stevig en eiste beweging.

Vannacht hebben we de klok naar zomertijd zien springen, maar volgens grappenmakers op de sociale media is feitelijk de 2e wintertijd aangebroken. Het is koud namelijk. De koudste Pasen sinds heel lang geleden, zegt Gerrit Hiemstra. En het sneeuwde een beetje. I'm dreaming of a white …Eastern!

edge
Comments

281-2012

edge
Dag 281: Het was weer tijd voor de tandarts. Da's nooit fijn, maar stoere mannen doen ook dingen die niet fijn zijn…
De tandarts woont in m'n oude dorp. Ik heb nooit een nieuwe durven proberen. Dat schijnt overigens vaker voor te komen: alle verandering is eng en een andere tandarts is heeeeeel erg eng.
Nou goed, ik moest dus naar Huizen en was door alle spanning een beetje aan de vroege kant. Ter ontspanning heb ik wat gekuierd langs het Gooimeer. Mooi hoor! Je zult daar links-bovenaan toch een appartementje hebben…
Comments