go foto

314-2015

Vincent again


edge
Dinsdag 10 november 2015
Vanochtend heb ik les gegeven. Een handjevol mensen wilde graag leren om bookmarks en hyperlinks te gebruiken in hun Word-documenten. Saillant detail: ze werken daar op Windowsmachines en daar heb ik sinds de jaren '80 niet meer mee gewerkt. Enfin: het ging goed en iedereen was blij met de nieuwe vaardigheden.

Op weg naar dat werk, kwam ik een oude klus voor het Van Gogh-museum tegen: Vincent en Edvard die vrijwel naadloos in elkaar overvloeien. Ik deed het in tekst, maar het kan dus ook met beeld. Mooi!

Het wordt tijd dat ik eens ga kijken, want het schijnt een prachtige expositie te zijn…
Comments

160-2015

Toegepaste kunst


edge
Dinsdag 9 juni 2015
Pas geleden heb ik mezelf volledig laten gaan. Vandaag viel het resultaat door de brievenbus: sokken met een print van het meesterwerk van Vincent van Gogh, the Starry Night.

Ik heb me laten verleiden door twee vrouwen op een cultureel festival. Ze stonden achter een kraampje met 'Toffe Sokken'. Deze exemplaren lagen er ook tussen. De dames hadden mijn maat echter niet op voorraad. Er was dus voldoende ontsnappingsmogelijkheid om 'Jammer' te zeggen en door te lopen, maar nee, ze hebben me een e-mailadres ontfutseld en nu heb ik die doldwaze dingen dus in huis. Geen idee wanneer ik ze aan kan trekken. De zomer lijkt me niet het goede jaargetij. Nog even wachten dus.

Van Gogh heeft meerdere sterrennachten geschilderd en getekend. Hij deed dat vlak voor zijn dood. Vincent had in die periode last van wanen. Hij zat in een psychiatrische kliniek, maar werkte als een 'bezetene' aan nieuw werk. Zijn gekkigheid heeft mooi materiaal opgeleverd. Ik loop er binnenkort in rond…
Comments

120-2015

Vincent (of niet)


edge
Donderdag 30 april 2015
De laatste weken heb ik me met grote regelmaat gestort op het leven van Vincent van Gogh. Vandaag dienden zich plotseling twee 'nieuwsfeiten' aan over de beroemde schilder. Net zo snel als ze waren gekomen, verdwenen ze trouwens ook weer.

IMG_4487

Het ging zo: van een goede vriend kreeg ik een foto van de grafzerk van Van Gogh. Hij had het momument in Hattem (bij Zwolle) gefotografeerd. Ik weet inmiddels -door de wekenlange studie- dat Vincent en zijn broer Theo in Frankrijk zijn begraven. Hier klopte dus iets niet. Ik heb de vriend bestookt met vragen. Een uurtje later biechtte hij op dat het een grapje was. De grafversiering is een voorbeeldzerk van een begrafenisondernemer. Geen nieuws dus…

Het tweede voorbeeld heeft wereldwijde aandacht gehad. In Frankrijk is een foto opgedoken van Vincent van Gogh en Paul Gauguin aan één tafel.

edge
Een paar uur later haalde iedereen bakzeil omdat een specialist in het Van Goghmuseum zeker denkt te weten dat Van Gogh niet op de foto staat. Daar heeft hij twee argumenten voor:
1. hij herkent het gezicht van Van Gogh niet en
2. Van Gogh had een bloedhekel aan fotocamera's en zou nooit hebben geposeerd, volgens de deskundige van het museum.

Er zijn maar drie kiekjes bekend van Vincent. Twee dateren uit zijn vroege jeugd en de derde als hij wat ouder is. Op die derde foto staat hij met de rug naar de camera.

Voor mij is het verhaal nog niet af, want de museumspecialist kan het gezicht van Van Gogh dus alleen kennen van schilderijen, maar stel dat die portretten nooit een realistisch beeld lieten zien.

Hoe dan ook: het is erg prettig dat de oude baas nog zoveel stof doet opwaaien. Dat is alleen maar goed voor de video die we aan het maken zijn.

NB: De bovenstaande foto, waarop een groep mannen poseert, dateert uit december 1887. Vincent van Gogh zou de man met baard zijn, die zittend een pijp rookt. De andere mannen op de foto zouden de kunstenaars Paul Gauguin, Arnold Koning en Emile Bernard zijn en politicus Felix Duval en acteur André Antoine.
Comments

107-2015

Vincent


edge
Vrijdag 17 april 2015
Het was een worsteldag. M'n tegenstanders: de schilders Vincent van Gogh en Edvard Munch. Ik moest keihard knokken om hun beider levens puntig te beschrijven voor een video van maximaal 7 minuten.

Uiteindelijk is het gelukt. De tegenstand was zwaar en ik ben in een paar rondes knock-out gegaan, maar nu liggen ze keurig neergepend op een paar A4'tjes.

Na zo'n geestelijke marteling is het prettig om even een paar boodschappen te gaan halen en een Smachtwacht te fotograferen. Dat maakt het hoofd weer leeg. Dat dacht ik tenminste, maar m'n opponent bleef zich opdringen….
Comments

065-2015

OEPS


edge
Vrijdag 6 maart 2015: Het is er vandaag niet van gekomen. De camera bleef in de koffer. Je moet het dus doen met dit snelle snapshot van de volle maan. Meer tijd had ik niet.

Ik heb me gestort op de levens van Vincent van Gogh en Edvard Munch.

Hoe meer je leest, hoe minder je zeker weet. Er resten prangende vragen.... Sneed Van Gogh die oorlel er nou zelf af, of was het een zwaardslag van Paul Gauguin? Heeft hij zichzelf vermoord, of was het de plaatselijke jeugd die niks ophad met artistiekelingen?
Kijk, dat zijn de zaken die ik tot op de bodem uitzoek.

Wordt vervolgd!
Comments

049-2015

Podcast


edge
Woensdag 18 februari 2015: Daten met Deborah doe ik vaak op Amsterdam CS. We noemen het werkoverleg, drinken koffie en praten over kunst. Het is altijd reuze-gezellig.

Gepasseerd station


Op de terugweg las ik in mijn geliefde computermagazine (MacFan) over een favoriet radiostation (BNR). Mathieu Halkes, het hoofd van de digitale activiteiten bij de nieuwszender, zegt in een interview dat de podcast een gepasseerd station is. Een paar maanden geleden zou ik het roerend met hem eens zijn geweest. Sterker nog: ik vind al jaren dat de podcast is mislukt. Tot pas geleden....

In een grijs verleden smolt de journalist Ben Hammersley de woorden iPod (mp3-speler) en broadcasting (uitzenden) samen tot het hippe begrip 'Podcast'. DJ Adam Curry eigende zich de uitvinding toe en ging er hard mee aan de slag. Het waren eigenlijk kleine radiofragmenten die via het internet werden verspreid.

Een podcast is nooit live (terwijl dat juist de ultieme kracht is van Radio) en vrijwel altijd voor niche groepen (wijnliefhebbers, gamefanaten en aanhangers van een katholieke priester). Je leest het al: ik ben nooit pleitbezorger geweest van het nieuwe fenomeen.

This American Life


Maar sinds kort begin ik te twijfelen. Dat moet ik uitleggen.
In Amerika is de podcast altijd populairder geweest dan in ons kleine taalgebied, maar ook daar bleef het grote succes uit. Anders gezegd: podcasten wilde maar geen hype worden. Dat is inmiddels wel gelukt, ongeveer tien jaar na de introductie. Radioproducer (NPR) Alex Blumberg heeft het uiterst populaire 'This American Life' voor podcasting geschikt gemaakt en dat is uiteindelijk de 'kickstart' gebleken.

In oktober 2014 maakte verslaggeefster Sarah Koenig de serie 'Serial' voor This American Life. Het was een serie uitzendingen over een moord op een 17-jarig meisje. Heel Amerika ging aan het downloaden om het perfecte researchwerk van mevrouw Koenig te volgen. En nu denk ik dat het bij ons ook kan.

Heel Holland Helder


Stel dat Radio 1 of BNR (liever nog in samenwerkingsverband) een handjevol redacteuren en verslaggevers de opdracht geeft om een actueel thema eens lekker diep uit te spitten. De highlights zetten ze op de zender, maar alle verdieping versturen ze als mooie audiopakketjes via internet of iTunes. Ik neem een abonnement, zeker als beide nieuwsorganisaties de handen ineen slaan, want dan weet ik dat het echt een topproductie wordt.

Misschien ga ik dan toch nog van de podcast houden.
Comments

043-2015

Laserlicht


edge
Donderdag 12 februari 2015: Na alle uitstapjes van de laatste tijd werd het hoog tijd voor een schrijfdag.

Ik mag een ingewikkeld videoscenario schrijven over twee grote kunstenaars. Superleuk om te doen, maar je raakt na een paar uur in computertrance. Uit de encyclopedie: "Een toestand van verschoven bewustzijn. We zijn meer in onszelf verzonken of in een onderwerp dat onze aandacht gevangen houdt en minder waakzaam en minder bewust van onze omgeving. Ons besef van tijd verandert." En zo is het maar net.

Om een uur of vier ben ik er mee gekapt. Fotograferen is dan een leuke afleiding. Dus: snel de aardappels op tafel en daarna heb ik de keuken omgebouwd tot fotostudio. Olielampje op het fornuis, laserlicht er bij en plaatjesschieten maar. Er moet nog stevig worden gePhotoshopt, maar daar had ik even geen zin meer in.

Morgen verder met de kunst...

Comments

085-2014

edge
Donderdag 27 maart 2014: Met enige regelmaat heb ik hier melding gemaakt van één van de vetste projecten van Amersfoort. Ik vind het in ieder geval helemaal leuk.

Vincent van Gogh
Een fotograaf en een frietbakker hebben het plan gesmeed om De Aardappeleters van Vincent van Gogh opnieuw te gaan maken. Het wordt geen schilderij, maar een foto die als twee druppels water lijkt op het oude meesterwerk. Het kan zijn dat er ook een paar geintjes in verstopt raken. Misschien wel een iPhone die oplicht in het tamelijk donkere kamertje.

Persofficier
Ik kan niet meer reconstrueren hoe het allemaal gelopen is, maar vandaag ben ik officieel beëdigd als persofficier in de Orde der Aardappeleters 2014. Je ziet aan de foto dat ik van blijdschap tekeer ben gegaan als een beest.
De komende drie weken ga ik het project onder de aandacht brengen van iedereen die media maakt, of het nou een krant is, een tijdschrift, een blog, een radioprogramma, of een tv-titel. Het maakt mij niet uit. Als maar zoveel mogelijk mensen horen over dit waanzinnig leuke project.

Interessante invalshoeken
Dus: mocht je toevallig journalist of programmamaker zijn en je leest dit. Meteen even mailen. Er zijn tientallen leuke invalshoeken te verzinnen. Ik help je graag.

Patatje Oorlog
Om misverstanden te voorkomen: aan dit project kan heel Amersfoort een bijdrage leveren. We doen alles met gesloten beurzen. Ik heb alsnog keihard onderhandeld over een honorarium. Het is een frietje oorlog geworden. Uiteraard met uitjes.
Comments