go foto

314-2015

Vincent again


edge
Dinsdag 10 november 2015
Vanochtend heb ik les gegeven. Een handjevol mensen wilde graag leren om bookmarks en hyperlinks te gebruiken in hun Word-documenten. Saillant detail: ze werken daar op Windowsmachines en daar heb ik sinds de jaren '80 niet meer mee gewerkt. Enfin: het ging goed en iedereen was blij met de nieuwe vaardigheden.

Op weg naar dat werk, kwam ik een oude klus voor het Van Gogh-museum tegen: Vincent en Edvard die vrijwel naadloos in elkaar overvloeien. Ik deed het in tekst, maar het kan dus ook met beeld. Mooi!

Het wordt tijd dat ik eens ga kijken, want het schijnt een prachtige expositie te zijn…
Comments

228-2015

Minitrix


edge
Zondag 16 augustus 2015
't Heeft hier de hele dag gemiezerd.
En het was koud.
De voorbode van de herfst.

Het was zo'n dag dat je op zolder wilt bouwen aan je treinbaan.
Maar ja…

We hebben geen zolder.
Comments

083-2015

Reaching out...


edge
Dinsdag 24 maart 2015
Vanavond had ik een reünie met mijn allerliefste (ex-)collega's. Dat doen we wel vaker.

Plaats van samenkomst: een Hilversum's restaurant. Het gezelschap was uitmuntend en de Bordeaux voortreffelijk! Ik was met de trein en kon dus drinken.

Ietwat licht in het hoofd liep ik 's avonds over het perron. Het was er donker en stil.

Op één van de steunpilaren van de stationsoverkapping stond de afdruk van een hand.
Al-met-al voldoende inspiratie voor de dagfoto....
Comments

049-2015

Podcast


edge
Woensdag 18 februari 2015: Daten met Deborah doe ik vaak op Amsterdam CS. We noemen het werkoverleg, drinken koffie en praten over kunst. Het is altijd reuze-gezellig.

Gepasseerd station


Op de terugweg las ik in mijn geliefde computermagazine (MacFan) over een favoriet radiostation (BNR). Mathieu Halkes, het hoofd van de digitale activiteiten bij de nieuwszender, zegt in een interview dat de podcast een gepasseerd station is. Een paar maanden geleden zou ik het roerend met hem eens zijn geweest. Sterker nog: ik vind al jaren dat de podcast is mislukt. Tot pas geleden....

In een grijs verleden smolt de journalist Ben Hammersley de woorden iPod (mp3-speler) en broadcasting (uitzenden) samen tot het hippe begrip 'Podcast'. DJ Adam Curry eigende zich de uitvinding toe en ging er hard mee aan de slag. Het waren eigenlijk kleine radiofragmenten die via het internet werden verspreid.

Een podcast is nooit live (terwijl dat juist de ultieme kracht is van Radio) en vrijwel altijd voor niche groepen (wijnliefhebbers, gamefanaten en aanhangers van een katholieke priester). Je leest het al: ik ben nooit pleitbezorger geweest van het nieuwe fenomeen.

This American Life


Maar sinds kort begin ik te twijfelen. Dat moet ik uitleggen.
In Amerika is de podcast altijd populairder geweest dan in ons kleine taalgebied, maar ook daar bleef het grote succes uit. Anders gezegd: podcasten wilde maar geen hype worden. Dat is inmiddels wel gelukt, ongeveer tien jaar na de introductie. Radioproducer (NPR) Alex Blumberg heeft het uiterst populaire 'This American Life' voor podcasting geschikt gemaakt en dat is uiteindelijk de 'kickstart' gebleken.

In oktober 2014 maakte verslaggeefster Sarah Koenig de serie 'Serial' voor This American Life. Het was een serie uitzendingen over een moord op een 17-jarig meisje. Heel Amerika ging aan het downloaden om het perfecte researchwerk van mevrouw Koenig te volgen. En nu denk ik dat het bij ons ook kan.

Heel Holland Helder


Stel dat Radio 1 of BNR (liever nog in samenwerkingsverband) een handjevol redacteuren en verslaggevers de opdracht geeft om een actueel thema eens lekker diep uit te spitten. De highlights zetten ze op de zender, maar alle verdieping versturen ze als mooie audiopakketjes via internet of iTunes. Ik neem een abonnement, zeker als beide nieuwsorganisaties de handen ineen slaan, want dan weet ik dat het echt een topproductie wordt.

Misschien ga ik dan toch nog van de podcast houden.
Comments

348-2012

edge
15 december: Aan het eind van ons bezoek aan Luik zijn we gaan kijken bij dat prachtige station waar iedere fotograaf van gaat kwijlen. De architect Santiago Calatrava heeft profilerende kunst geschonken aan een treurige en grijze stad. Het gebouw is open, transparant en licht. Je kunt er uren kijken naar het schitterende lijnenspel en de krioelende mensen op de perrons. Op deze zaterdag was het op de tweede etage rustig. De stad werd net een beetje opgefleurd door een winterzon. Ik heb genoten.
Comments